Glenda Dela Cruz: Ang Tahimik na Laban sa Pagitan ng Tagumpay at Buhay
Sa loob ng maraming taon, si Glenda Dela Cruz ay naging simbolo ng modernong tagumpay sa industriya ng kagandahan sa Pilipinas. Ang kanyang mukha ay makikita sa malalaking billboard sa EDSA, sa walang humpay na daloy ng social media, at sa likod ng isang beauty brand na patuloy ang paglago at impluwensiya. Para sa marami, siya ang larawan ng sipag, diskarte at determinasyon, isang babaeng umangat mula sa kahirapan patungo sa rurok ng negosyo sa pamamagitan ng tiyaga at paniniwala sa sarili.
Ngunit sa likod ng maayos na imahe at sunod-sunod na tagumpay, may isang mabigat na yugto sa kanyang buhay na halos hindi nakita ng publiko. Isang laban na walang kinalaman sa sales, marketing o estratehiya, kundi isang personal na pakikipagbuno sa sariling katawan at kalusugan. Isang panahong literal na inilagay si Glenda sa pagitan ng buhay at kamatayan, habang patuloy na umuusad ang mundong nakasanayan niyang pamunuan.
Noong mga huling buwan ng taong dalawang libo dalawampu’t lima, kasabay ng patuloy na paglawak ng kanyang negosyo, tahimik namang humarap si Glenda sa isang seryosong kondisyon. Nagsimula ito sa matinding pulmonya na mabilis na lumala. Hindi ito ang karaniwang ubo o lagnat na madaling malunasan. Unti-unting nahirapan ang kanyang mga baga na gumanap ng normal na tungkulin, at sa kabila ng gamutan, patuloy na bumigat ang kanyang kalagayan.
Sa gitna ng panghihina ng kanyang katawan, dumating ang mas mabigat na dagok. Inatake siya ng stroke, isang pangyayaring hindi inaasahan ng marami lalo na’t kilala siya bilang aktibo at palaging nasa gitna ng trabaho. Dahil dito, nakoma si Glenda at napunta sa isang sitwasyong hindi lamang ang kanyang kalusugan ang nakasalalay kundi ang mismong buhay niya. Para sa mga sanay na makita siyang matatag at palaban, mahirap tanggapin ang ideya na maaari rin siyang bumigay.
Kung babalikan ang kanyang kwento, makikita na hindi bago kay Glenda ang mabibigat na pagsubok. Bata pa lamang siya ay hinubog na siya ng hirap ng buhay. Sa murang edad na dalawang taon, nawala ang kanyang ama. Mas masakit pa, iniwan siya ng kanyang ina kasama ang kanyang kapatid. Walang mahabang paliwanag, walang malinaw na paalam, kundi isang katotohanang kailangan nilang harapin sa murang isipan.
Dahil dito, lumaki silang magkapatid sa pangangalaga ng kanilang lola. Araw-araw ay ramdam ni Glenda ang kakulangan. Hindi marangya ang kanilang pamumuhay at maaga siyang natutong dumiskarte para may makain. Nangangalakal siya sa kalsada, namumulot ng bote, lata at bakal na maaari nilang ipagbili sa junk shop. May mga araw na barya lamang ang kinikita, ngunit sapat na iyon upang makatawid sa gutom.
Sa kabila ng kahirapan, hindi niya binitawan ang pag-aaral. May mga araw na naglalakad lamang siya papunta sa eskwelahan dahil walang pamasahe. Madalas ay sira-sira ang kanyang uniporme at kapos sa gamit. Walang engrandeng pagdiriwang tuwing Pasko o Bagong Taon. Kapag may okasyon, kadalasan ay natutulog na lamang sila. Ngunit sa gitna ng lahat ng ito, malinaw sa kanya ang isang pangarap: ang iahon sa hirap ang kanyang lola at baguhin ang takbo ng kanilang buhay.
Nang pumasok ang social media sa pang-araw-araw na buhay ng mga Pilipino, dito nagsimulang magbukas ang bagong yugto para kay Glenda. Hindi naging madali ang simula. Gamit lamang ang cellphone, sinubukan niya ang live selling. Ibinahagi niya ang kanyang araw-araw na gawain, mula sa pag-aayos ng paninda hanggang sa pagbiyahe at personal na pagbabago. Hindi niya itinago ang pagod at hirap, bagkus ay ipinakita niya ang totoong kwento ng kanyang paglalakbay.
Sa umpisa, sari-saring produkto ang kanyang ibinenta. Sapatos, kandila, bulaklak, at kung ano pa man ang uso at hinahanap ng merkado. Hindi siya namili ng madali o mahirap. Ang mahalaga sa kanya ay gumagalaw ang negosyo at may natututunan siya sa bawat karanasan. Unti-unting dumami ang sumusubaybay sa kanya, at kasabay nito ay mas nakilala ang kanyang istilo na simple, totoo at malapit sa karanasan ng karaniwang Pilipino.
Habang tumatagal, napansin na hindi lamang ang produkto ang binibili ng mga tao, kundi pati ang kwento sa likod nito. Si Glenda mismo ang naging mukha ng kanyang ginagawa. Ang kanyang itsura, balat at kumpiyansa ang nagsilbing patunay sa mga produktong inilalabas niya. Sa ganitong paraan, hindi na lamang siya nagbebenta, kundi nagkukuwento ng sariling karanasan.
Dito isinilang ang ideya ng paggawa ng sariling produkto. Hindi dahil uso, kundi dahil nagmula ito sa personal niyang pinagdaanan. May mga panahong nagkaroon din siya ng problema sa balat, partikular ang tagyawat noong nagsisimula pa lamang siya. Sa halip na itago ito, ginawa niya itong inspirasyon. Naisip niyang lumikha ng produktong tutugon sa problemang minsan na rin niyang hinarap.
Mula sa simpleng sabon, unti-unting nabuo ang pundasyon ng isang mas malaking brand. Hindi agad sumabog ang tagumpay. Dumaan ito sa proseso ng paghihintay, pagsubok at pag-aayos. Pagkalipas ng halos isang taon, doon pa lamang nagsimulang maramdaman ang malaking pagbabago. Dumami ang orders, lumawak ang saklaw, at naging mas organisado ang operasyon.
Kasabay ng paglago ng negosyo, dumating ang mga oportunidad at pagkilala. Umabot sa puntong nakapagsagawa pa siya ng concert, isang bagay na dati ay malayo sa kanyang imahinasyon. Hindi lamang sarili niya ang iniangat ng tagumpay. Maraming resellers at distributors ang nagkaroon ng kabuhayan dahil sa kanyang produkto. Para kay Glenda, mahalaga ang pagbibigay ng pagkakataon sa iba dahil alam niya ang pakiramdam ng walang maaasahan.
Sa kabila ng tagumpay, hindi rin naging madali ang paghawak ng lumalaking responsibilidad. Aminado si Glenda na sa umpisa ay kulang ang kanyang kaalaman sa pamamahala ng pera. Wala siyang sapat na sistema at madalas ay puro reinvest ang iniisip. Marami siyang natutunan sa pamamagitan ng pagkakamali, ngunit hindi ito naging hadlang upang magpatuloy.
Dahil sa sunod-sunod na tagumpay, inakala niyang kaya na niyang harapin ang anumang hamon. Ngunit sa huling bahagi ng dalawang libo dalawampu’t lima, muling sinubok ang kanyang tibay. Sa gitna ng trabaho at pressure, tuluyang bumigay ang kanyang katawan. Ang pulmonya na kanyang nakuha ay mabilis na lumala dahil sa kakulangan ng pahinga at tuloy-tuloy na exposure sa maraming tao.
Habang nasa ospital, nakita ng mga doktor na malubha ang kondisyon ng kanyang mga baga. Ilang araw lamang sa ICU ay sinundan ito ng stroke, na ayon sa mga paliwanag ay maaaring may kinalaman sa namuong dugo at matinding stress. Sa puntong ito, nagsimula ang pinakamadilim na yugto ng kanyang buhay.
Dahil sa stroke, naapektuhan ang kanyang pananalita at galaw. Hanggang ngayon, aminado siyang may mga pagkakataong nahihirapan pa rin siyang magsalita nang malinaw. Dumating din ang sandali na tuluyan siyang nawalan ng malay at nakoma. Sa mga panahong iyon, wala siyang malinaw na alaala ng nangyari.
Nang ilipat siya sa mas malaking ospital, naranasan niya ang isang karanasang tumatak sa kanyang isipan. Sa gitna ng kawalan ng malay, nakita niya ang kanyang ama na matagal nang pumanaw. Para sa kanya, malinaw ang mensahe: hindi pa tapos ang kanyang laban dahil may anak pa siyang kailangang balikan.
Dalawang linggo siyang nanatili sa ospital, halos wala nang lakas at minsang umabot sa puntong gusto na lamang niyang sumuko. Nakasulat pa raw siya ng mga salitang nagpapakita ng kanyang pagod at paghahangad na huminto na. Isang eksenang nagpaiyak sa mga taong nagmamahal sa kanya.
Ngunit unti-unting dumating ang pagbabago. Nagising siya at muling natutong umunawa sa mundo. Bumalik siya sa mga simpleng bagay, pag-aaral ng mga letra at salita gamit ang flash cards. Para siyang batang muling nagsisimula.
Sa lahat ng salitang muli niyang natutunan, may isang tumatak sa kanya: enjoy life. Doon niya lubos na naunawaan na kahit gaano pa kalaki ang tagumpay at kayamanan, walang saysay ang lahat kung wala ang kalusugan at pamilya. Ang karanasang ito ang nagbigay sa kanya ng bagong pananaw sa buhay.
Ngayon, mas tahimik ang kanyang lakas at mas malalim ang kanyang pagtingin sa mundo. Mas malinaw sa kanya kung bakit siya binigyan ng isa pang pagkakataon. May mga misyon pa siyang gustong tapusin at maraming taong patuloy na umaasa sa kanya. Ang kanyang kwento ay hindi lamang tungkol sa negosyo at tagumpay, kundi tungkol sa pagbagsak, pagbangon, at sa kahalagahan ng buhay na minsan ay nakakaligtaan sa gitna ng ambisyon.
