PANIMULA: ANG MGA BAYANING NABIKTIMA NG KARAHASAN
Sa bansang Pilipinas, ang mga nurse ay tinitingala bilang mga makabagong bayani. Sila ang mga “Anghel sa Lupa” na nag-aalay ng puyat, pagod, at minsan ay sariling kalusugan upang dugtungan ang buhay ng iba. Sila ang ating sandalan sa mga ospital, ang humahawak sa ating mga kamay kapag tayo ay nasasaktan, at ang nagbibigay ng pag-asa sa mga pasyenteng lumalaban.
Ngunit paano kung ang mga tagapagligtas na ito ay sila mismong nangailangan ng saklolo? Paano kung ang mga kamay na sanay magpagaling ay binawian ng buhay sa paraang karumal-dumal at walang kalaban-laban?
Sa ating special report ngayon, hihimayin natin ang dalawang magkahiwalay ngunit parehong nakakadurog na kwento ng mga nurse na maagang pinutol ang mga pangarap. Ang una ay ang misteryosong pagkamatay ng isang nurse mula sa Taguig na natagpuan sa Pangasinan, kung saan ang itinuturong salarin ay isang alagad ng batas. Ang pangalawa ay ang pagbabalik-tanaw sa malagim na masaker sa Caloocan na kumitil sa buhay ng tatlong kabataang medical professionals dahil sa pinagtiwalaang mga trabahador.
Ito ay kwento ng pangarap, pagtataksil, at ang walang humpay na sigaw para sa hustisya.
BAHAGI 1: ANG MISTERYO SA PANGASINAN (Kaso ni Ferlyn Rada)
Ang Pangarap ng Zamboanga Kilalanin natin si Ferlyn Rada, 24 anyos. Isang dalagang tubong Zamboanga del Sur na lumuwas ng Maynila bitbit ang pangarap ng kanyang pamilya. Inilarawan siya bilang simple, tahimik, at matalinong anak. Bata pa lamang, iisa na ang nasa isip ni Ferlyn: ang maging isang professional at makatulong sa kanyang kapwa.
Nagbunga ang kanyang pagsisikap nang makapagtapos siya sa Our Lady of Fatima University sa Quezon City at naging isang ganap na Radiologic Technologist sa isang ospital sa Taguig. Dahil sa dedikasyon sa trabaho, pinili niyang umupa ng kwarto malapit sa ospital kahit may mga kamag-anak siya sa Caloocan. Araw-araw, video call ang nag-uugnay sa kanya sa kanyang pamilya sa probinsya. Puno ng pag-asa ang hinaharap para kay Ferlyn.
Ang Pagkawala: Hulyo 2025 Nagsimula ang bangungot noong Hulyo 20, 2025. Ayon sa mga katrabaho, pumasok pa sa duty si Ferlyn. Bandang alas-singko ng hapon, umuwi na siya. Tumawag pa siya sa kanyang mga kasamahan kinagabihan para magpaalam na hindi siya makakapasok kinabukasan dahil bibisitahin daw niya ang kanyang ate.
Ngunit pagdating ng Hulyo 21, hindi sumipot si Ferlyn sa trabaho. Nang tawagan ng mga ka-workmate ang kanyang ate, laking gulat nila—hindi naman daw pumunta o nagpasabi si Ferlyn. Dito na nagsimula ang kaba. Nasaan si Ferlyn?
Ang Bangkay sa Damuhan Habang abala ang Luzon sa pananalasa ng Bagyong Krising, isang nakakakilabot na discovery ang tumambad sa mga residente ng Barangay Bani, Bayambang, Pangasinan noong Hulyo 21.
Sa isang madamong bahagi sa tabi ng kalsada, natagpuan ang bangkay ng isang babae. Nakasuot pa ito ng medical uniform—ang unipormeng simbolo sana ng pagliligtas ng buhay. Walang pagkakakilanlan ang biktima. Walang ID, walang bag. Tanging ang basyo ng bala sa crime scene ang naging saksi sa kanyang huling sandali. Ayon sa mga residente, may narinig silang putok ng baril noong gabi bago natagpuan ang katawan.
Ang Social Media Discovery Napakasakit ng paraan kung paano nalaman ng pamilya ang sinapit ni Ferlyn. Ang kanyang boyfriend, na isang seaman, ay nakakita ng mga larawan sa social media ng isang “found body” sa Pangasinan. Kinabahan siya. Pamilyar ang damit. Pamilyar ang pangangatawan.
Agad niyang kinontak ang pamilya ni Ferlyn. Lumipad ang mga magulang at kapatid patungong Pangasinan, dala ang munting pag-asa na sana ay mali ang hinala. Ngunit sa morgue, gumuho ang kanilang mundo. Positibo. Ang babaeng walang buhay ay ang kanilang si Ferlyn.
Ang Pulis sa CCTV Ang malaking katanungan: Paano nakarating si Ferlyn sa Pangasinan mula sa Taguig?
Dito pumasok ang galing ng imbestigasyon gamit ang CCTV backtracking. Sa kuha ng camera noong Hulyo 20, alas-syete ng umaga, nakitang lumabas si Ferlyn sa kanyang inuupahan. Alas-singko ng hapon, nakita siyang pauwi.
Ngunit ang pinaka-kritikal na footage ay noong gabi na. Nakita si Ferlyn na angkas sa isang motorsiklo. Ang nagmamaneho? Ang kanyang mismong kapitbahay—isang 31-anyos na PULIS.
Ayon sa imbestigasyon, ang pulis na ito (na hindi pinangalanan sa ulat) ay taga-Pangasinan talaga ngunit naka-assign sa Taguig. Nakita pa sa CCTV na nag-aayos ng motor ang pulis sa tapat ng bahay ni Ferlyn bago sila umalis. Sinundan ng mga otoridad ang route ng motor—mula Taguig, nahagip sila sa Barangay Wawa, Bayambang, hanggang sa Barangay Bani kung saan natagpuan ang bangkay.
Pagbalik ng motor sa CCTV, mag-isa na lang ang pulis. Wala na si Ferlyn.
Crime of Passion at Utang? Bakit sumama si Ferlyn? Ayon sa mga ulat, nililigawan ng pulis ang biktima. Ang masaklap, may asawa na pala ang naturang pulis. Sinasabing nalaman ni Ferlyn ang tungkol sa asawa nito kaya nagkaroon ng pagtatalo.
Dagdag pa rito, lumabas sa imbestigasyon na may malaking utang ang pulis kay Ferlyn. Kilala kasi ang dalaga na mabait at nagpapautang sa mga kaibigan. Teorya ng pulisya, posibleng pinagplanuhan ang krimen para matakasan ang utang at patahimikin ang dalaga sa isyu ng kanilang ugnayan.
Sa ballistic test, nag-match ang baril ng pulis sa basyo ng balang nakuha sa crime scene. Kinasuhan siya ng Murder at Grave Misconduct. Isang alagad ng batas na dapat sana ay poprotekta, ang siya pa palang wawasak sa pangarap ng isang nurse.
BAHAGI 2: ANG MASAKER SA CALOOCAN (Ang Kaso nina Glydil, Mona, at RJ)
Kung ang kaso ni Ferlyn ay nagpamulat sa atin sa panganib ng “love scams” at utang, ang kasunod na kwento ay magpapaalala sa atin na minsan, ang labis na kabutihan ay sinusuklian ng kasamaan.
Ang Pangarap na London Bumalik tayo sa taong 2020. Kilalanin natin si Glydil Belonio, 23 anyos. Isang registered nurse na puno ng pangarap. Lumaki si Glydil sa Iloilo na malayo sa kanyang inang si Rosemarie na nagtatrabaho bilang kasambahay sa Maynila. Consistent honor student, writer, at mapagmahal na anak.
Ang ultimate dream ni Glydil: Makapagtrabaho sa London, hindi lang para kumita, kundi para hanapin ang kanyang ama na hindi niya kailanman nakilala. Gusto niyang maging doktor. Plantsado na ang lahat. Nag-resign na siya sa trabaho at hinihintay na lang ang flight.
Kasama niya sa bahay sa Caloocan ang kanyang pinsan na si RJ Belencho, 22 anyos, na isang nursing student. Sila ang katiwala sa ipinagagawang bahay ng kanilang lola na nasa abroad.
Ang Kabutihang Naging Mitsa Ang bahay na tinitirhan nila ay under renovation. Ang mga trabahador ay sina Anselmo Singcol at Ronald Cahepe. Noong una, tinanggal na ang mga ito dahil sa panloloko sa presyo ng materyales.
Pero dahil pandemya noon (2020) at nagmakaawa ang mga trabahador na wala silang makain, nanaig ang awa nina Glydil at RJ. Tinanggap nila ulit ang mga ito. Pinatira pa sa construction site (stay-in). Linggu-linggo silang pinapasahod nang tama.
Isang gabi, Setyembre 26, 2020, bumisita ang kaibigan nilang nurse na si Mona Habibulla, 22 anyos. Masaya silang nagkwentuhan, hindi alam na iyon na ang huling gabi ng kanilang mga buhay.
Ang Madugong Umaga Setyembre 27, alas-kwatro ng madaling araw. Tumatawag ang tito ni Glydil na si Ronelio para magpapuksan ng gate. Walang sumasagot.
Kinabahan ang tito. Umakyat siya sa bakod. Pagpasok niya, tumambad ang isang eksenang parang sa horror movie.
Sina Glydil, RJ, at Mona—pare-parehong walang buhay, tadtad ng saksak. Ang RJ at Glydil ay nagtamo ng maraming saksak sa katawan, palatandaan ng matinding galit o desperasyon ng mga salarin. Si Mona naman ay agad na inuwi sa Mindanao para sa agarang libing ayon sa tradisyong Muslim.
Naglumpasay ang ina ni Glydil na si Rosemarie. Ang anak na ilang taon niyang pinaghirapang pag-aralin, ang anak na papunta na sana ng London, ay wala na.
Ang Pagtataksil ng mga Trabahador Agad na naging suspek sina Ronald at Anselmo dahil nawala sila parang bula matapos ang krimen. Nawawala rin ang ATM card na ginagamit sa pasahod, mga cellphone, at pera.
Natunton sila sa Bulacan at Quezon City. Nang mahuli, nagturuan ang dalawa.
Ang kwento ni Ronald: Niyaya daw siya ni Anselmo na magnakaw lang. Umakyat sila sa rooftop kung saan natutulog ang tatlo. Pero nagising ang mga biktima. Nakilala sila. Dahil sa takot na mahuli, pinatay nila ang mga ito. “Magnanakaw lang sana kami,” ang rason na kailanman ay hindi matatanggap ng mga naulila.
Ang pagnanakaw na nauwi sa masaker ay nagkakahalaga lang ng Php 40,000 at ilang gadgets. Tatlong professional na buhay ang kapalit ng halagang iyon.
Kinasuhan sila ng Robbery with Homicide. Sa kasamaang palad, namatay si Anselmo sa kulungan noong 2022 dahil sa sakit, habang si Ronald ay patuloy na nililitis.
PANGWAKAS: HUSTISYA PARA SA MGA NURSES
Ang dalawang kwentong ito ay sumasalamin sa nakakatakot na realidad sa ating lipunan.
Sa kaso ni Ferlyn Rada, ipinakita nito na hindi porke’t alagad ng batas o unipormado ay mapagkakatiwalaan. Ang pag-ibig na may halong panlilinlang at utang ay pwedeng mauwi sa krimen.
Sa kaso naman nina Glydil, Mona, at RJ, ipinakita nito ang panganib ng pagtitiwala. Ang kabutihang-loob na pagtanggap muli sa mga trabahador ay sinuklian ng karahasan.
Pare-pareho silang may mga pangarap. Pare-pareho silang nagsilbi sa bayan bilang mga frontliners. At pare-pareho silang binawian ng buhay sa kamay ng mga taong kilala nila.
Huwag nating hayaang maging numero lang sila sa estadistika. Ang sigaw ng pamilya Rada, Belonio, Belencho, at Habibulla ay hustisya. Hustisya para sa mga pangarap na ninakaw. Hustisya para sa mga bayaning pinaslang.
Mag-ingat po tayong lahat. Sa panahon ngayon, minsan ang panganib ay wala sa labas, kundi nasa tabi lang natin—isang kapitbahay, isang manliligaw, o isang taong tinulungan natin.
