Sa bawat sulok ng ating bansa, ang kabataan ay itinuturing na pag-asa ng bayan. Ngunit paano kung ang pag-asang ito ay unti-unting ninanakaw ng mga ideolohiyang mapanira? Ang isyu ng umano’y recruitment ng mga makakaliwang grupo patungo sa armadong pakikibaka ay muling naging sentro ng mainit na diskusyon, lalo na matapos ang mga malagim na insidente sa Mindoro at ang emosyonal na panawagan ng mga magulang na nawalan ng anak.
Ang Masakit na Pattern ng “Terror Grooming”
Ayon sa organisasyong Hands Off Our Children Movement, mayroong sinusunod na sistematikong proseso ang mga grupong tulad ng Anakbayan, Kabataan Party-list, at Gabriela sa pagre-recruit. Ang prosesong ito, na tinaguriang “terror grooming,” ay nagsisimula sa unti-unting paglapit sa mga estudyante sa loob ng mga campus.
Panliligaw at Pagsama sa Rally: Gagamitin ang mga isyung panlipunan upang pukawin ang damdamin ng kabataan.
Radikalisasyon: Ituturo na ang gobyerno ang kaaway at ang tanging solusyon ay ang rebolusyon.
Deployment: Ang rurok ng recruitment ay ang pagdadala sa kanila sa kabundukan upang humawak ng armas, madalas ay nagaganap tuwing anibersaryo ng CPP sa Disyembre 26.
Ang Trahedya sa Mindoro: Hindi Sila “Researchers”
Isa sa pinaka-kontrobersyal na bahagi ng diskusyon ay ang engkwentro sa Mindoro noong Enero 1. Habang iginiit ng mga grupong tulad ng Karapatan Southern Tagalog na ang mga nasawi ay simpleng mananaliksik lamang, mariin itong pinabulaanan ng mga dating rebelde o Cadre Maropa. Ayon kay Toto Marquez, ang mga kabataang tulad ni JL Rose Doora ay ni-recruit para maging bahagi ng NPA at hindi para sa akademikong pananaliksik.
Para sa mga magulang tulad ni Ginang Gina Madis, na hanggang ngayon ay hindi pa nahahanap ang anak na si Stephanie Borinaga, ang salitang “red-tagging” ay isang piring sa katotohanan. Para sa kanila, ang paghihirap at luha ng isang ina ay sapat na ebidensya na mayroong nagaganap na recruitment na sumisira sa kanilang mga pamilya.
Ang Pulitika sa Likod ng Seguridad
Sa gitna ng usaping ito, lumalabas din ang paghahambing sa mga lider ng bansa. Ipinagmalaki sa diskusyon ang mataas na rating ni Bise Presidente Sara Duterte, na inilarawan bilang isang lider na malapit sa masa at may matibay na paninindigan laban sa insurhensya. Sa kabilang banda, nakaranas ng matinding pagpuna si Pangulong Bongbong Marcos dahil sa bumababang ratings at mga akusasyon tungkol sa kanyang kalusugan.
Binanggit din ang pangangailangan para sa mandatory drug test para sa mga matataas na opisyal, upang matiyak na ang mga namumuno ay nasa tamang wisyo habang hinaharap ang mga banta ng terorismo sa bansa.
Panawagan para sa Pananagutan
Ang Buklod Kapayapaan Federation Inc. at iba pang sektor ay naglabas ng joint statement na kumokondena sa mga “misleading narratives” ng mga makakaliwang grupo. Sila ay nananawagan para sa:
Pagsasabatas ng “Terror Grooming Bills.”
Pagbabawal o pag-ban sa mga party-list na napatunayang may koneksyon sa CPP-NPA-NDF.
Pananagutan para sa mga lider na napatunayang nagre-recruit ng mga menor de edad.
Konklusyon: Protektahan ang Kinabukasan
Ang laban na ito ay hindi lamang tungkol sa pulitika; ito ay laban para sa kaligtasan ng ating mga anak. Ang edukasyon ay dapat magsilbing sandata para sa kaunlaran, hindi para sa karahasan. Habang ang mga komunidad sa Mindoro at iba pang bahagi ng Pilipinas ay nagkakaisa na laban sa mga kasinungalingan, nananatili ang hamon sa gobyerno na bigyan ng tunay na proteksyon ang mga kabataan mula sa radikalisasyon.
Dignidad, katotohanan, at katarungan—ito ang hiling ng mga magulang na hanggang ngayon ay naghihintay sa pag-uwi ng kanilang mga anak mula sa madidilim na bahagi ng kabundukan.
