Noong Agosto 11, 2022, isang ordinaryong araw sa Clendon Park, isang suburb sa labas ng Auckland, New Zealand, ang nauwi sa isang kakila-kilabot na pagtuklas. Isang pamilya ang nanalo sa auction ng isang abandonadong storage locker sa Papa Toytoy. Sa una, tila walang kakaiba ang laman nito—mga maleta, laruan, stroller, at ilang gamit sa bahay. Ngunit nang buksan nila ang isa sa mga maleta, tumambad sa kanila ang isang bangkay ng maliit na bata na nasa matinding pagkabulok.
Agad na tumawag ang pamilya sa pulisya. Sa loob ng ilang oras, ang Montc Avenue ay naging crime scene. Dumating ang forensic teams, pulis, at mga kapitbahay na nagtipon sa bakuran upang masilip ang nangyari. Kinumpirma ng detective inspector na ang mga nakakita sa maleta ay inosenteng biktima lamang; sila’y nadampot sa isang trahedya na hindi nila dapat nasaksihan.
Sa sumunod na pagsusuri, natuklasan na ang storage unit ay naglalaman ng dalawang bangkay ng bata, sina Yuna at Minu, na parehong anim na taong gulang. Ang mga bata ay binalot sa plastic bags at inilagay sa mga maleta. Batay sa estado ng pagkabulok, tinatayang sila’y namatay tatlo hanggang apat na taon bago matagpuan. Ginamit ang DNA at iba pang forensic evidence para makilala ang mga biktima.
Ang hindi inaasahang katotohanan: ang pumatay sa kanila ay ang kanilang sariling ina, si Jun Lee, kilala rin sa pangalang Hakong Lee. Lumipat siya mula South Korea patungong New Zealand noong 1993, at nag-asawa sa isang kapwa Koreano na si Ian. Nagkaroon sila ng dalawang anak at sa una, tila masaya at mapagmahal ang pamilya. Ngunit noong 2017, na-diagnose si Ian ng cancer at namatay sa loob ng ilang buwan. Ang pagkawala ng asawa ay nagdulot kay Jun Lee ng matinding depresyon at pagkakahiwalay sa lipunan.
Dahil sa matinding sakit sa pag-iisip, pinili ni Jun Lee na kitilin ang buhay ng kanyang mga anak. Noong Mayo 2018, binigyan niya sina Yuna at Minu ng North Triptiline, isang antidepressant, sa mataas na dosis na nakamamatay lalo na sa bata. Namatay ang mga bata, at pagkatapos ay inilagay ni Jun Lee ang kanilang mga katawan sa mga maleta at iniimbak sa storage unit. Sa loob ng apat na taon, patuloy siyang nagbayad ng upa upang hindi ma-diskubre ang mga bangkay.
Noong Agosto 2022, dahil sa problema sa pagbabayad, ang storage facility ay nag-auction ng locker at dito natuklasan ang bangkay ng mga bata. Kasunod nito, mabilis ang kooperasyon ng New Zealand at South Korea sa pamamagitan ng Interpol, na nagresulta sa pagkakaaresto kay Jun Lee noong Setyembre 2022 sa Ulsan, South Korea. Siya ay dinitini sa hinalang crime against humanity at pinahintulutang i-extradite papuntang New Zealand.
Sa korte, umaming siya sa pagkamatay ng kanyang mga anak ngunit itinanggi ang pagiging may pananagutan sa krimen sa kabila ng depensa ng kanyang abugado na siya’y walang kamalayan sa kanyang ginagawang mali. Ang forensic psychiatrist na nagsagawa ng pagsusuri ay nagsabi na si Jun Lee ay dumaranas ng malalim na depression at may baluktot na pananaw na ang sabay-sabay nilang pagkamatay ay proteksyon sa pamilya. Subalit, ipinunto ng tagausig na ang mga kilos ni Jun Lee matapos mamatay ang mga bata—pagrerenta ng storage unit, pagpapalit ng pangalan, at pagbili ng ticket papuntang South Korea—ay malinaw na nagpapakita na alam niya ang mali ng kanyang ginawa.
Matapos ang halos tatlong taon ng mga pagdinig, nagsimula ang paglilitis ni Jun Lee sa High Court ng Auckland noong Setyembre 2025. Sa kabila ng pagtatanggol sa sarili, ang hatol ng hurado ay malinaw: si Jun Lee ay nagkasala sa parehong bilang ng pagpatay sa kanyang dalawang anak. Noong Nobyembre 26, 2025, ipinahayag ng hukom ang sentensya: habang-buhay na pagkakakulong na may minimum na 17 taon bago maging karapat-dapat sa parol. Ang simula ng kanyang sentensya ay sa isang naka-lock na psychiatric facility upang matiyak ang sapilitang paggamot sa kanyang kalusugan sa isip.
Ang trahedya na ito ay nag-iwan ng matinding sakit sa pamilya at komunidad. Ang mga lolo’t lola ng mga bata, pati ang kapatid ni Ian, ay nanatiling nagdadala ng mabigat na kaalaman ng pagkamatay nina Yuna at Minu. Ang kanilang ina, na may sakit sa cancer sa South Korea, ay nanatiling hindi pa alam ang buong katotohanan upang hindi madagdagan ang kanyang pasanin.
Ang kaso nina Yuna at Minu ay isang malupit na paalala kung gaano kahirap ang labanan sa kalungkutan at depresyon, at kung paano ang maling pag-iisip ay maaaring humantong sa hindi maibabalik na trahedya. Ngunit ito rin ay nagpapakita ng kahalagahan ng mabilis na pagkilos, kooperasyon ng mga bansa, at forensic investigation upang matiyak na ang hustisya ay maipapatupad kahit sa pinakamadilim na pangyayari.
Sa huli, dalawang inosenteng bata ang nawalan ng pagkakataong lumaki at maranasan ang buhay. Ang kanilang kwento ay mananatiling paalala sa lipunan na ang kalusugan ng isip, suporta sa pamilya, at pag-aalaga sa mga anak ay hindi dapat ipagsawalang-bahala.
