PANIMULA: ANG LASON NG INGGIT
Sinasabing ang inggit ay isang tahimik na sakit na unti-unting pumapatay, hindi lamang sa taong nakakaramdam nito kundi pati na rin sa relasyon niya sa iba. Minsan, ang inggit ay nananatiling bulong lamang sa isipan. Pero may mga pagkakataon na ang bulong na ito ay nagiging sigaw ng karahasan, nagtutulak sa isang tao na gumawa ng bagay na hindi maatim ng sikmura ng karamihan.
Ito ang kwento ng isang pagkakaibigang nagsimula sa tawanan at pangarap, ngunit nagwakas sa isang tasa ng kape at isang malamig na bangkay. Ito ang kwento nina Jessica Wongso at Mirna Salihin—ang trahedyang yumanig hindi lamang sa Indonesia kundi sa buong mundo. Isang kwento kung paano ang “BFF goals” ay nauwi sa isang karumal-dumal na krimen na tinaguriang “Trial of the Century.”
Handa ka na bang malaman ang katotohanan sa likod ng mapait na lasa ng Vietnamese Iced Coffee?
ANG MGA ANAK NG YAMAN
Upang maunawaan natin ang lalim ng kwentong ito, kailangan nating balikan ang kanilang pinagmulan. Si Jessica Wongso ay ipinanganak noong 1988 sa Jakarta, Indonesia. Hindi siya basta-bastang bata. Siya ang bunsong anak nina Imelda at Winardi Wongso, isang pamilyang nagmamay-ari ng malaking kumpanya na nag-aangkat ng plastik. Sa katunayan, ang kanyang ama ay tinitingala bilang “Plastic King” ng Indonesia.
Sa bansang tulad ng Indonesia, kung saan marami ang naghihirap at kumikita lamang ng kakarampot na halaga araw-araw, si Jessica ay nabubuhay sa isang panaginip. Nasanay siya sa spoiled na pamumuhay—lahat ng gusto, nakukuha; lahat ng luho, nabibili.
Noong 2005, nag-migrate ang pamilya Wongso sa Sydney, Australia. Bumili sila ng isang napakagarbong bahay sa Double Bay, isa sa pinakamayamang lugar sa Sydney. Isipin niyo na lang, ang isang maliit na lote doon ay milyon-milyong dolyar ang halaga, pero ang ama ni Jessica ay bumili ng dalawang magkatabing lote para masigurong maluwag ang kanilang titirhan. Ganoon sila kayaman.
Ngunit sa kabila ng yaman, naiwan si Jessica sa Jakarta para tapusin ang High School. Dito pa lang, makikita na ang kanyang pagiging “loner” at artistic. Mahilig siya sa video games at pagpipinta. Kaya naman noong 2007, lumipat siya sa Sydney para mag-aral ng Graphic Design sa Billy Blue College of Design.
Dito niya nakilala si Mirna Salihin.
Tulad ni Jessica, si Mirna ay galing din sa “Alta Sociedad” ng Jakarta. Ang kanyang ama na si Edi Salihin ay isang matagumpay na negosyante. Mabilis na nagkapalagayan ng loob ang dalawa. Pareho silang Indonesian sa ibang bansa, parehong mayaman, parehong mahilig sa sining, at parehong independent.
Pero may malaking pagkakaiba ang kanilang ugali. Si Jessica ay palaban, gustong laging bida, at sentro ng atensyon. Si Mirna naman, sa kabila ng yaman, ay mahiyain, simple, at mas gusto ang tahimik na buhay. Sinasabing “opposites attract,” at naging matalik silang magkaibigan. Madalas silang lumabas kasama ang iba pang kaibigan na sina Hani at Vera. Ang kanilang college years sa Sydney ang tila pinakamasasayang taon ng kanilang samahan.
ANG PAGKAKALAMAT NG PAGKAKAIBIGAN
Matapos ang graduation, naghiwalay ng landas ang dalawa. Bumalik si Mirna sa Jakarta kasama ang kanyang longtime boyfriend na si Arief, habang si Jessica ay piniling manatili sa Australia at nagtrabaho sa New South Wales.
Noong Hunyo 2015, bumisita si Mirna sa Sydney para magbakasyon. Dito muling nagkita ang magkaibigan. Pero sa pagkakataong ito, iba na ang ihip ng hangin. Habang si Mirna ay masaya at abala sa paghahanda sa kanyang kasal kay Arief, ang buhay ni Jessica ay gumuguho.
May kasintahan si Jessica noon na nagngangalang Patrick. Ayon kay Jessica, gumagamit si Patrick ng bawal na gamot at marahas ito. Dahil sa awa at malasakit, pinayuhan ni Mirna si Jessica. Prangka niyang sinabi: “Iwanan mo na siya. Hindi siya mabuti para sa’yo.”
Sa halip na pasalamatan ang kaibigan, masamang tinanggap ni Jessica ang payo. Nanahimik siya, tumayo, at iniwan si Mirna sa restaurant nang walang paalam. Iyon ang simula ng lamat. Ang payo na akala ni Mirna ay makakatulong ay siya palang magiging mitsa ng matinding galit ni Jessica.
Mula noon, umiwas na si Mirna kay Jessica. Sinabihan pa niya ang kanyang fiance na si Arief na kung makikipagkita man siya kay Jessica, dapat ay may kasama silang iba dahil hindi na siya komportable.
ANG PAGBAGSAK NI JESSICA AT ANG TAGUMPAY NI MIRNA
Nobyembre 2015, ikinasal si Mirna kay Arief sa isang enggrandeng seremonya sa Bali, Indonesia. Halos lahat ng kaibigan ay imbitado—maliban kay Jessica.
Habang masaya si Mirna sa kanyang “perfect life,” si Jessica naman ay nasa “rock bottom.”
Sa Australia, sunod-sunod ang kamalasan ni Jessica. Noong Agosto 2015, binangga niya ang kanyang Audi sa isang nursing home habang lasing. Limang beses din siyang na-ospital dahil sa pagtatangkang wakasan ang sariling buhay.
Ang kanyang boyfriend na si Patrick, na tinawag niyang marahas, ay siya pang kumuha ng restraining order laban sa kanya. Binulabog kasi ni Jessica si Patrick, nagpapadala ng mga banta na papatayin niya ito at magpapakamatay din siya. Maging ang mga kaibigan at pamilya ni Patrick ay ginulo ni Jessica.
Natanggal din siya sa trabaho dahil sa pagiging iresponsable at pag-inom ng alak. Galit na galit si Jessica sa mundo. Nawala ang boyfriend, nawala ang trabaho, nawala ang dangal. At sa gitna ng kanyang kadiliman, nakikita niya si Mirna—masaya, mayaman, bagong kasal, at mahal ng lahat.
Nagdesisyon si Jessica na umuwi sa Jakarta. Sabi ng iba, para magbagong-buhay. Pero sa huli, lumabas na may mas madilim siyang plano.
ANG PLANO SA OLIVIER CAFE
Disyembre 2015, bumuo ng WhatsApp group si Jessica kasama sina Mirna at Hani. Pilit niyang nagyaya ng reunion. Dahil sa pangungulit, napilitan si Mirna na pumayag.
Enero 6, 2016. Ang araw ng pagkikita.
Nagkasundo silang magkita ng alas-singko ng hapon sa Olivier Cafe sa Grand Indonesia Shopping Center. Pero, dumating si Jessica ng 3:30 PM—sobrang aga.
Ang kanyang mga kilos ay kahina-hinala. Palinga-linga siya, tila sinusuri ang pwesto ng mga CCTV camera. Pinili niya ang mesa sa dulong bahagi na hindi masyadong abot ng camera.
Umalis siya saglit at bumalik ng 4:15 PM dala ang tatlong paper bags mula sa Bath and Body Works. Regalo daw ito. Pero ang ginawa niya, inilagay niya ang mga paper bags sa ibabaw ng mesa sa paraang natatakpan nito ang view ng anumang camera sa kanyang ginagawa.
Lumapit siya sa bar at umorder: dalawang cocktail at isang Vietnamese Iced Coffee para kay Mirna.
Nang dumating ang inumin, sinigurado ni Jessica na nasa likod ng mga paper bags ang kape. Walang nakakita sa kanyang mga kamay. Sa malabong footage ng CCTV, makikitang may ginagawa siya sa likod ng mga bag. Ilang sandali pa, itinago niya ang mga bag at bumalik sa upuan, naghihintay na parang walang nangyari.
ANG HULING LAGOK
Alas-singko kinse ng hapon, dumating sina Mirna at Hani.
Agad inalok ni Jessica ang Vietnamese Iced Coffee kay Mirna. “Para sa’yo ‘to,” marahil ay iyan ang kanyang nasa isip. Walang kamalay-malay si Mirna sa panganib.
Kinuha ni Mirna ang straw at uminom.
Sa unang lagok pa lang, nagbago ang mukha ni Mirna. Ikinampay niya ang kamay sa harap ng mukha, tila may masamang hangin. Sinabi niya kay Hani, “Ang sama ng lasa, nakakasuka.”
Hindi na niya naubos ang inumin. Ang isang lagok na iyon ay sapat na.
Ilang segundo lang ang lumipas, nagsimulang mangisay si Mirna. Bumula ang kanyang bibig. Bumagsak ang kanyang ulo. Nagkagulo ang buong cafe. Sumisigaw si Hani, umiiyak, humihingi ng tulong. Ang mga staff ay natataranta.
Pero si Jessica? Tahimik lang. Nakatayo sa gilid. Walang emosyon. Tila nanonood lang ng sine.
Nang tanungin siya ng manager ng cafe kung may sakit ba si Mirna, galit pang sumagot si Jessica: “Ano ba ang inilagay niyo sa kape?!”
Dahil sa akusasyong ito, sinelyuhan ng manager ang natitirang kape bilang ebidensya—isang desisyon na magiging susi sa paglutas ng kaso.
ANG PAGSISIWALAT NG LASON
Isinugod si Mirna sa ospital, ngunit huli na ang lahat. Patay na siya.
Ang masayang bagong kasal, ang babaeng puno ng pangarap, ay wala na.
Sa burol, napansin ng marami ang kakaibang ikinikilos ni Jessica. Hindi siya umiiyak. Tila naiinis pa siya.
Nagsimula ang imbestigasyon. Sinuri ang kape. Ang resulta? Naglalaman ito ng CYANIDE—isang napakalakas at nakamamatay na lason. Ang dami ng cyanide sa kape ay sapat na para pumatay ng ilang tao.
Nakitaan din ng kakaibang senyales si Jessica. Sa CCTV, makikitang kinakamot niya ang kanyang hita habang nagkakagulo. Sabi ng mga eksperto, posibleng reaksyon ito ng balat sa direktang kontak sa cyanide. Nang hanapin ng pulis ang pantalon na suot niya noong araw na iyon, sinabi ni Jessica na itinapon na niya dahil nadumihan daw. Isang napakalaking “red flag.”
Bakit itinapon ang ebidensya? Bakit siya nag-order ng kape 45 minuto bago dumating ang bisita? Bakit niya hinarangan ng bags ang mesa?
ANG TRIAL OF THE CENTURY
Naging sensational ang kaso. Tinutukan ito ng buong Indonesia at Australia.
Sa paglilitis, lumabas ang tunay na kulay ni Jessica. Wala siyang ipinakitang pagsisisi. Madalas pa siyang nakikitang nakangiti at kumakaway sa media, tila ninanamnam ang atensyon.
Kumuha ang kanyang pamilya ng 15 sa pinakamagagaling na abogado sa Indonesia. Ang kanilang depensa: Walang direktang ebidensya na nagpapakitang inilagay ni Jessica ang lason. Walang nakakita. Walang cyanide na nakuha sa kanya.
Sinasabi nilang baka namatay si Mirna sa ibang sakit dahil hindi pumayag ang pamilya sa full autopsy (dahil sa paniniwalang relihiyoso), kundi samples lang ng tiyan ang kinuha.
Pero ang “circumstantial evidence” ay napakabigat.
Ang motibo: Inggit at galit dahil sa payo ni Mirna at sa hindi pag-imbita sa kasal.
Ang oportunidad: Siya lang ang may hawak ng kape bago dumating si Mirna.
Ang kilos: Ang pagharang ng bags, ang pagtatapon ng pantalon, at ang kawalan ng emosyon.
Ang profile: Ang record niya sa Australia na nagpapakita ng pagiging marahas at manipulative.
Naging malaking palaisipan kung paano siya nakakuha ng Cyanide. Hinala ng marami, dahil matalino at mayaman, nakuha niya ito sa black market, ngunit hindi ito napatunayan.
ANG HATOL
Oktubre 27, 2016. Punong-puno ang korte. Naka-antabay ang buong bansa.
Hinatulan ng hukom si Jessica Kumala Wongso na GUILTY sa kasong premeditated murder.
Ang parusa: 20 taong pagkakulong.
Bakit hindi bitay? Dahil sa pakikipagtulungan ng Indonesian Police sa Australian Federal Police para makuha ang records ni Jessica, nangako ang Indonesia na hindi nila papatawan ng parusang kamatayan si Jessica (dahil bawal ito sa batas ng Australia). Kaya’t nakaligtas siya sa firing squad.
Napuno ng palakpakan ang korte. Nakuha ng pamilya Salihin ang hustisya, kahit paano. Pero walang hustisya ang makakapagbalik sa buhay ng isang anak, kapatid, at asawa na namatay dahil lang sa inggit ng tinuturing niyang kaibigan.
PANGWAKAS: ANG LALIM NG SUGAT
Ang kaso nina Jessica at Mirna ay nag-iwan ng malalim na marka sa kultura ng Indonesia at sa ating lahat na nakasaksi nito. Pagkatapos ng kaso, biglang sumikat ang Vietnamese Iced Coffee, ngunit may halong takot na ang bawat lagok.
Isa itong paalala na hindi lahat ng nakangiti sa harap natin ay kaibigan. Na ang yaman at edukasyon ay hindi garantiya ng mabuting asal o matinong pag-iisip.
Minsan, ang pinakamapanganib na tao sa buhay natin ay ang taong kasalo natin sa mesa, ang taong tinatawag nating “BFF,” na sa likod ng mga yakap at beso ay may itinatagong lason ng inggit na handang pumatay anumang oras.
Nasa kulungan na ngayon si Jessica, pero ang tanong na naiwan sa isipan ng marami: Ilan pa kaya ang tulad niya na nagkukubli sa maskara ng pagkakaibigan?
Mag-ingat sa inyong kape. Mag-ingat sa inyong tiwala.
