LITRATO NG MASAYANG PAMILYA, NAUWI SA LAGIM: ANG KAPANAPANABIK NA KWENTO NG ‘WIFE SWAP’ SA BAGUIO NA NAGTAPOS SA ISANG TRIPLE TRAGEDY

Ang Simula ng Isang Mapanganib na Laro

Sa ilalim ng makapal na fog at malamig na hangin ng Baguio City, isang kwento ng pag-ibig, pagnanasa, at trahedya ang yumanig sa payapang lungsod. Ito ang kwento ng mag-asawang sina Maricar at Dino Soriano—isang kwentong nagsimula sa paghahanap ng “spice” o anghang sa relasyon ngunit nauwi sa isang masalimuot na wakas na gumimbal sa publiko noong 2016.

Si Maricar Soriano, 31 anyos, ay isang Call Center Agent, habang ang kanyang asawa na si Dino Soriano, 32 anyos, ay nagtatrabaho sa isang local logistics company. Sa mata ng kanilang mga kapitbahay sa Aurora Hill, sila ang depinisyon ng isang simpleng pamilyang Pilipino. Mayroon silang sampung taong pagsasama, isang masiglang anak na lalaki na si Gio, at mga pangarap na sabay nilang binubuo. Tuwing weekend, makikita silang namamasyal sa Burnham Park o SM Baguio, masayang kumakain at nagtatawanan. Walang sinuman ang mag-aakala na sa likod ng sarado nilang pinto, may namumuong bagyo.

Dumating ang Disyembre 2015, ang panahon kung saan nagsimulang maramdaman ni Maricar ang bigat ng routine. Ang cycle ng trabaho sa gabi, pag-aalaga ng bata sa umaga, at gawaing bahay ay tila naging isang kulungan para sa kanya. Si Dino naman, bagamat responsableng ama at asawa, ay laging pagod mula sa maghapong pagbubuhat at pagmamaneho. Ang dating apoy ng kanilang pagmamahalan ay unti-unting napalitan ng lamig—isang katahimikan na mas malamig pa sa klima ng Baguio.

Sa paghahanap ng aliw, napadpad si Maricar sa isang “private group” sa internet. Dito, natuklasan niya ang isang mundo na lingid sa kaalaman ng karamihan—ang mundo ng “Swinging” o “Wife Swapping.” Ito ay isang komunidad ng mga mag-asawa na bukas sa pakikipagpalitan ng partner para sa panandaliang aliw. Nabighani si Maricar sa ideya. Para sa kanya, ito ang sagot sa kanilang nanlalamig na relasyon.

Ang Mabigat na Pagsang-ayon

Nang ibahagi ni Maricar ang ideya kay Dino, galit at pagkabigla ang unang naging reaksyon ng mister. Bilang isang konserbatibong lalaki na lumaki sa tradisyunal na pamilya, ang isiping may ibang hahawak sa kanyang asawa ay isang malaking insulto. Ngunit si Maricar ay naging mapilit. Gumamit ito ng “cold treatment” sa mga sumunod na linggo. Hindi kinikibo si Dino, walang lambingan, at tila ba may pader na nakapagitan sa kanila.

Dahil sa takot na tuluyang mawala ang asawa at masira ang kanilang pamilya, napilitan si Dino na lunukin ang kanyang pride. Sa isip niya, baka nga kailangan lang nila ng bagong “adventure.” Baka ito ang paraan para maisalba ang kanilang pagsasama. Labag man sa kanyang kalooban, pumayag siya.

Dito na pumasok sa eksena ang mag-asawang sina Ramon at Ella Abasolo mula sa La Union. Sila ang naging “match” nina Dino at Maricar online. Mukhang disente, may mga propesyonal na trabaho, at “open-minded” sa ganitong set-up. Matapos ang ilang linggong palitan ng mensahe, itinakda ang kanilang pagkikita noong Pebrero 2016.

Ang Unang Pagkikita: Tensyon at Panibugho

Isang Sabado ng gabi, nagtungo ang mag-asawang Soriano sa isang hotel. Si Maricar ay bihis na bihis—naka-leather jacket at maikling palda na lalong nagpalitaw ng kanyang ganda. Si Dino naman ay tahimik, suot ang kanyang polo at maong, bitbit ang bigat sa kanyang dibdib. Habang nasa biyahe, ilang beses niyang tiningnan si Maricar. Nakita niya ang excitement sa mata ng asawa, isang kislap na matagal na niyang hindi nakikita kapag sila lang dalawa ang magkasama.

Pagpasok sa hotel room, halos hindi makahinga si Dino. Gusto niyang hilahin si Maricar palabas, gusto niyang sabihin na “itigil na natin ito.” Pero huli na ang lahat. Sinalubong sila nina Ramon at Ella. Nagsimula ang kwentuhan, inuman ng wine, at dahan-dahang nawala ang hiya—napalitan ng init ng katawan.

Habang nangyayari ang kasunduan, si Dino ay tila naging manonood sa sarili niyang buhay. Kitang-kita niya kung paano naging masaya si Maricar sa piling ni Ramon. Ang bawat tawa ng kanyang asawa ay tila punyal na sumusaksak sa kanyang puso. Bagamat kasama niya si Ella, ang isip niya ay na kay Maricar. Ang gabing iyon ay naging “adventure” para kay Maricar, ngunit para kay Dino, ito ang gabing nabasag ang kanyang pagkalalaki at pagtitiwala sa sarili.

Ang Lamat at Pagtataksil

Matapos ang insidente, sinubukan ni Dino na ibalik sa normal ang lahat. Nakiusap siya kay Maricar: “Tama na. Isang beses lang, okay na ‘yun.” Para kay Dino, tapos na ang eksperimento. Hindi niya kayang tiisin ang selos at ang imahe ng kanyang asawa na may kasamang iba.

Ngunit iba ang naging epekto nito kay Maricar. Tila ba nakawala siya sa hawla. Bagamat tumango siya sa pakiusap ni Dino, ang kanyang mga kilos ay nagsasabi ng iba. Naging madalas ang kanyang pag-uwi ng late. Kesyo may overtime, team building, o dinner kasama ang mga kaibigan. Ngunit ang “mother’s instinct” ay hindi lang para sa mga nanay; ang mga asawang lalaki ay may matalas din na pakiramdam.

Ramdam ni Dino na may mali. Ang bawat pagtunog ng cellphone ni Maricar na mabilis nitong tinatago, ang pagiging mailap nito sa gabi, at ang kakaibang saya nito na hindi si Dino ang dahilan. Ang hinala ay naging isang anino na laging nakasunod kay Dino—kumakain sa kanyang isipan, nagpaparami ng kanyang takot.

Ang Pagsunod at Komprontasyon

Abril 26, 2016. Isang petsa na hindi malilimutan sa kasaysayan ng krimen sa Baguio. Biyernes ng hapon noon. Galing si Dino sa trabaho nang makita niya si Maricar na lumabas sa opisina nito. Sa halip na sumakay ng jeep pauwi sa kanilang bahay, pumara ito ng taxi.

Agad na sumakay si Dino sa kanyang motorsiklo. Sa ilalim ng helmet, tumutulo ang kanyang pawis hindi dahil sa init, kundi sa kaba. Sinundan niya ang taxi sa mga pasikut-sikot na kalsada ng Baguio hanggang sa huminto ito sa isang hotel na malayo sa sentro ng lungsod.

Nag-abang si Dino sa kabilang kalsada. Ilang sandali pa, dumating ang isang pamilyar na sasakyan. Bumaba sina Ramon at Ella Abasolo. Nakita ni Dino ang pagbati ng mga ito kay Maricar. Nakita niya ang ngiti ng asawa—ang parehong ngiti na ibinigay nito noong una silang nag-swap. Ang sakit ay naging galit. Ang selos ay naging poot.

Sa halip na gumawa ng eksena sa lobby, nag-check in din si Dino sa parehong hotel. Kumuha siya ng sariling kwarto. Naghintay. Nagpalipas ng oras habang pinakikinggan ang bawat tibok ng kanyang puso na parang bombang sasabog. Hawak niya ang litrato nila ni Maricar at ni Gio. Iniisip niya ang anak. “Bakit mo nagawa ito sa amin?” ang tanong sa kanyang isipan.

Sa kanyang bag, naroon ang isang patalim—isang bagay na lagi niyang dala bilang proteksyon sa kanyang trabaho bilang courier sa mga liblib na lugar. Ngunit sa gabing iyon, iba ang magiging gamit nito.

Bandang hatinggabi, lumabas si Dino sa kanyang kwarto. Alam niya kung nasaan sila. Tumayo siya sa tapat ng pinto. Huminga ng malalim. Kumatok.

Ang Trahedya sa Loob ng Silid

Wala pang isang minuto, bumukas ang pinto. Si Ramon ang nagbukas, nakatapis lamang ng tuwalya. Ang gulat sa mukha nito ay hindi na napalitan ng salita. Sa silakbo ng damdamin at dilim ng paningin, sumugod si Dino.

Sa loob ng silid, naabutan niya sina Maricar at Ella. Ang takot sa kanilang mga mata ay naging huling emosyon na kanilang naramdaman. Walang nakarinig sa mga sumunod na pangyayari dahil sa kapal ng pader ng hotel at sa lakas ng ulan sa labas. Mabilis ang mga pangyayari. Ang galit ng isang asawang niloko ay humantong sa isang madugong wakas para sa tatlong tao.

Iniwan ni Dino ang silid na tila isang masamang panaginip. Nahagip siya ng CCTV sa hallway—nakayuko, mabilis ang lakad, tila ba gusto niyang takasan ang kanyang sariling anino.

Ang Pagtuklas at Pagsuko

Kinabukasan, nagulat ang mga staff ng hotel nang walang sumasagot sa kwarto para sa checkout. Nang buksan nila ito gamit ang master key, tumambad ang karumal-dumal na eksena. Tatlong katawan ang wala nang buhay. Ang balita ay mabilis na kumalat sa buong Baguio. “Wife Swap Gone Wrong,” ang bulong-bulungan ng marami.

Agad na tinutukan ng pulisya ang kaso. Ang CCTV footage ang naging susi. Kilalang-kilala ng pamilya ni Maricar ang lalaking lumabas sa kwarto—si Dino. Nagsagawa ng manhunt operation. Pinuntahan ang kanilang bahay ngunit wala na doon si Dino. Iniwan niya ang anak na si Gio sa kanyang biyenan.

Sa loob ng tatlong linggo, nagtago si Dino. Palipat-lipat ng lugar, hindi makatulog, hindi makakain. Ang konsensya ay mas mabigat pa sa rehas na bakal. Alam niyang wala siyang takas. Higit sa lahat, naisip niya si Gio. Anong klaseng ama ang tatakbo sa kanyang responsibilidad?

Mayo 2016, kusang sumuko si Dino Soriano sa mga otoridad. Hindi niya itinanggi ang krimen. Inamin niya ang lahat—ang pagsali sa grupo, ang unang wife swap, ang selos, at ang huling tagpo sa hotel. Wala siyang hininging awa para sa sarili, ang tanging pakiusap niya ay huwag pabayaan ang kanyang anak.

Hustisya at Paghilom

Naglunsad ng kaso ang pamilya ng mga biktima. Masakit para sa pamilya ni Maricar na ang taong itinuring nilang anak ay siya ring kikitil sa buhay ng kanilang kadugo. Ngunit sa paglilitis, lumabas ang mga detalye ng “psychological distress” at “provocation.” Kinilala ng korte na bagamat may krimen, ito ay nag-ugat sa isang matinding emosyonal na sitwasyon o “crime of passion.”

Hinatulan si Dino ng pagkakakulong. Hindi habambuhay, kundi sapat na panahon para pagbayaran ang kanyang nagawa.

Taong 2022, dahil sa “Good Conduct Time Allowance” (GCTA) at maayos na pag-uugali sa loob ng piitan, nakalaya si Dino. Anim na taon din siyang nagdusa sa loob, dala ang pagsisisi sa bawat araw na lumilipas.

Ang una niyang pinuntahan ay ang kanyang anak. Si Gio, na lumaki sa pangangalaga ng lola, ay nagkaroon din ng mahirap na kabataan. Noong una, may ilangan. Paano mo tatanggapin ang ama na naging dahilan kung bakit wala na ang iyong ina? Ngunit ang dugo ay mas matimbang sa lahat. Nakita ni Gio ang pagsisisi sa mata ng ama. Nakita niya ang pagmamahal na hindi nagbago.

Isang Bagong Simula

Sa kasalukuyan, namumuhay ng simple sina Dino at Gio. Nagtatrabaho si Dino bilang mekaniko sa isang talyer. Malayo sa dati niyang trabaho, pero sapat para buhayin ang anak. Umuuwi siya ng maaga, nagluluto para sa anak, at sinisiguradong nabibigay ang atensyon na kinailangan ng kanilang pamilya noon.

Ang kwento nina Dino at Maricar ay isang masakit na paalala sa realidad ng modernong relasyon. Ipinapakita nito na ang tiwala ay parang salamin—kapag nabasag, mahirap nang ibalik sa dati kahit anong pilit na ayusin. Ang paghahanap ng panandaliang aliw sa labas ng kasal ay maaring magdulot ng pangmatagalang sakit at trahedya.

Ngunit sa kabilang banda, ito rin ay kwento ng pag-asa. Na kahit sa pinakamadilim na bahagi ng ating buhay, may puwang pa rin para sa pagbabago. Ang mga sugat ay naghihilom, bagamat nag-iiwan ng pilat, nagsisilbi itong aral para maging mas mabuting tao. Para kay Dino, ang bawat araw kasama si Gio ay isang biyaya—isang pangalawang pagkakataon na hindi na niya sasayangin pa.