PANIMULA: Ang Paggising sa Isang Mahimbing na Panaginip
Sa mundo ng pulitika sa Pilipinas, sanay na tayo sa ingay. Sanay na tayo sa mga batuhan ng putik, sa mga parinigan sa social media, at sa walang katapusang debate kung sino ang mas magaling, mas matapang, at mas tapat sa bayan. Madalas, ang ating mga pananaw ay nakabase sa kulay na ating dinadala—pula, berde, dilaw, o rosas.
Ngunit nitong mga nakaraang araw, isang boses na kilala sa pagiging matapang at deretsahan ang bumasag sa nakabibinging ingay. Hindi siya politiko, kundi isang mamamahayag na matagal nang sinusubaybayan ng bayan: Si Anthony Taberna, o mas kilala bilang “Ka Tunying.”
Sa kanyang pinakabagong komentaryo, binitawan niya ang mga salitang tila sampal sa mukha ng marami. Isang obserbasyon na maaaring magpagalit sa mga die-hard supporters, ngunit maaari ring magpamulat sa mga nagbubulag-bulagan. Ang sentro ng kanyang mensahe? Ang malaking pagkakaiba sa pagitan ng administrasyon ni dating Pangulong Rodrigo Duterte at ng kasalukuyang pamumuno ni Pangulong Bongbong Marcos (PBBM) pagdating sa paglabas ng katotohanan.
Ang tanong na kanyang iniwan ay simple pero tumatagos: Sa dinami-dami ng ingay noon, may nakulong ba? At bakit ngayon, tila bumubuhos ang mga baho na matagal na palang itinatago sa ilalim ng rug?
Halina’t himayin natin ang naging pahayag ni Ka Tunying at kung bakit ito ang usap-usapan ngayon ng bawat Pilipino.
KABANATA 1: Ang Hamon sa “War on Corruption” ng Nakaraan
Binalikan ni Ka Tunying ang anim na taon ng nakaraang administrasyon. Sino nga ba ang makakalimot sa mga talumpati ni dating Pangulong Duterte? Ang mga gabing nag-aabang tayo sa telebisyon para marinig ang kanyang mga “Talk to the People.”
Kilala ang dating pangulo sa kanyang istilo ng “Naming and Shaming.” May hawak siyang listahan—makapal na papel na puno ng mga pangalan ng mga pulis, politiko, hukom, at mga negosyante na diumano’y sangkot sa iligal na droga at korapsyon.
Tuwang-tuwa ang taumbayan noon. Sa wakas, may pangulong matapang. Sa wakas, may pangulong hindi takot bumangga sa pader. Ang akala natin, iyon na ang simula ng paglilinis.
Ngunit dito nagtanong si Ka Tunying ng isang bagay na marahil ay marami sa atin ang natatakot itanong: “Meron ba siyang naipakulong?”
Sa kanyang pagsusuri, tila naging “ingay” lamang ang karamihan sa mga ito. “May mga pinangalanan siyang mga tao tungkol po dito sa sabi niya corruption eh. Pero meron ba siyang naipakulong na na-corrupt noong panahon niya, Pangulong Duterte? Meron ba kayong naalalang ipinakulong niya na corrupt? Hindi ako… baka naman nalimutan ko lang. Meron ba? Wala.”
Ito ay isang masakit na realidad. Ang pagpapahiya sa publiko ay hindi hustisya. Ang pagbabasa ng pangalan ay hindi conviction. Kung susumahin, nasaan ang mga “big fish” na sinabing ipakukulong? Marami sa kanila ay nakabalik sa pwesto, ang iba ay tahimik na namumuhay, at ang iba ay tila naging kakampi pa.
Ang puntong ito ni Ka Tunying ay nagpapahiwatig na baka tayo ay nadala lamang sa emosyon. Nadala sa tapang ng salita, pero kulang sa gawa pagdating sa pagpapanagot sa mga tunay na may sala.
KABANATA 2: Ang “Pagkompronta” ni Pangulong Marcos
Kung may kritisismo siya sa nakaraan, mayroon naman siyang matinding papuri sa kasalukuyan. At ito ang siguradong pagdidiskusyunan ng marami.
Ayon kay Ka Tunying, ang administrasyon ni Pangulong Bongbong Marcos ang dahilan kung bakit tayo ay “nagigising” ngayon.
“Pero in fairness dito sa presidente na ‘to, Pangulong Bongbong Marcos, magalit na kayo sa akin o magalit… Kung hindi niya kinomfronta ‘to, hindi tayo ganito kagising sa katotohanan.”
Ano ang ibig niyang sabihin?
Tingnan natin ang mga nangyayari sa Senado at Kongreso ngayon. Ang Quad Committee hearings, ang imbestigasyon sa POGO, ang paglabas ng mga whistleblower, ang pagkakadawit ng matataas na opisyal sa mga krimen—lahat ng ito ay nangyayari sa ilalim ng pamumuno ni PBBM.
Ang argumento ni Ka Tunying ay simple: Kung gugustuhin ni Marcos na pagtakpan ang mga ito, kaya niyang gawin. Pwede niyang pigilan ang mga imbestigasyon para sa “unity.” Pwede niyang patahimikin ang mga saksi. Pero hindi niya ginawa.
Hinayaan niyang lumabas ang baho. Hinayaan niyang “komprontahin” ng sistema ang sarili nito.
“Kung hindi ginawa ni Pangulong Bongbong Marcos ‘tong mga pinaggagagawa niya na ‘to eh hindi sana tayo mulat na mulat ngayon, galit na galit ngayon na meron palang ganitong klase ng sistema,” dagdag pa ni Ka Tunying.
Dahil sa pagiging bukas ng administrasyong ito sa mga imbestigasyon, nalaman natin na ang mga akala nating “bayani” noon ay may mga itinatago palang anino. Nalaman natin na ang korapsyon ay hindi nawala, nagpalit lang ng anyo at mas lumalim pa ang ugat.
KABANATA 3: Ang Sakit ng Katotohanan
Hindi madaling tanggapin ang sinabi ni Ka Tunying, lalo na kung ikaw ay naging masugid na taga-suporta ng nakaraang administrasyon. Masakit isipin na baka tayo ay na-budol. Masakit isipin na ang tiwalang ibinigay natin ay hindi nasuklian ng tunay na pagbabago.
Pero sabi nga sa Aklat ng Kawikaan 12:19 na binanggit din sa komentaryo: “Ang katotohanan ay nananatili magpakailanman, ngunit ang kasinungalingan ay panandalian lamang.”
Ang katotohanan ay parang gamot sa sugat—mahapdi, masakit, pero kailangan para gumaling.
Ang “Sequence of Events” na tinutukoy ni Ka Tunying ay ang sunod-sunod na rebelasyon. Mula sa mga illegal POGO hubs na protektado ng mga opisyal, sa mga EJK na may reward system, hanggang sa bilyun-bilyong pondo na nawawala—lahat ito ay sumasabog ngayon.
Bakit ngayon lang? Dahil ngayon lang nagkaroon ng kapaligiran na hindi takot magsalita ang mga tao. Dati, takot ang lahat. Takot mapangalanan, takot makasuhan, takot na matokhang. Pero ngayon, tila nabunutan ng tinik ang dila ng mga saksi.
KABANATA 4: Hustisya at Awa
Sa huli, nag-iwan ng isang moral na hamon si Ka Tunying. Ang laban na ito ay hindi dapat tungkol sa paghihiganti. Hindi ito tungkol sa pagwasak sa pangalan ng kalaban para lang manalo ang kabila.
Ang tunay na hustisya, ayon sa Bibliya at sa kanyang pagninilay, ay may kasamang AWA at KATAPATAN.
“Mapapalad kayong mga guro ng kautusan at mga Fariseo… Ngunit kinalilimutan ninyo ang mas mahalagang bagay sa kautusan, ang katarungan, awa at katapatan.” (Mateo 23:23)
Ang layunin ng paglabas ng katotohanan ay hindi para magkawatak-watak tayo lalo, kundi para itama ang mali. Para linisin ang sistema. Para siguraduhin na ang hustisya ay hindi lang para sa mga nasa kapangyarihan, kundi para sa bawat Pilipino.
Kung may mga nagkasala, dapat silang managot. Pero ang proseso ay dapat tapat, makatarungan, at walang halong pulitika.
KONKLUSYON: Ang Hamon sa Bawat Pilipino
Ang pahayag ni Ka Tunying ay isang gising sa ating lahat.
Huwag tayong maging bulag na tagasunod ng kahit sinong politiko. Huwag tayong pumalakpak sa ingay lang. Maghanap tayo ng resulta. Maghanap tayo ng ebidensya. Maghanap tayo ng conviction.
Kay Pangulong Marcos, ang hamon ay ituloy ang nasimulan. Huwag hayaang ningas-kugon lang ang paglabas ng katotohanan. Kung may sapat na ebidensya, sampahan ng kaso at ipakulong—kahit sino pa ang tamaan, kaibigan man o kalaban.
Kay dating Pangulong Duterte at sa kanyang mga taga-suporta, ang hamon ay harapin ang mga isyu nang bukas ang isipan. Kung walang tinatago, walang dapat ikatakot. Ang katotohanan ay lalabas at lalabas din.
At sa ating mga ordinaryong mamamayan, ang hamon ay manatiling “MULAT.” Sabi nga ni Ka Tunying, “Kung hindi dahil kay PBBM, baka tulog pa rin tayo.” Ngayong gising na tayo, huwag na tayong pumikit ulit. Bantayan natin ang kaban ng bayan. Bantayan natin ang hustisya.
Dahil sa huli, hindi si Duterte o si Marcos ang talo o panalo dito. Ang nakataya dito ay ang kinabukasan ng ating bansang Pilipinas.
