Sa mundo ng pulitika sa Pilipinas, madalas nating marinig ang mga kwento ng yaman at kapangyarihan. Ngunit sa pagkakataong ito, hindi tsismis kundi isang konkretong aksyon ng mga otoridad ang gumimbal sa marami. Isang malaking dagok sa mukha ng korapsyon ang naganap kamakailan matapos salakayin at kubkubin ng mga ahensya ng gobyerno ang isang hanay ng mga mamahaling sasakyan na nakatago sa isang condominium sa Bonifacio Global City (BGC), Taguig. Ang nasabing mga sasakyan ay itinuturong pag-aari ni former Congressman Zaldy Co.
Ang Pagsalakay sa BGC
Ayon sa mainit na ulat, hindi naging madali ang operasyon ngunit naging matagumpay ang mga otoridad sa pagtukoy sa lokasyon ng mga nasabing sasakyan. Ang BGC, na kilala bilang sentro ng komersyo at tahanan ng mga mayayaman, ay naging garahe pala ng mga luxury vehicles na kwestyunable ang pinagmulan.
Sa isinagawang search operation, tumambad sa mga operatiba ang labing-pitong (17) naggagandahang sasakyan. Hindi ito mga ordinaryong kotse na makikita mo sa EDSA. Ito ay mga uri ng sasakyan na simbolo ng estadong “super rich”—mga kotseng pinapangarap lang ng karaniwang Pilipino. Subalit, sa likod ng makakintab na pintura at naggagandahang makina, may nakatagong baho na ngayon ay unti-unti nang umaalingasaw.
Ang Mabibigat na Violation
Base sa imbestigasyon at pagsusuri ng mga dokumento, lumabas na siyam (9) sa 17 na sasakyang ito ay mayroong seryosong “customs violations.” Ibig sabihin, may mga problema sa kanilang papeles, buwis, at importasyon. Ayon sa report ng ICI, ang ilan sa mga sasakyan na nakapangalan o konektado sa mga negosyo ni Co ay may “documentation, tax, customs, and importation issues.”
Ito ay isang malinaw na indikasyon ng posibleng “smuggling” o paglusot sa tamang pagbabayad ng buwis. Sa madaling salita, habang ang ordinaryong manggagawa ay kinakaltasan ng tax bago pa man makuha ang kanilang sweldo, may mga nasa posisyon na tila nagpapasasa sa mararangyang gamit nang hindi dumadaan sa tamang proseso. Ang ganitong klaseng gawain ay matagal nang “kalakaran” na ngayon ay tila binabasag na ng kasalukuyang administrasyon.
Salary Grade vs. Lifestyle
Isa sa mga pinakamaingay na diskusyon sa social media matapos pumutok ang balitang ito ay ang “math” ng yaman ng mga pulitiko. Ang isang Kongresista o Senador ay mayroong sahod na naglalaro sa mahigit P300,000 kada buwan. Bagamat malaki ito kumpara sa minimum wage, sadyang “hindi tumutugma” o “mathematically impossible” na makabili sila ng bilyong halagang ari-arian kung aasa lamang sa kanilang ligal na sahod.
Ang mga nakumpiskang sasakyan ay pinaniniwalaang “barya” lamang kumpara sa iba pang ari-arian na iniuugnay kay Zaldy Co. Sa ulat, binanggit na mayroon pang mga eroplano at helicopter na nagkakahalaga ng bilyon-bilyon. Kung ang mga sasakyan sa lupa ay may isyu, malaki ang posibilidad na ang mga sasakyang panghimpapawid na ito ay may kakaharapin ding mga legal na problema. Ang tanong ng bayan: Saan galing ang pera?
Ito ang matagal nang hinaing ng sambayanan. Ang makita ang mga taong hinalal para magsilbi ay sila pa ang nangunguna sa pagpapayaman habang ang kanilang mga nasasakupan ay lumalangoy sa baha at kahirapan. Ang contrast ng buhay ng isang corrupt na opisyal at ng isang ordinaryong Pilipino ay sadyang nakakapanlumo.
Ang Estratehiya: Asset Freezing
Ang hakbang na ito ng mga otoridad ay tinatawag ng mga eksperto na “financial paralyzation.” Sa paghabol sa mga criminal o mga akusado ng graft and corruption, hindi sapat na kasuhan lang sila. Kailangang pilayin ang kanilang kakayahang gumalaw.
Kapag ang mga bank accounts, properties, at luxury vehicles ay na-freeze o nakumpiska, nawawalan ng “fuel” ang mga taong ito para tumakas o magtago. Ang pera at impluwensya ang kanilang sandata; kapag inalis mo iyon, nagiging ordinaryong tao na lamang sila na madaling dakpin ng batas. Ito ang dahilan kung bakit mahalaga ang naging operasyon sa BGC—hindi lang ito tungkol sa kotse, tungkol ito sa pagputol sa “lifeline” ng korapsyon.
May mga netizen na nagkomento, “Nauna pang makulong ang kotse kaysa sa magnanakaw.” Bagamat nakakatawa, may katotohanan ito. Pero ito ang tamang proseso. Ang pagbawi sa mga nakaw na yaman (asset recovery) ay isang kritikal na bahagi ng hustisya. Ang bawat pisong mababawi mula sa mga sasakyang ito ay dapat na maibalik sa kaban ng bayan.
Ang Koneksyon sa Iba pang Isyu
Hindi ito hiwalay na pangyayari. Binanggit din sa ulat ang iba pang mga pangalan at isyu ng korapsyon na tila nakaugat pa noong mga nakaraang administrasyon. May mga binanggit na contractor at mambabatas na bilyon-bilyon din ang nakuha mula sa mga proyekto ng gobyerno. Ipinapakita nito na ang korapsyon sa Pilipinas ay isang malalim at matagal nang sakit na ngayon lamang nabibigyan ng karampatang lunas.
Ang pagkakasabat sa mga sasakyan ni Co ay nagsisilbing babala sa iba pang mga kurakot na opisyal. Tapos na ang maliligayang araw ng pagtatago sa likod ng kapangyarihan. Kung ang isang maimpluwensyang tao ay kayang pasukin sa kanyang condo sa BGC, walang ligtas na taguan.
Sentimyento ng Publiko
Sa comment section ng balita, bumuhos ang galit at tuwa ng mga Pilipino. Galit dahil sa laki ng yamang ninakaw, at tuwa dahil sa wakas ay may nakikitang aksyon. May mga nagsasabing dapat ay ibenta ang mga sasakyang ito at gamitin ang pera para sa mga biktima ng kalamidad. Ang iba naman ay nananawagan na sana ay tuloy-tuloy na ito at huwag ningas-kugon.
Ang pagbawi sa mga luxury cars ay simboliko. Ipinapakita nito na ang batas ay wala dapat sinisino. Mayaman ka man o mahirap, kapag nilabag mo ang batas, lalo na sa usapin ng buwis at kaban ng bayan, may kalalagyan ka.
Sa huli, ang tagumpay na ito ay hindi lang para sa gobyerno, kundi para sa bawat Pilipinong naghahangad ng malinis at tapat na pamamahala. Ang mga sasakyang ito na dating simbolo ng luho at pang-aabuso, ngayon ay simbolo na ng hustisya at pananagutan. Antabayanan natin ang mga susunod na kabanata—dahil mukhang marami pang “tinatagong yaman” ang mabubunyag sa mga darating na araw.
