Sa panahon ngayon, napakadaling maniwala sa mga nakikita natin sa social media. Scroll dito, scroll doon. Makikita mo ang mga “success stories” ng mga taong galing sa hirap na ngayon ay nagpapasasa na sa marangyang buhay. Mga travel photos sa US at Europe, mamahaling sasakyan, designer bags, at mga negosyong tila walang tigil sa paglago. Mapapa-“Sana all” ka na lang talaga. Ito ang klase ng buhay na pinangarap at inakala nating nakamit nina Paul Brian Tarosa at Michael Sordilla. Sila ang “Power Couple” ng Cebu na tinitingala ng marami—mga “lodi,” mga pilantropo, at inspirasyon sa mga nangangarap yumaman.
Pero paano kung ang lahat ng kislap na ito ay may madilim na kapalit? Paano kung ang yaman na ipinangangalandakan nila ay galing pala sa pawis at luha ng mga matatandang niloko nila? Ito ang kwento ng pag-angat, pagpapasikat, at ang nakakagulat na pagbagsak ng dalawang Pinoy na inakala nating nasa tuktok na, pero ngayon ay humaharap sa hustisya sa kabilang panig ng mundo.
Ang Simula ng Pangarap: Ang Batang Natutulog sa Ilalim ng Mesa
Bago natin pag-usapan ang bilyones at ang FBI, balikan muna natin ang nakaraan. Si Paul Brian Tarosa ay hindi ipinanganak na may gintong kutsara sa bibig. Tubong Talisay, Cebu, isa siyang classic example ng “isang kahig, isang tuka” na pamumuhay. Ang kanyang ama ay isang janitor sa police station. Sa sobrang hirap ng buhay, naranasan niyang magsuot ng mga pinaglumaang damit ng kanyang mga pinsan. Dahil walang pambili ng cabinet, sa karton lang nila nilalagay ang kanilang mga gamit.
Ang kanilang munting bahay ay sobrang sikip na ang dining table nila ay nagsisilbi ring kwarto sa gabi. Doon siya natutulog, habang minsan ay sa labas na ng bahay natutulog ang kanyang ama para lang magkasya sila. Naranasan niyang pumasok sa eskwela na butas ang sapatos. Naranasan niyang hindi makapunta sa canteen dahil walang baon, at ang tanghalian niya ay kanin na nakabalot sa plastic. Para sa batang Brian, kapag nakakain sila ng kanin at hindi mais, “mayaman” na sila.
Ang mga karanasang ito ang nagtulak sa kanya para mangarap ng mataas. Gusto niyang iahon ang pamilya sa hirap. At tila dininig naman ng tadhana ang kanyang pagsisikap. Nakapagtapos siya ng pag-aaral, pumasok sa BPO industry, at dahil sa kanyang angking galing at talino, mabilis siyang umakyat sa ranggo. Naging team leader, naging manager, hanggang sa naging isang corporate executive. Dito niya nakilala at nakarelasyon si Michael Sordilla, isang negosyante at kapwa niya bisyonaryo.
Ang Pagbuo ng Imperyo: Innocentric Philippines
Sa pagsasanib-pwersa nina Brian at Michael, itinatag nila ang “Innocentric Philippines,” isang BPO company na nakabase sa Mandaue, Cebu. Sa mata ng publiko, isa itong lehitimong kumpanya na nagbibigay ng trabaho sa maraming Pilipino. Sila ay naging mukha ng tagumpay.
Hindi lang sila basta negosyante, sila ay naging mga “philanthropist” o mga taong mapagbigay. Naaalala niyo ba noong nanalasa ang Bagyong Odette sa Cebu? Isa sina Brian at Michael sa mga nanguna sa pagtulong. Nagpagawa sila ng deep well para sa komunidad, namigay ng relief goods, at tumulong sa mga nasalanta. Sa kanilang kumpanya, galante sila sa mga empleyado. Namimigay ng cash incentives, nagpapa-party, at nagpapakita ng malasakit.
Sa social media, perfect ang buhay nila. Travel goals sa Dubai, drone shows, signature clothes, at mga caption na punong-puno ng “positive mindset” at payo tungkol sa tagumpay. Sabi pa ni Brian sa isang post, ang sikreto daw ay tamang mindset. Marami ang na-inspire. Marami ang naniwala. Sino ba naman ang mag-aakala na sa likod ng BPO company na ito ay isang malawakang operasyon ng panloloko?
Ang “Page Turner” Scam: Ang Modus Operandi
Habang abala ang mga tao sa pag-like at pag-share ng kanilang mga inspirational posts, abala naman ang FBI sa Amerika sa pag-imbestiga sa kanila. Ayon sa mga dokumento ng korte, ang Innocentric Philippines ay hindi lang basta call center. Ito ay nagsisilbing “boiler room” para sa isang publishing scam na tinatawag na “Page Turner.”
Ganito ang kanilang modus: Tina-target nila ang mga matatandang Amerikano na mga “aspiring authors” o yung mga nagsulat ng libro pero hindi napapansin. Alam nila na ang mga taong ito ay may pangarap na makapag-iwan ng legacy bago pumanaw. Gamit ang mga ahente sa Cebu na nagpapanggap na mga literary agents sa Amerika, tatawagan nila ang mga lololo at lolang ito.
Sasabihin nila ang mga salitang gustong-gustong marinig ng isang manunulat: “Ang ganda ng libro mo! Pwede natin itong i-publish at ibenta sa buong mundo!” Kapag kumagat ang biktima, aalukin nila ito ng mga “publishing packages” na nagkakahalaga ng libo-libong dolyar. Pero hindi diyan natatapos.
Ang pinaka-matinding panloloko ay ang “Hollywood Dream.” Sasabihin ng mga ahente na may mga producers daw sa Netflix o mga sikat na movie studios na interesado gawing pelikula o TV series ang libro ng biktima. Syempre, tuwang-tuwa ang matanda! Sino ba naman ang ayaw maging sikat? Pero para matuloy daw ang deal, kailangan magbayad ng biktima para sa “licensing fees,” “marketing campaign,” at kung anu-ano pang imbensyong bayarin.
Paulit-ulit nilang hihingan ng pera ang biktima hanggang sa maubos ang retirement fund nito. May isang biktima na nagreklamo sa Better Business Bureau na nakuhaan siya ng halos $600,000 o mahigit 34 Milyong Piso! Ang kapalit? Wala. Walang libro sa bookstores, walang pelikula sa Netflix, at walang perang bumalik. Ang perang pinaghirapan ng mga matatanda ay diretso sa bulsa nina Brian at Michael para pondohan ang kanilang luxury lifestyle.
Ang Pagkakahuli: Pasko sa Kulungan
Inakala nina Brian at Michael na hindi sila maabot ng batas. Nasa Pilipinas sila, at ang mga biktima ay nasa Amerika. Masyado silang naging kumpiyansa. Noong huling bahagi ng 2024, nagbakasyon ang dalawa sa Amerika. Nag-road trip sa California, nag-snow sa Indiana, nag-shopping sa Chicago, at nag-New York. Lahat ito, naka-post sa Facebook. Ipinangalandakan nila ang kanilang “Success.”
Ang hindi nila alam, matagal na silang sinusubaybayan ng FBI Cyber Crime Unit. Bawat galaw, bawat post, at bawat transaction ay bantay-sarado. Nakuha ng FBI ang access sa kanilang mga emails at bank accounts. Nakita ng mga otoridad na gumamit si Brian ng iba’t ibang email addresses para magpanggap na ibang tao at manloko. Napatunayan din na kinopya nila ang pangalan ng isang lehitimong kumpanya na “Page Turner” at gumawa ng pekeng website (.us instead of .com) para lituhin ang mga biktima.
Noong December 9, 2024, pagbalik nila sa California mula sa masayang bakasyon sa New York, hindi na red carpet ang sumalubong sa kanila. Sa halip, mga ahente ng FBI. Inaresto sila kasama ang isa pang kasabwat na si Gemma Austin.
Mula sa 5-star hotels, diretso sa selda. Ang inasahan nilang masayang Pasko kasama ang pamilya sa Pilipinas ay naging bangungot. Hindi sila nakauwi. Nagtaka ang kanilang mga empleyado at kamag-anak kung bakit biglang nawala ang kanilang mga social media pages. Yun pala, nasa kustodiya na sila ng mga federal agents.
Ang Halaga ng Naloko: 2.5 Bilyong Piso
Nang buksan ng FBI ang mga bank accounts na konektado sa kanilang scam, tumambad ang nakakahilong halaga. Sa loob ng ilang taon, nakakulimbat umano ang grupo ng humigit-kumulang $44 Million USD. Kung icoconvert natin sa pera natin, umaabot ito sa mahigit 2.5 Bilyong Piso!
Ganun kalaki ang perang nakuha nila mula sa mga pension ng mga retiradong Amerikano. Ito ang perang ginamit pampagawa ng mga mansyon, resort sa Oslob, construction company, music studio, at ang ipinamimigay nilang “tulong” kuno. Nakakalungkot isipin na ang itinulong nila sa mga nasalanta ng bagyo ay galing pala sa nakaw.
Dahil sa laki ng pera at sa posibilidad na tumakas sila pabalik ng Pilipinas, itinuring silang “flight risk” ng korte. Nagtakda ang judge ng pyansa na $250,000 (mahigit 14 Milyong Piso) bawat isa, at ipina-freeze ang lahat ng kanilang assets.
Ang Aral at Babala
Ngayon, sarado na ang Innocentric Philippines sa Cebu. Ang mga empleyadong naniwala sa kanila ay nawalan ng trabaho. Ang mga pamilyang umaasa sa kanila ay naiwang luhaan. At ang pangalang Brian Tarosa at Michael Sordilla na dating kasing-tunog ng tagumpay, ngayon ay kasing-kahulugan na ng kasakiman.
Isa itong malupit na paalala sa ating lahat. Hindi lahat ng kumikinang ay ginto. Sa panahon ng social media, madaling magpanggap. Madaling magsuot ng maskara ng kabutihan at tagumpay. Pero sa huli, gaya ng sabi sa kasabihan, “Walang baho na hindi aalingasaw.” Ang yaman na galing sa masama ay parang bula na mabilis ding mawawala, at ang kapalit nito ay kahihiyan at rehas na bakal.
Para sa mga nagnanais yumaman, tandaan natin: Walang shortcut sa tunay na tagumpay. Mas masarap pa rin ang tulog sa gabi kapag alam mong ang kinakain mo ay galing sa marangal na paraan, kahit tuyo pa yan, kaysa sa steak na galing naman sa panloloko.
