Sa mundo ng pulitika, ang kapangyarihan ay parang gulong—minsan nasa ibabaw, minsan nasa ilalim. Ngunit para sa makapangyarihang House Quad Committee (QuadCom) na minsang gumimbal sa bansa dahil sa sunod-sunod na pagdinig, tila mabilis ang pag-ikot ng gulong pababa.
Isang emosyonal na Congressman Bienvenido “Benny” Abante Jr. ang humarap sa publiko kamakailan, bitbit ang damdamin ng lungkot at pag-iisa. Sa kanyang pahayag, inamin niyang tila siya na lamang ang natitirang beterano sa dating kinatatakutang komite. “Pakiramdam ko mag-isa na lang ako. Wala na si Ace Barbers, Dan Fernandez, Paduano. Ako na lang ang natitira,” ani Abante.
Ang kanyang sentimyento ay dumating matapos ang sunod-sunod na pagkawala ng mga haligi ng QuadCom, kabilang na ang yumaong si Congressman Romeo Acop. Ngunit sa halip na simpatiya, isang masakit na katotohanan ang sumalubong sa natitirang mambabatas: ang poot ng taumbayan.
Ang Kontrobersyal na Pamamaalam ni Acop
Hindi maikakaila na ang pagkamatay ni dating Congressman Romeo Acop ay nagdulot ng isang kakaibang reaksyon mula sa publiko. Sa kulturang Pilipino, nakasanayan na ang pagbibigay galang sa mga yumao. Ngunit sa kaso ni Acop, nabasag ang tradisyong ito.
Sa social media, mas umalingawngaw ang mga “haha react” at matatalim na komento kaysa sa pakikiramay. Marami ang nagsabing ito ay resulta ng “karma” dahil sa papel ni Acop sa QuadCom, na nakilala sa agresibong pag-iimbestiga at umano’y panggigipit kay dating Pangulong Rodrigo Duterte at sa pamilya nito.
Ayon sa mga kritiko at observers, ang pagsapi ni Acop sa QuadCom ang naging mitsa ng kanyang “downfall” sa mata ng publiko. Ang dating respetadong mambabatas ay naging simbolo ng panggigipit. Sabi nga ng vlogger na si Maharlika sa isang sagutan kay Ace Barbers tungkol sa pagiging “makapilipino”: “O ano ang makapilipino? Yung magnakaw? O pagdating sa QuadCom yung manggipit?”
Ang ganitong reaksyon ay nagpapakita na ang sugat na nilikha ng mga pagdinig ng QuadCom ay malalim pa rin sa puso ng mga tagasuporta ng dating administrasyon.
Ang “Last Man Standing” at ang Banta ng Imbestigasyon
Ngayon, si Abante na lang ang naiwan sa “hot seat.” At sa kanyang pag-iisa, siya ang sumasalo ng lahat ng atensyon—at kritisismo.
Marami ang kumukuwestiyon sa kanyang mandato. May mga paalala na si Abante ay natalo sa eleksyon at nakaupo lamang dahil sa desisyon ng COMELEC, sa kabila ng ruling ng Korte Suprema tungkol sa mga party-list nominees. Ang kanyang “legitimacy” ay patuloy na hinahamon ng mga netizens na hindi natutuwa sa kanyang mga hakbang.
Sa kabila nito, tila hindi pa tapos ang misyon ni Abante. Ipinahayag niya ang plano na imbestigahan naman ang mga akusasyon laban kay Vice President Sara Duterte, partikular ang mga testimonya na lumabas kamakailan. Ito ay isang hakbang na muling magpapainit sa tensyon sa pagitan ng Kongreso at ng Office of the Vice President.
Ngunit may babala ang mga nagmamasid: “Ang taong bayan ay nakatingin.” Kung ang nangyari kay Acop at ang pagkawala ng ibang miyembro ay may mensahe, ito ay ang katotohanang ang kapangyarihan ay hindi pang-habambuhay.
PRRD: Ang Hering Hindi Matinag
Habang humihina ang pwersa ng QuadCom, kabaligtaran naman ang nangyayari sa kanilang “target.” Si dating Pangulong Duterte, o “Tatay Digong” para sa kanyang milyun-milyong tagasuporta, ay nananatiling matatag sa mga survey.
Kahit wala na sa pwesto, ang kanyang “trust rating” ay madalas pang mas mataas kaysa sa mga kasalukuyang nakaupo. Ito ay patunay na bigo ang naratibo ng QuadCom na ipinta siya bilang utak ng kriminalidad. Sa mata ng masa, ang legacy ni Duterte ay ang ligtas na lansangan at matapang na liderato—mga bagay na hindi kayang burahin ng anumang imbestigasyon sa Kongreso.
Ang kaibahan ng reaksyon ng tao kay Duterte at sa mga miyembro ng QuadCom ay isang malinaw na indikasyon kung sino ang tunay na may hawak ng mandato ng bayan.
Ang Tunay na Legacy
Sa huli, ang kwento ni Abante at ng QuadCom ay nag-iiwan ng isang mahalagang aral tungkol sa buhay at pulitika: “Ang kapangyarihan ay hindi forever.”
Ang pera, impluwensya, at posisyon ay mawawala rin pagdating ng panahon. Ang tanging maiiwan ay ang ating mga ginawa. Tulad ng isang sikat na kasabihan, “Only one life will soon be past, only what’s done for Christ will last.”
Ang mga mambabatas ay hahatulan hindi sa dami ng nakulong nila o sa ingay ng kanilang mga hearing, kundi sa kung paano sila nakatulong sa pag-angat ng buhay ng ordinaryong Pilipino.
Samantala, sa kabilang banda ng ingay sa pulitika, may mga tahimik na gumagawa ng mabuti. Ang channel na nagtalakay sa isyung ito ay nagpaalala rin ng kanilang adbokasiya—ang pagtulong sa tribong Talandig sa Bukidnon. Sa pamamagitan ng pamimigay ng libreng yero at pako, binibigyan nila ng mas maayos na bubong ang mga pamilyang ilang taon nang tinitiis ang tulo ng ulan. Ito, marahil, ang uri ng serbisyo at legacy na mas tatagal kaysa sa anumang komite sa Kongreso.
Sa pag-iisa ni Cong. Abante, nawa’y maging panahon ito ng pagninilay. Ang tunay na laban ay wala sa pagdidiin sa mga kalaban sa pulitika, kundi sa paglilingkod sa bayan na siyang nagluklok sa kanila—lehitimo man o hindi—sa pwesto.
