Sa gitna ng mapanglaw at malamig na panahon sa Netherlands, isang tagpo ng wagas na pagmamahal at pangungulila ang nagbigay-init sa puso ng mga nakasaksi. Matapos ang halos sampung buwan na pagkakalayo, muling nagkita ang dating Pangulong Rodrigo Roa Duterte at ang kanyang mahal na si Mira sa loob ng pasilidad kung saan siya kasalukuyang namamalagi. Ang nasabing reunion ay hindi lamang simpleng pagbisita; ito ay isang emosyonal na patunay na kahit gaano kataas ang pader at higpit ng rehas, hindi nito mapipigil ang lukso ng dugo at pagmamahal ng isang pamilya.

Ayon sa kwento ni Kitty, na siyang kasama ni Mira sa pagbisita, naging napaka-emosyonal ng sandaling iyon. Sa loob ng mahabang panahon, tanging sa mga tawag at video calls lang sila nagkakausap, ngunit iba pa rin ang init ng personal na yakap. Nang makita ni Mira ang kanyang ama, agad itong tumakbo palapit, sumigaw sa tuwa, at gumawad ng isang mahigpit na yakap at halik. Inilarawan ni Kitty ang eksena bilang punong-puno ng “longing” o matinding pangungulila. Para sa isang bata, ang mawalay sa magulang ng ganito katagal ay isang mabigat na pasanin, ngunit sa sandaling iyon, tila napawi ang lahat ng lungkot.

Kapansin-pansin din ang pagbabago sa aura ng dating Pangulo nang masilayan ang anak. Ayon kay Kitty, nakita niya ang isang kakaibang ngiti at kislap sa mga mata ng kanyang ama—isang reaksyon na matagal na nilang hindi nasisilayan. Kilala ang dating Pangulo sa kanyang matapang na imahe, ngunit sa harap ng kanyang pamilya, lumalabas ang kanyang malambot na puso bilang isang ama na labis na nangungulila. Napag-alaman na sa bawat tawag at bisita, laging hinahanap ng dating Pangulo si Mira, nagtatanong kung kailan ito dadalaw. Ngunit dahil sa kagustuhan ni Kitty na protektahan ang kapatid at bigyan ito ng normal na buhay sa kabila ng mga pangyayari, kinailangan munang ipagpaliban ang pagkikita hanggang sa tamang pagkakataon.

Hindi naging madali ang Pasko para sa pamilya, lalo na’t magkahiwalay sila sa espesyal na araw na ito. Ibinahagi ni Kitty na ang dating Pangulo, bagamat sanay sa mga tao, ay piniling maging simple lamang ang selebrasyon sa loob. Kumain siya kasama ang ilang mga kakilala sa pasilidad at pinalipas ang oras sa pakikipagkwentuhan sa mga guwardiya o panonood ng telebisyon. Ayon kay Kitty, marunong makisama ang kanyang ama at gumagawa ito ng paraan upang pagaanin ang sitwasyon sa loob. Sa kabilang banda, si Kitty naman ay nagdiwang ng Pasko kasama ang ilang kaibigan sa Netherlands, mas piniling maging tahimik at pribado, na siya namang nakasanayan na niya.

Sa gitna ng kanilang pag-uusap, isang malalim na palitan ng salita ang naganap sa pagitan ni Kitty at ng kanyang ama. Upang palakasin ang loob ng dating Pangulo, binanggit ni Kitty ang isang makahulugang linya mula sa makatang Romanong si Virgil tungkol sa pagharap sa matinding pagsubok. Agad itong naintindihan ng dating Pangulo, na kilala rin sa pagiging “poetic” at malalim mag-isip. Ang kanyang sagot ay tumagos sa puso ng marami: “Huwag kayong mag-alala sa akin, okay lang ako. Ito ang presyong kailangan kong bayaran dahil iniligtas ko ang aking bayan at ang kabataan.”

Ang pahayag na ito ay nagpapakita ng matibay na paninindigan ng dating Pangulo. Para sa kanya, ang kanyang kinalalagyan ngayon ay hindi parusa kundi isang sakripisyo—isang kabayaran sa kanyang naging dedikasyon na linisin at ayusin ang bansa. Sa kabila ng hirap, wala siyang pinagsisisihan dahil alam niyang ginawa niya ang nararapat para sa kinabukasan ng susunod na henerasyon. Ang mensaheng ito ay lalong nagpatibay sa paniniwala ng kanyang mga taga-suporta na hanggang sa huli, ang kapakanan ng bayan pa rin ang kanyang inuuna.

Dagdag pa ni Kitty, alam ng dating Pangulo na marami pa ring Pilipino ang sumusuporta at nagmamahal sa kanya, hindi lamang sa Pilipinas kundi sa iba’t ibang panig ng mundo. Ramdam niya ang malasakit ng bayan at labis siyang nagpapasalamat dito. Ang kanyang mensahe para sa lahat: “Love to all.” Isang simpleng pagbati ngunit puno ng kahulugan, nagpapahiwatig na sa kabila ng mga batikos at pagsubok, pagmamahal pa rin ang kanyang sukli sa sambayanan.

Ang pagbisitang ito ay hindi lamang nagbigay ng saya kay Mira at sa dating Pangulo, kundi nagbigay din ng pag-asa sa mga naniniwala sa kanya. Ipinakita ni Kitty ang katatagan na minana niya sa kanyang ama—ang kakayahang “mag-adjust at mag-adapt” sa anumang barahang ibigay ng tadhana. Sa ngayon, patuloy ang buhay para sa kanila. Magdiriwang sila ng Bagong Taon sa Netherlands, bagamat hindi sa mismong araw ng bisita, ay mananatili silang malapit sa isa’t isa.

Ang kwentong ito ng muling pagkikita nina PRRD at Mira ay nagsisilbing paalala na sa likod ng mga balita at pulitika, mayroong pamilyang nasasaktan, nangungulila, ngunit patuloy na lumalaban. Ang sakripisyo ng isang ama para sa kanyang bayan ay sinusuklian ng sakripisyo ng kanyang pamilya na samahan siya sa laban na ito. Habang hinihintay ang mga susunod na kabanata, mananatiling nakaukit sa isipan ng marami ang larawan ng isang ama na muling niyakap ang kanyang anak, at ang isang lider na handang akuin ang lahat para sa bayang kanyang minahal.