Ang pagpasok sa buhay may-asawa ay hindi biro. Ito ay isang sumpaan na hindi dapat basta-basta tinatalikuran, anuman ang pagdaanan. Ngunit, sadyang mapaglaro ang tadhana at may mga taong sadyang mapusok, na sa paghahangad ng sariling ligaya ay nakakalimot sa mga pangakong binitawan sa altar. Ito ang kwento ng isang ginang na sa kagustuhang maranasan ang buhay sa piling ng iba, ay nagawang burahin ang kanyang nakaraan—kabilang na ang kanyang sariling mag-ama. Isang kwento ng pagtataksil, panlilinlang, at ang hindi maiiwasang karma na naghihintay sa dulo.
Sa probinsya ng Iloilo, simple ngunit puno ng pangarap ang pamumuhay ng mag-asawang Jeremy at Donalyn Alfonso. Tulad ng maraming Pilipino, nangarap sila ng mas magandang buhay para sa kanilang pamilya, lalo na para sa kanilang apat na taong gulang na anak na si Andre. Ang kahirapan at ang pagnanais na makaahon ang nagtulak kay Donalyn na mangibang-bansa. Noong Enero 2012, puno ng pag-asa at luha ang kanilang pamamaalam nang lumipad si Donalyn patungong Switzerland. Ito ang simula ng isang desisyon na magbabago sa takbo ng kanilang mga buhay magpakailanman.
Sa mga unang buwan, tila walang dapat ipag-alala si Jeremy. Maayos ang komunikasyon, madalas ang tawag, at ramdam niya ang pagmamahal ng asawa kahit nasa malayo. Ang mga padalang pera ay sapat na tulong para sa gatas at pangangailangan ni Andre. Ang bawat tawag tuwing Sabado at Linggo ay nagsisilbing pahinga ni Jeremy sa pagod ng pagiging ama at ina sa kanilang anak. Ito ang mga sandaling nagbibigay lakas sa kanya na magtiis sa pangungulila, dahil alam niyang para ito sa kanilang kinabukasan.
Ngunit dumating ang Disyembre 2012, ang buwan na dapat sana ay puno ng saya at pagdiriwang. Biglang nagbago ang ihip ng hangin. Napansin ni Jeremy na hindi na sumasagot si Donalyn sa kanyang mga mensahe. Ang dating madalas na tawag ay napalitan ng nakabibinging katahimikan. Inisip niya noong una na baka abala lang ito sa trabaho o may problema sa signal, lalo na’t panahon ng kapaskuhan. Ngunit lumipas ang Pasko, at sumapit ang Bagong Taon, wala pa ring paramdam si Donalyn. Dito na nagsimulang kumabog ng mabilis ang dibdib ni Jeremy.
Ang pag-aalala ay unti-unting napalitan ng takot. Hindi mapakali ang pamilya. Ang ina ni Donalyn ay gabi-gabing nagdarasal, umaasang ligtas ang anak. Ginawa nila ang lahat ng paraan upang mahanap siya. Lumapit sila sa iba’t ibang ahensya ng gobyerno, nagsumite ng mga dokumento, at nagbakasakali sa bawat opisina na pwedeng makatulong. Ngunit sa bawat pintong kinakatukan, wala silang nakukuhang malinaw na sagot. Tila bula na naglaho si Donalyn. Walang nakakaalam kung nasaan siya, kung may sakit ba siya, o kung nasa panganib.
Sa paglipas ng panahon, napilitan si Jeremy na tanggapin ang mapait na realidad. Kailangan niyang maging matatag para kay Andre. Nasanay na silang mag-ama na may kulang sa kanilang tahanan. Lumaki si Andre na ang tanging alaala sa ina ay mga lumang litrato. Masakit para kay Jeremy tuwing nagtatanong ang bata kung nasaan si Mama at kailan ito uuwi. Habang tumatagal, dumadalang ang mga tanong, hanggang sa tuluyan na itong nasanay na silang dalawa lang ng kanyang tatay ang magkasama.
Pitong mahabang taon ang lumipas. Pitong taon na puno ng pangungulila at kawalan ng sagot. Maraming haka-haka ang umusbong sa kanilang lugar. May mga nagsasabing baka napahamak na si Donalyn, o baka may hindi magandang nangyari sa kanya sa abroad kaya hindi na nakauwi. Nanatili si Jeremy sa kanyang paninindigan at pag-asa. Sa kabila ng lahat, hindi siya naghanap ng iba. Nanatili siyang tapat sa asawang nawawala, umaasa na balang araw ay kakatok ito muli sa kanilang pinto at yayakapin sila ng mahigpit.
Ngunit ang katotohanan ay sadyang mapait at minsan ay mas masakit pa sa inaakala. Noong Enero 2019, isang hindi inaasahang bisita ang dumating sa kanilang buhay na wawasak sa pitong taong paghihintay ni Jeremy. Isang babaeng nagngangalang Norin ang nagpakilala sa kanila. Hindi siya taga-Switzerland, kundi galing sa Croatia. Dala niya ang isang kwento na magpapaguho sa mundo ni Jeremy at maglalantad sa totoong pagkatao ng kanyang asawa.
Ayon kay Norin, nagkakilala sila ni Donalyn sa Croatia noong 2013. Sa bansang iyon, nagpakilala si Donalyn bilang isang dalaga—walang asawa, walang anak, at walang pamilyang iniwan sa Pilipinas. Ikinuwento ni Norin kung paano binuo ni Donalyn ang isang bagong buhay, isang buhay na tila burado na ang nakaraan. Ayon sa kwento, nakilala ni Donalyn ang isang lalaking Croatian sa Switzerland at sumama ito sa Croatia upang doon magsimula muli.
Sa Croatia, nagbagong-anyo si Donalyn. Naging malaya siya at nagkunwaring walang pananagutan. Nahulog ang loob ng dayuhang si Winston sa kanya, sa pag-aakalang dalaga ito at walang sabit. Nagpakasal sila noong 2015 at biniyayaan ng isang anak na babae. Sa mata ng kanilang mga kaibigan at kapitbahay sa Croatia, isa silang perpektong pamilya. Walang kaalam-alam si Winston na ang babaeng kanyang pinakasalan ay may asawa at anak na naghihintay sa Pilipinas.
Hindi naging madali para kay Norin na ilabas ang katotohanan. Alam niya ang sikreto ni Donalyn dahil minsan itong nadulas sa kwentuhan. Ilang beses niyang pinaalalahanan si Donalyn tungkol sa pamilyang iniwan nito, ngunit nagmatigas ang ginang. Pinili ni Donalyn na kalimutan ang lahat—ang kanyang asawa, ang kanyang anak, at maging ang kanyang mga magulang. Para sa kanya, ang buhay sa Europe ang mahalaga, at ang nakaraan ay dapat nang ibaon sa limot.
Ang nagtulak kay Norin na magsalita ay nang malaman niyang pati ang kanyang sariling asawa na isa ring Pilipino sa Croatia ay nilalandi na rin ni Donalyn. Dito napagtanto ni Norin na hindi lang ito simpleng pagtatago ng nakaraan, kundi isang sadyang panloloko na nakakasakit na ng ibang tao. Hindi na kinaya ng kanyang konsensya na manahimik habang may mga pamilyang nasisira. Hinanap niya si Jeremy sa social media at nakipag-ugnayan upang ibunyag ang lahat.
Nang makita ni Jeremy ang mga litratong ipinakita ni Norin, gumuho ang kanyang mundo. Nakita niya ang kanyang asawa, masaya sa piling ng ibang lalaki, may hawak na ibang bata. Ang mga ngiti ni Donalyn sa litrato ay tila patalim na sumaksak sa puso ni Jeremy. Pitong taon siyang naghintay, nag-alala, at nanalangin, iyon pala ay masaya nang namumuhay ang asawa niya sa ibang bansa kasama ang ibang pamilya. Ang pag-aakalang trahedya ang dahilan ng pagkawala ay napalitan ng matinding galit dahil sa pagiging makasarili nito.
Hindi nagpatalo si Jeremy sa emosyon. Sa tulong ni Norin at ng mga ebidensyang nakuha, nagpasya siyang lumaban. Hindi para bawiin si Donalyn, kundi para itama ang mali at makamit ang hustisya. Noong Setyembre 2019, nakipag-ugnayan si Jeremy sa embahada at sa mga otoridad. Ipinadala niya ang kanilang marriage contract at iba pang dokumento na nagpapatunay na kasal sila ni Donalyn at hindi pa ito napapawalang-bisa.
Naging mabilis ang aksyon ng mga otoridad sa Croatia. Nalaman ni Winston ang katotohanan—na ang kanyang asawa ay kasal sa iba. Isang malaking sampal ito sa pagkatao ni Winston. Ang tiwalang ibinigay niya ay sinuklian ng kasinungalingan. Agad na nagsampa ng kaso si Winston upang mapawalang-bisa ang kanilang kasal at makuha ang kustodiya ng kanilang anak. Napatunayan sa korte na “bigamy” o pagpapakasal habang kasal pa sa iba ang ginawa ni Donalyn, bagay na mahigpit na ipinagbabawal.
Dahil sa mga paglabag sa batas ng imigrasyon at sibil, inilagay si Donalyn sa listahan ng mga ide-deport. Sinubukan niyang magmakaawa, ginamit ang pagiging ina sa anak nila ni Winston, ngunit naging matibay ang ebidensya at desisyon ng batas. Ang buhay na pilit niyang binuo sa kasinungalingan ay gumuho sa isang iglap. Wala siyang nagawa kundi tanggapin ang kaparusahan.
Marso 2020, bumalik si Donalyn sa Iloilo. Hindi bilang isang matagumpay na OFW, kundi bilang isang deportee. Walang masayang salubong sa airport. Walang mga ngiti at yakap. Ang uwi niya ay puno ng kahihiyan at pagsisisi. Ang babaeng umalis na may pangarap, bumalik na wasak.
Pagdating sa kanilang bahay, hinarap siya ni Jeremy. Ngunit hindi na ito ang Jeremy na naghintay ng pitong taon. Ang pagmamahal ay napalitan na ng pader. Hindi siya tinanggap muli ni Jeremy bilang asawa. Para kay Jeremy, natapos na ang kanilang relasyon noong pinili ni Donalyn na talikuran sila. Ang masakit pa, nang makita ni Donalyn ang anak na si Andre, hindi na siya kilala nito. Isang estranghero na ang tingin ng bata sa sariling ina.
Tinanggap siya ng kanyang mga magulang, ngunit may lamat na ang samahan. Naroon ang awa, pero naroon din ang sakit ng loob. Namuhay si Donalyn sa kanilang lugar na dala ang bigat ng mga tingin at bulong-bulungan ng mga tao. Ang kwento ng kanyang pagtataksil ay kumalat at naging mantsa sa kanyang pagkatao. Nawala ang pamilya niya sa Croatia, at nawala rin ang pamilya niya sa Pilipinas. Sa huli, siya ay nag-iisa.
Ang kwentong ito ay isang paalala sa lahat. Ang pamilya ay hindi parang damit na kapag nagsawa ka ay pwede mong hubarin at palitan. Ang bawat desisyon ay may kapalit. Sa paghahangad ng panandaliang saya sa piling ng dayuhan, nawala ang lahat ng tunay na nagmamahal sa kanya. Ito ang reyalidad na kailangang harapin ng mga taong pinipiling magtaksil. Sa huli, ang karma ay hindi natutulog at maniningil sa tamang panahon.
ANO ANG MASASABI NG MGA NETIZEN?
Sa paglabas ng ganitong klaseng kwento sa social media, siguradong uulan ng samu’t saring reaksyon mula sa mga kababayan natin. Heto ang ilan sa mga posibleng komento ng mga netizen na gigil na gigil sa sinapit ng ating bida:
“Grabe naman si Ate! Pitong taon naghintay yung asawa, tapat na tapat, tapos ikaw pala nagpapakasasa sa Europe kasama ang iba? Buti nga sayo na-deport ka. Yan ang napapala ng mga hindi marunong makuntento.”
“Nakakaiyak para sa bata. Lumaki na walang nanay, tapos malalaman niya na kaya pala wala ang nanay niya kasi pinagpalit sila. Kawawang bata, siya ang tunay na biktima dito. Saludo ako kay Tatay Jeremy sa pagtataguyod sa anak niya mag-isa!”
“Karma is real talaga! Akala siguro niya hindi na siya mahuhuli dahil nasa ibang bansa siya. Maliit lang ang mundo, Girl! Ayan tuloy, nawalan ka ng asawa sa Croatia, wala ka ring nabalikan sa Pilipinas. Dasurv!”
“Sana maging aral ito sa mga OFW na nakakalimot sa pamilya. Hindi lahat ng nasa abroad ay masaya. Yung iba, akala mo successful, pero may mga tinatagong bahon pala. Kawawa naman yung foreigner na naloko din, pati siya nadamay sa kalokohan.”
“Bilib ako kay Norin! Kung hindi dahil sa kanya, baka hanggang ngayon umaasa pa rin si Jeremy. Tama lang na ibinunyag niya. Minsan kailangan natin ng mga “Marites” na may purpose para lumabas ang katotohanan.”
Ikaw, Kabisyo? Ano ang masasabi mo sa ginawa ni Donalyn? Kung ikaw si Jeremy, tatanggapin mo pa ba siya matapos ang lahat ng nangyari? O tama lang ang naging desisyon niya na isara na ang pinto para sa asawang nagtaksil?
Ibahagi ang iyong opinyon sa comment section at huwag kalimutang i-share ang kwentong ito para magsilbing aral sa iba. Ang tunay na pagmamahal ay hindi nasusukat sa layo o lapit, kundi sa katapatan at paninindigan sa pangako. Huwag hayaang ang pansamantalang kilig ay sumira sa panghabambuhay na pamilya.
