Kabanata 1: Ang Pagtatagpo ng Dalawang Mundo
Sa ilalim ng maliwanag na mga ilaw ng basketball court at sa gitna ng sigawan ng mga tagahanga, doon nagsimula ang lahat. Si Ricci Rivero, ang “Prince of the Court,” ay kilala hindi lamang sa kanyang husay sa paglalaro kundi pati na rin sa kanyang karisma na tila magnet sa mga camera. Sa kabilang dako naman ay si Juliana Gomez, ang kaisa-isang anak nina Richard Gomez at Lucy Torres—isang dalagang lumaki sa ilalim ng mapanuring mata ng publiko, bitbit ang ganda ng isang Torres at ang bagsik ng isang Gomez sa larangan ng fencing.
Ang Unang Sulyap
Hindi ito ang tipikal na “love at first sight” sa isang pelikula. Nangyari ang kanilang unang pagtatagpo sa isang malaking sporting event kung saan pareho silang kinakatawan ang kanilang mga paaralan. Si Ricci, suot ang kanyang jersey, at si Juliana, bitbit ang kanyang fencing gear.
May mga bulung-bulungan na noon pa man ay may paghanga na si Ricci sa simpleng kagandahan ni Juliana. Ngunit dahil parehong abala sa kani-kanilang mga disiplina, ang tanging nag-uugnay sa kanila ay ang mga “likes” sa Instagram at ang paminsan-minsang pagpapadala ng diretsong mensahe na puno ng pagbati sa bawat panalo.
Ang Hamon ng Nakaraan
Bago pumasok si Juliana sa buhay ni Ricci, dumaan ang basketbolista sa isang kontrobersyal na pakikipaghiwalay. Ang bawat kilos niya ay sinusubaybayan ng mga “Marites” at mga vloggers na handang gawan ng isyu ang kahit anong galaw niya. Marami ang nag-aalinlangan: Handa na nga ba si Ricci para sa isang seryosong relasyon? O bahagi lamang ito ng kanyang imahe bilang isang “showbiz heartthrob”?
Para kay Juliana, ang pagpasok sa isang relasyon sa isang taong gaya ni Ricci ay may kaakibat na panganib. Ang kanyang pamilya sa Ormoc ay kilala sa pagiging pribado at kagalang-galang. Isang maling balita lamang ay maaaring makaapekto sa pangalan ng kanyang mga magulang na nasa serbisyo publiko.
Ang Lihim na Pagkikita
Nagsimulang kumalat ang mga usap-usapan nang mamataan ang dalawa sa isang sikat na coffee shop sa labas ng Maynila. Hindi sila kasama ng kanilang mga karaniwang tropa. Silang dalawa lang, nag-uusap nang malalim, malayo sa ingay ng lungsod. Dito napagtanto ni Ricci na higit pa sa ganda ang taglay ni Juliana; mayroon itong talino at lalim na bihirang makita sa mundong ginagalawan nila.
“Alam mo, hindi lahat ng nakikita mo sa social media ay totoo,” sabi ni Ricci habang nakatingin sa mga mata ni Juliana. “Gusto kong makilala mo ang totoong Ricci, hindi ang Ricci na nasa balita.”
Ngumiti si Juliana, isang ngiting puno ng pag-unawa. “At gusto ko ring makilala mo ang Juliana na hindi lang anak ng mga politiko.”
Ang Simula ng Isang Bagong Kabanata
Ang kabanatang ito ay nagtatapos sa isang simpleng post ni Ricci sa kanyang Stories—isang larawan ng dalawang baso ng kape na may caption na “Finally.” Hindi binanggit ang pangalan, hindi ipinakita ang mukha, pero alam ng buong mundo kung sino ang tinutukoy niya.
Ngunit ang tanong ng lahat: Handa ba silang harapin ang mga anino ng nakaraan ni Ricci? At paano tatanggapin ng “Gomez-Torres Clan” ang pagpasok ng isang “Bad Boy of Basketball” sa kanilang pamilya?
Kabanata 2: Ang Pagsubok ng Publiko at ang Basbas ng Magulang
Hindi naging madali ang mga sumunod na linggo matapos ang “mysterious” coffee shop date nina Ricci at Juliana. Sa mundo ng Philippine showbiz at sports, ang bawat “follow” at “unfollow” ay may katumbas na teorya. Ang mga fans ni Ricci, na sanay sa kanyang mga nakaraang relasyon, ay nahahati: may mga natutuwa para sa kanyang bagong simula, at mayroon ding mga bumabatikos.
Ang Bagsik ng Social Media
Nagsimulang lumabas ang mga “blind items.” Ang mga komento sa Instagram ni Juliana ay napuno ng mga babala mula sa mga estranghero. “Ingat ka, Juliana, baka saktan ka lang niyan,” o kaya naman, “User lang ‘yan para sa image niya.” Para sa isang dalagang lumaki sa isang payapa at protektadong kapaligiran sa Ormoc, ang ganitong uri ng atensyon ay nakakabigla.
Ngunit si Ricci ay hindi nanahimik. Sa isang bihirang pagkakataon, sumagot siya sa isang basher: “Hindi niyo siya kilala, at hindi niyo alam ang totoo. Respeto na lang.” Ang simpleng depensang ito ay nagpatunay kay Juliana na seryoso ang basketbolista sa kanyang intensyon.
Ang Pagpunta sa Ormoc
Ang pinakamalaking hamon para kay Ricci ay hindi ang makapuntos sa court, kundi ang makakuha ng “puntos” sa ama ni Juliana—ang batikang aktor at ngayon ay Mayor ng Ormoc na si Richard Gomez. Kilala si Richard sa pagiging “protective” sa kanyang kaisa-isang anak.
Isang weekend, nagpasya si Ricci na lumipad patungong Leyte. Hindi ito para sa isang laro, kundi para pormal na magpakilala. Ang kaba sa kanyang dibdib ay mas matindi pa kaysa sa nararamdaman niya bago ang isang championship game.
Ang Hapunan sa Harap ng mga Gomez
Sa hapunan, nakaharap ni Ricci ang mag-asawang Richard at Lucy Torres-Gomez. Ang katahimikan sa loob ng silid ay tila may kasamang imbestigasyon.
“Ricci, marami kaming naririnig tungkol sa iyo,” panimula ni Richard habang hawak ang kanyang kubyertos. “Bilang ama, ang tanging gusto ko ay ang kaligayahan at seguridad ng anak ko. Ano ang maipapangako mo?”
Huminga nang malalim si Ricci. Tumingin siya nang diretso sa mga mata ni Richard. “Mayor, alam ko pong may mga isyu sa nakaraan ko. Hindi ko po iyon itinatanggi. Pero nandito po ako dahil seryoso ako kay Juliana. Handa po akong patunayan na mali ang iniisip ng ibang tao.”
Napansin ni Lucy ang katapatan sa boses ng binata. Bilang isang ina na laging nakasandig sa kagandahang-asal at kabutihan, ngumiti siya nang bahagya. “Ang mahalaga ay kung paano mo siya itatrato simula ngayon, Ricci.”
Ang Basbas na Inaasam
Matapos ang mahabang gabi ng kwentuhan tungkol sa sports at buhay, tila lumambot ang loob ni Richard. Nakita niya ang disiplina ni Ricci bilang isang atleta—isang katangiang mahalaga rin para kay Richard na isa ring fencer at sportsman.
Bagaman walang “pormal na anunsyo,” ang pagpayag ni Richard na mag-post si Ricci ng larawan nila sa Ormoc ay sapat na hudyat. Ang basbas ay dahan-dahang nakakamit, ngunit ang tunay na labanan ay nagsisimula pa lamang. Paano pagsasabayin ng dalawa ang kanilang karera habang ang buong mundo ay naghihintay ng kanilang pagkakamali?
Kabanata 3: Sa Pagitan ng Court at ng Strip
Ang buhay ng isang elite na atleta ay hindi biro. Para kay Ricci Rivero, ang kanyang mundo ay umiikot sa basketball court—mga praktis na nagsisimula bago pa sumikat ang araw, mga laro sa UAAP o sa professional leagues, at ang walang katapusang conditioning. Para naman kay Juliana Gomez, ang kanyang mundo ay nasa “strip” o ang fencing floor. Ang kanyang isport ay nangangailangan ng precision, bilis, at mental na tatag.
Ang Hamon ng Distansya at Oras
“Sorry, Juliana, kailangan naming mag-overtime sa training. Baka hindi ako makahabol sa dinner natin,” text ni Ricci isang gabi.
Imbes na magtampo, ang sagot ni Juliana ay puno ng pag-unawa: “It’s okay, Ricci. Katatapos ko lang din mag-training. Pahinga ka na agad pag-uwi.”
Dito nakita ng dalawa ang kanilang “common ground.” Hindi nila kailangang magpaliwanag kung bakit pagod sila o kung bakit wala silang oras para sa mahabang tawag. Pareho nilang alam ang sakripisyong kaakibat ng pagiging isang kampeon. Ang kanilang relasyon ay hindi binuo sa mga madalas na date, kundi sa suporta sa likod ng bawat medalya at tropeo.
Si Ricci bilang Fencing Fan
Isang araw, laking gulat ng lahat nang mamataan si Ricci sa isang fencing tournament ni Juliana. Hindi siya ang bida rito; siya ay isang tahimik na tagahanga sa bleachers. Pinapanood niya ang bawat sulyap at tusok ni Juliana gamit ang kanyang epee.
“Iba pala ang intensity rito,” bulong ni Ricci sa sarili. Nakikita niya ang determinasyon sa mga mata ni Juliana sa likod ng fencing mask. Doon niya mas naintindihan ang disiplinang nakuha ni Juliana mula sa kanyang ama. Si Juliana ay hindi lamang isang “anak ng politiko”; siya ay isang mandirigma sa kanyang sariling karapatan.
Ang “Training Dates”
Dahil sa kanilang busy na schedule, ang kanilang “dates” ay madalas na nagaganap sa gym. Sabay silang nagbubuhat ng weights, sabay silang nag-jogging, at sabay silang kumakain ng “diet meals.” Ito ang naging pundasyon ng kanilang samahan—ang pagiging “gym buddies” bago naging magkasintahan.
“Alam mo, mas gusto ko ‘to,” sabi ni Juliana habang nagpapahinga sila pagkatapos ng sparring session. “Walang camera, walang fans na humihingi ng picture. Tayo lang.”
Ang Pag-usbong ng Inggit at Isyu
Ngunit habang lumalalim ang kanilang samahan, hindi pa rin nawawala ang mga “trolls” sa paligid. May mga lumalabas na balita na ginagamit lang daw ni Ricci ang koneksyon ni Juliana para makakuha ng mga endorsement deals. Mayroon din namang mga bumabatikos kay Juliana, sinasabing “distraction” siya sa paglalaro ni Ricci.
Sa isang laro ni Ricci kung saan hindi siya masyadong nakapuntos, binaha ang social media ng mga sisi kay Juliana. “Masyadong inuna ang love life,” sabi ng isang hater.
Paano haharapin ng dalawa ang ganitong uri ng pressure? Magagawa ba nilang panatilihin ang kanilang focus sa kani-kanilang sports habang pilit silang hinihila pababa ng mga negatibong komento?
Kabanata 4: Ang Pagtatanggol at ang Unang Away
Habang lumalalim ang relasyon nina Ricci Rivero at Juliana Gomez, lalong tumitindi ang atensyon ng publiko. Noong huling bahagi ng 2025, isang viral na video sa TikTok ang kumalat—nakitang magkahawak-kamay ang dalawa sa isang mall. Bagaman marami ang natuwa, hindi naging maganda ang reaksyon ng mga “bashers” na patuloy na binabansagan si Ricci na isang “red flag” dahil sa kanyang mga nakaraang pakikipagrelasyon.
Ang Paninira sa Social Media
“Bakit si Ricci pa? Red flag ‘yan!” “Sayang ka, Juliana, alta ka pero low standards sa lalaki,” ang ilan sa mga masakit na komentong nababasa ni Juliana sa kanyang posts. Bilang isang national fencer na sanay sa disiplina, sinubukan ni Juliana na huwag itong pansinin. Ngunit tao lang din siya—nasasaktan siya kapag ang taong mahal niya ay pilit na hinihila pababa ng mga taong hindi naman sila kilala.
Si Ricci naman, na noo’y abala sa kanyang career sa Phoenix Fuel Masters sa PBA, ay naging mas vocal na. Sa isang panayam, sinabi niya: “I know people have their opinions based on what they see online, but Juliana knows the real me. That’s all that matters.”
Ang Unang Pagkakaunawaan
Sa kabila ng pagtatanggol, hindi naiwasan ang unang matinding pag-aaway. Nagsimula ito nang mabalitaan ni Juliana ang tungkol sa isang “blind item” na nagsasabing nakitang may kasamang ibang babae si Ricci sa isang bar.
“Ricci, totoo ba ito?” tanong ni Juliana, ang boses ay puno ng pag-aalinlangan.
“Juliana, alam mong galing ako sa training nung gabing ‘yan. Kasama ko ang team,” paliwanag ni Ricci. “Hahayaan mo ba ang isang anonymous na post na sirain ang binuo natin?”
Dito napagtanto ni Juliana na ang relasyon sa isang “superstar” na atleta ay nangangailangan ng higit pa sa pag-ibig—kailangan nito ng bakal na tiwala. Kung papayag siyang madala ng bawat tsismis, matatalo sila bago pa man magsimula ang laban.
Ang Suporta sa SEA Games
Dumating ang buwan ng Disyembre 2025, ang panahon ng Southeast Asian Games (SEA Games) sa Thailand. Ito ang pinakamahalagang laban ni Juliana bilang bahagi ng Women’s Epee National Team. Imbes na magpadala sa mga isyu, pinatunayan ni Ricci ang kanyang suporta. Namataan siya sa bleachers sa Thailand, suot ang t-shirt na may bandila ng Pilipinas, buong lakas na sumisigaw para kay Juliana.
Nang manalo si Juliana ng medalya, ang unang tinakbuhan niya ay hindi ang camera, kundi si Ricci. Sa yakap na iyon, tila nawala ang lahat ng ingay ng bashers. Ang “red flag” na bansag kay Ricci ay unti-unting napapalitan ng imahe ng isang tapat na tagasuporta.
Ang Babala ni Richard Gomez
Sa likod ng saya ng pagkapanalo, nananatili ang paalala ng kanyang ama. Sa isang episode ng “Fast Talk with Boy Abunda,” inamin ni Richard Gomez na alam niyang may “nanliligaw” (o boyfriend na) ang kanyang anak.
“Just be happy lang and alam mo naman yung limitations mo,” ang payo ni Richard kay Juliana. “Dalaga ka, maganda ka, hindi ka pa kasal, so may limits.”
Ang babalang ito ay nagsisilbing gabay para sa dalawa. Alam nilang sa kabila ng kanilang sikat na status, kailangan pa rin nilang sumunod sa tradisyon at respeto sa pamilya. Pero hanggang kailan nila mapapanatiling “private” ang relasyong pilit na hinahalukay ng buong bansa?
Kabanata 5: Ang Sikretong Bakasyon at ang “Holding Hands” Scandal
Pagkatapos ng matinding pressure mula sa SEA Games at sa sunod-sunod na laro ni Ricci sa PBA, nagpasya ang dalawa na kailangan nila ng oras para sa isa’t isa. Isang tahimik na beach resort sa Siargao ang kanilang napiling destinasyon—isang lugar kung saan inakala nilang makakapagtago sila sa likod ng mga alon at niyog.
Ang “Island Life” na Malayo sa Media
Dito, hindi sila sina “Ricci ang Basketbolista” o “Juliana ang Fencer.” Sila ay dalawang ordinaryong kabataan na nag-eenjoy sa simpleng buhay. Nag-motor sila sa paligid ng isla, kumain sa mga lokal na karinderya, at nanood ng paglubog ng araw nang walang iniisip na schedule o training.
“Sana ganito na lang lagi,” sabi ni Ricci habang nakaupo sila sa buhanginan. “Walang camera, walang nag-aabang ng maling galaw natin.”
Ngunit sa panahon ngayon, ang bawat tao ay may camera. Kahit sa malalayong bahagi ng Siargao, hindi nakatakas ang kanilang presensya sa mata ng mga “citizen journalists.”
Ang Viral na Larawan
Isang hapon, habang naglalakad ang dalawa sa sikat na Cloud 9 boardwalk, isang fan ang palihim na kumuha ng litrato. Sa larawan, makikita ang dalawa na magkahawak-kamay, si Ricci ay nakatingin nang may paghanga kay Juliana habang ito ay tumatawa.
Wala pang isang oras, ang larawan ay naging “trending topic” sa Twitter (X) at Facebook. Binansagan itong “The Holding Hands Scandal.” Bagaman wala namang masama sa ginagawa nila, ang mga kritiko ay mabilis na nag-react.
“Akala ko ba training ang inuuna? Bakit nasa Siargao?” “Juliana, pinayagan ka ba ni Mayor Richard dyan?” “Walang kupas si Ricci, laging may dalang babae sa bakasyon.”
Ang Reaksyon sa Ormoc
Nakarating ang balita sa Ormoc. Bilang isang kilalang pamilya, ang bawat “scandal” ay may ebidensya ng kanilang pangalan. Nakatanggap si Juliana ng tawag mula sa kanyang ama.
“Juliana, nakita mo ba ang mga posts?” tanong ni Richard Gomez. Ang boses nito ay kalmado ngunit may kasamang babala. “Alam niyo ang usapan natin tungkol sa pagiging maingat. Ang image niyo ay hindi lang sa inyo, dala niyo rin ang pangalan ng pamilya.”
Dito nakaramdam ng kurot sa puso si Juliana. Ayaw niyang mapahiya ang kanyang mga magulang, pero ayaw niya ring itago ang kanyang kaligayahan. Si Ricci, na nakikinig sa usapan, ay kinuha ang telepono.
“Mayor, pasensya na po kung naging usap-usapan kami,” sabi ni Ricci nang may paggalang. “Ako po ang nagyaya sa kanya para makapag-relax. Huwag niyo po siyang pagalitan. Ako po ang responsable rito.”
Ang Pag-amin sa Publiko
Imbes na itanggi o burahin ang mga posts, nagpasya ang dalawa na oras na para maging tapat. Sa kanyang Instagram, nag-post si Ricci ng isang “dump” ng kanilang bakasyon. Ang huling larawan ay ang kanilang magkahawak-kamay na kuha sa Cloud 9.
Ang caption: “Finding peace in the middle of the noise. 🌊❤️ @gomezjuliana”
Ito na ang kanilang paraan ng pag-amin. Wala nang “blind items,” wala nang “hidden tags.” Ang “scandal” ay ginawa nilang isang deklarasyon ng pag-ibig. Ngunit habang nagbubunyi ang kanilang mga taga-suporta, isang bagong balita ang darating na susubok sa kanilang katatagan: Isang malaking career move para kay Ricci na maaaring maglayo sa kanila nang libu-libong milya.
Kabanata 6: Ang LDR Threat at ang Alok sa Ibang Bansa
Sa gitna ng tamis ng kanilang pag-amin sa publiko, isang malaking balita ang naging usap-usapan sa mundo ng basketball. Nakatanggap si Ricci Rivero ng isang pormal na alok mula sa isang koponan sa B.League ng Japan. Ito ang pangarap ng bawat manlalarong Pilipino—ang makapaglaro bilang Asian Import sa isang liga na may mataas na kalidad at mas malaking kita.
Ang Dilemma ni Ricci
Habang masaya si Ricci sa oportunidad, hindi niya maiwasang makaramdam ng lungkot. Ang pagpunta sa Japan ay nangangahulugan ng pag-iwan sa kanyang pamilya, sa kanyang koponan sa PBA, at higit sa lahat, kay Juliana.
“Juliana, ito na ‘yung pinag-uusapan natin noon,” sabi ni Ricci habang seryosong nakatingin sa dalaga. “Pero anim na buwan hanggang isang taon ako doon. Halos hindi tayo magkikita dahil sa training at game schedules.”
Ang Long Distance Relationship (LDR) ay kilalang “killer” ng mga relasyon sa showbiz at sports. Sa dami ng mga tukso at pagod, marami ang hindi nagtatagumpay. Alam ni Ricci na ang kanyang nakaraan ay laging gagamitin laban sa kanya sa sandaling magkalayo sila.
Ang Tapang ni Juliana
Imbes na umiyak o pigilan ang kasintahan, ipinakita ni Juliana ang tatag na nakuha niya mula sa fencing. Bilang isang atleta, alam niya ang pakiramdam ng kailangang sumunggab sa pagkakataon dahil ang “prime years” ng isang manlalaro ay maikli lamang.
“Ricci, go for it,” sagot ni Juliana nang walang pag-aalinlangan. “Hinding-hindi ko hahayaan na maging dahilan ako para hindi mo makuha ang pangarap mo. Magtitiwala tayo sa isa’t isa. At tandaan mo, fencer ako—marunong akong lumaban kahit malayo ang target.”
Ang Paghahanda sa Pag-alis
Ang mga huling linggo bago ang flight ni Ricci ay naging puno ng “quality time.” Sinubukan nilang sulitin ang bawat segundo. Ngunit sa likod ng kanilang mga ngiti, naroon ang kaba. Paano kung magbago ang lahat? Paano kung ang distansya ay maging pader sa pagitan nila?
Sa isang dinner kasama ang pamilya Gomez, hiningi ni Ricci ang payo ni Richard. Bilang isang taong dumaan din sa pagiging sikat na aktor at atleta, naging tapat ang Mayor.
“The distance will test what you have built,” sabi ni Richard. “If it’s solid, it will survive. If it’s just for show, it will crumble. Just make sure you communicate.”
Ang Pamamaalam sa Airport
Dumating ang araw ng pag-alis. Sa NAIA Terminal 3, sinubukan nilang maging pribado, ngunit may ilang fans pa rin ang nakakilala sa kanila. Isang mahabang yakap ang ibinigay ni Ricci kay Juliana bago pumasok sa immigration area.
“Mag-iingat ka doon, ha? Huwag mong kakalimutang tumawag,” bilin ni Juliana.
“Pangako,” sagot ni Ricci. “Para sa atin ‘to.”
Habang pinapanood ni Juliana ang paglayo ni Ricci, alam niyang nagsisimula na ang tunay na pagsubok. Ang Japan at Pilipinas ay maaaring ilang oras lang ang layo sa eroplano, ngunit sa puso ng dalawang nagmamahalan, ang bawat kilometro ay parang isang taon. Maingat na binuksan ni Juliana ang kanyang phone at tiningnan ang wallpaper nila—isang paalala na ang pag-ibig, parang sports, ay kailangan ng tiyaga at disiplina upang manalo.
Kabanata 7: Ang Hatol ng Panahon at ang “End Game”
Lumipas ang mga buwan na ang tanging nag-uugnay kina Ricci Rivero at Juliana Gomez ay ang mga pixel sa screen ng kanilang mga cellphone. Sa Japan, naging “star player” si Ricci ng kanyang koponan, ngunit sa likod ng tagumpay ay ang pangungulila sa boses at presensya ni Juliana. Sa Pilipinas naman, lalong nagningning ang karera ni Juliana sa fencing, habang unti-unting nasasanay sa katahimikan ng kanyang buhay sa Ormoc at Maynila.
Ang Hamon ng “Time Zones” at Pagod
Hindi naging madali ang LDR. May mga gabi na pagod si Ricci mula sa laro at wala nang lakas mag-Video Call. May mga araw naman na si Juliana ay nasa gitna ng matinding training at hindi agad makasagot sa mga messages. Dito pumasok ang mga “insecurities.”
“May nakita akong picture mo sa bar sa Tokyo kasama ang team,” sabi ni Juliana sa isang tawag. “Sino yung mga babaeng kasama niyo sa table?”
“Juliana, fans lang sila na humingi ng picture. Alam mong ikaw lang ang iniisip ko rito,” sagot ni Ricci. Ang pagtitiwala na binuo nila bago siya umalis ay dumaan sa “acid test.”
Ang Sorpresang Pagbisita
Sa gitna ng mga pag-aalinlangan, gumawa ng hakbang si Juliana. Noong birthday ni Ricci, lumipad siya patungong Japan nang hindi nagsasabi. Sa tulong ng pamilya ni Ricci, nakapasok siya sa dugout pagkatapos ng isang panalong laro.
Nang makita ni Ricci si Juliana, tila tumigil ang mundo. Walang salita, yakap lang na puno ng pananabik. Sa sandaling iyon, napatunayan nila na ang distansya ay isa lamang numero. Ang emosyong naramdaman nila ay mas totoo kaysa sa anumang tsismis sa internet.
Ang Pagbabalik sa Pilipinas
Matapos ang kanyang kontrata sa Japan, bumalik si Ricci sa Pilipinas na may mas matibay na pananaw sa buhay. Hindi na siya ang “Bad Boy” na laging laman ng kontrobersya. Siya ay naging isang lalaking marunong magpahalaga sa babaeng nanatili sa tabi niya sa hirap at ginhawa.
Sa isang espesyal na kaganapan sa Ormoc, hinarap ni Ricci ang pamilya Gomez. Sa pagkakataong ito, hindi na kaba ang dala niya, kundi pasasalamat.
“Mayor, Madam Lucy, maraming salamat po sa pagtitiwala sa akin,” sabi ni Ricci. “Dahil kay Juliana, natutunan ko kung ano ang tunay na disiplina at katapatan.”
Ngumiti si Richard Gomez at tinapik ang balikat ni Ricci. “Welcome home, son.”
Ang “End Game”
Ang kwento nina Ricci at Juliana ay hindi nagtapos sa isang simpleng “happy ending” na parang sa pelikula. Ito ay isang patuloy na laban. Alam nilang marami pa ring susubok sa kanila, marami pa ring mag-aabang ng kanilang pagkakamali. Ngunit sa bawat “double tap” sa social media, sa bawat laro sa court, at sa bawat sulyap sa fencing strip, iisa ang kanilang pinapatunayan:
Ang pag-ibig na binuo sa respeto at pagtitiwala ay hindi kayang buwagin ng anumang distansya o ingay ng mundo. Sila ang naging “End Game” ng isa’t isa—isang basketbolista at isang fencer na natagpuan ang perpektong ritmo sa gitna ng magkaibang mundo.
