Sa pagbukas ng taong 2026, tila hindi pa rin humuhupa ang dambuhalang alon ng politika sa Pilipinas. Isang kaganapan ang yumanig sa social media at sa mga pasilyo ng kapangyarihan nang basagin ni dating Ilocos Sur Governor Luis “Chavit” Singson ang katahimikan. Sa isang hindi inaasahang hakbang, direktang nanawagan si Singson para sa isang “one-time big-time rally” na ang layunin ay lusubin ang Malacañang at patalsikin si Pangulong Ferdinand “Bongbong” Marcos Jr. (PBBM). Ang pahayag na ito ay agad na naging viral, ngunit ang mas naging usap-usapan ay ang naging tugon ng Palasyo at ang opisyal na pahayag ng Armed Forces of the Philippines (AFP) na tila naglagay kay Singson sa alanganin. Sa artikulong ito, ating hihimayin ang bawat anggulo ng kontrobersyang ito, ang motibo sa likod ng panawagan, at kung bakit tila hindi “kumakagat” ang masa sa muling pagbuhay ng People Power ngayong 2026.
Ang Panawagan para sa Bagong People Power: Pebrero 2026
Ang petsang Pebrero 25 ay may malalim na marka sa kasaysayan ng Pilipinas bilang araw ng 1986 EDSA People Power Revolution. Ngunit para kay Chavit Singson, ang darating na anibersaryo sa 2026 ay nais niyang maging petsa ng pagbabago—o ayon sa mga kritiko, ng destabilisasyon. Sa kanyang mga naging pahayag, hinimok ni Singson ang lahat ng sektor: mula sa mga relihiyosong organisasyon hanggang sa mga militanteng grupo, na magkaisa upang patalsikin ang kasalukuyang administrasyon.
Ayon kay Singson, laganap diumano ang katiwalian at korapsyon na hindi na kaya ng taong bayan. Ginamit pa niya ang pangalan ng ating pambansang bayani na si Jose Rizal sa kanyang panawagan sa mga kabataan, na sinasabing ang kinabukasan nila ay ninanakaw na ng gobyerno. “Huwag kayong matakot. Future niyo ito,” aniya habang hinihikayat ang mga estudyante na iwan ang kanilang mga paaralan at sumama sa martsa patungong Malacañang. Ngunit ang tanong ng marami: ang mga salitang ba ito ay bunsod ng tunay na pagmamahal sa bayan, o bahagi lamang ng isang mas malaking laro ng kapangyarihan?
Ang Sagot ng Palasyo: Inciting to Sedition?
Hindi pinalampas ng Malacañang ang mga pahayag na ito. Si Palace Press Officer Claire Castro ay agad na nagsalita at tinawag na “inciting to sedition” ang mga panawagan ni Singson. Sa ilalim ng batas, ang pag-uudyok sa mga tao na mag-aklas laban sa pamahalaan ay may mabigat na parusa. Gayunpaman, marami ang nakapansin na tila kampante pa rin si Singson. Ayon sa ilang mga analyst, ang katandaan ni Singson ay tila nagbibigay sa kanya ng “lakas ng loob” dahil sa pananaw na hindi na siya kakasuhan o dadakpin ng gobyerno dahil sa kanyang edad.
Ngunit ang banta ay nananatiling seryoso. Ang pag-aanyaya sa mga kabataan at relihiyosong grupo na gumamit ng dahas o puwersa upang mapaalis ang isang halal na pangulo ay direktang pag-atake sa ating demokratikong sistema. Ang Malacañang ay nananatiling mapagbantay sa mga galaw ni Singson, lalo na’t may mga bali-balitang may mga malalaking personahe sa likod ng planong ito na nagnanais bumalik sa kapangyarihan.
AFP: “Civilian Authority is Supreme”
Ang pinakamahalagang bahagi ng kaganapang ito ay ang tangkang paghikayat ni Singson sa Armed Forces of the Philippines (AFP). Sa kanyang mga pahayag, tila sinusubukan ni Singson na kumbinsihin si AFP Chief General Romeo Brawner Jr. na bawiin ang suporta kay PBBM at sumama sa panawagan para sa “good governance.”
Ngunit ang AFP ay hindi natinag. Sa isang opisyal na pahayag nitong Enero 5, 2026, binigyang-diin ng militar ang kanilang walang hanggang katapatan sa 1987 Constitution. “The Armed Forces of the Philippines maintains its unwavering adherence to the Constitution, specifically Article 2 Section 3, which explicitly declares civilian authority is at all times supreme over the military,” ayon sa tagapagsalita ng AFP.
Maliwanag ang mensahe ng mga sundalo: sila ay hindi lalahok sa partisan politics. Ang tungkulin ng AFP ay protektahan ang soberanya ng bansa at ang integridad ng ating teritoryo, hindi ang makialam sa kung sino ang dapat umupo sa Palasyo. Ang matibay na paninindigan ng militar ay isang malaking sampal sa mga grupong umaasa na gagamit ng “military intervention” upang mapatalsik ang administrasyon. Binigyang-diin din ng AFP na ang anumang reklamo sa korapsyon ay dapat idaan sa mga tamang korte, hindi sa kalsada.
Bakit tila Walang Sumasali sa mga Rally?
Isang kapansin-pansing aspeto ng mga nakaraang buwan ay ang pagkabigo ng mga “Maisog” rallies at iba pang kilos-protesta na makahatak ng malaking bilang ng tao. Kahit noong nagkaroon ng pitong araw na rally ang Kingdom of Jesus Christ (KOJC) sa Liwasang Bonifacio, napansin na walang ibang grupo ang sumali sa kanila. Bakit nga ba tila pagod na ang taong bayan sa mga ganitong panawagan?
Una, marami ang naniniwala na ang mga rally na ito ay hindi para sa interes ng masa kundi para sa proteksyon ng mga politikong may kinakaharap na kaso. Pangalawa, bagaman may mga hinaing ang mga Pilipino sa ekonomiya at presyo ng bilihin, hindi nila nakikita ang pagpapatalsik sa pangulo bilang solusyon. Sa katunayan, marami ang natatakot na kapag napaalis si PBBM, ang papalit ay baka mas magdulot lamang ng kaguluhan o pagkakawatak-watak ng bansa. Ang “discerning heart” ng mga Pilipino sa 2026 ay mas matalas na kumpara sa mga nakaraang dekada.
Ang Hamon sa mga Kabataan: TikTok vs. Protesta
Binanggit ni Chavit Singson na ang mga kabataan ang dapat na manguna sa rally dahil “kinabukasan” nila ang nakataya. Ngunit tila nagkamali siya ng kalkulasyon sa henerasyon ngayon. Ang mga kabataan sa kasalukuyan ay abala sa pag-aaral, sa paghahanap ng trabaho, at oo, maging sa social media gaya ng TikTok. Hindi sila basta-basta madadala ng mga lumang linyada ng mga tradisyunal na politiko.
Para sa mga kabataan, ang tunay na laban ay nasa ekonomiya, digital transformation, at climate change. Ang paggamit sa kanila bilang “cannon fodder” sa mga politikal na martsa ay hindi na epektibo. Marami sa kanila ang mas gugustuhin pang gamitin ang kanilang boses sa social media upang magbigay ng nakabubuong kritisismo sa gobyerno kaysa lumusob sa Malacañang nang walang malinaw na alternatibong plano.
Konklusyon: Ang Katotohanan sa Likod ng Patriotismo
Sa dulo ng araw, ang panawagan ni Chavit Singson para sa isang People Power sa 2026 ay tila isang desperadong hakbang ng mga pwersang unti-unti nang nawawalan ng impluwensya. Ang patriotism o pagkamakabayan ay hindi nasusukat sa kung gaano kalakas ang iyong sigaw na pabagsakin ang gobyerno, kundi sa kung paano mo sinusunod ang batas at pinoprotektahan ang integridad ng bansa.
Ang Armed Forces of the Philippines at ang Philippine National Police ay nananatiling matatag sa kanilang chain of command. Ang suporta ng militar sa civilian authority ang pinakamalakas na depensa ng ating demokrasya laban sa anumang planong destabilisasyon. Habang papalapit ang Pebrero 2026, kailangang manatiling mapagmatyag ang bawat Pilipino. Huwag tayong papayag na gamitin ng mga politiko para sa kanilang pansariling intensyon. Ang tunay na pagmamahal sa bayan ay ang pagpapanatili ng kapayapaan at pagkakaisa, lalo na sa panahon na ang ating soberanya sa West Philippine Sea ang tunay na banta.
