Sa bawat pagpasok ng Kapaskuhan, isa sa mga pinakakaabangang tradisyon ng mga pamilyang Pilipino ay ang Metro Manila Film Festival o MMFF. Ito ang panahon kung saan ang mga lokal na pelikula ang bida sa mga sinehan, at ang mga higanteng bituin ay nagpapasikatan sa takilya. Ngunit para sa MMFF 2025, tila hindi naging kasing kinang ng mga nakaraang taon ang naging resulta. Sa gitna ng mga bulong-bulungan tungkol sa kung sino ang tunay na nag-top sa takilya at kung gaano ba talaga kalaki ang kinita ng bawat entry, lumabas ang kilalang talent manager at showbiz insider na si Ogie Diaz para ibunyag ang katotohanan. Ayon sa kanyang mga source, ang mga numero ay hindi kasing ganda ng inaasahan, at marami ang nagtatanong kung bakit tila matabang ang pagtanggap ng publiko sa pelikulang Pilipino ngayong taon.
Ang balitang ito ay nagdulot ng matinding diskusyon sa industriya ng pelikula. Marami ang nagulat dahil sa kabila ng malalaking pangalan na kasama sa mga entry, ang kinita ng mga ito ay sinasabing “sobrang baba” kumpara sa mga projections. Si Ogie Diaz, na kilala sa kanyang pagiging direkta at pagkakaroon ng mga reliable sources sa loob ng mga sinehan at production houses, ay hindi nagdalawang-isip na ilahad ang mga datos na maaaring ikabigla ng marami. Sa isang panahon na dapat ay puno ang mga sinehan, tila mas pinili ng marami na manatili sa bahay o gumastos sa ibang bagay, na nagresulta sa matamlay na bentahan ng ticket.
Isa sa mga pangunahing aspeto na binigyang-diin ay ang pagkakaiba ng mga “hype” sa social media kumpara sa aktwal na dami ng taong pumapasok sa sinehan. Madalas nating makita ang mga posts na nagsasabing “sold out” o “blockbuster” ang isang pelikula, pero ayon sa mga rebelasyon ni Ogie, ang tunay na numero mula sa takilya ay nagpapakita ng ibang kwento. Ito ay isang malaking hamon para sa mga producers na naglabas ng milyun-milyong puhunan para sa produksyon at promosyon. Ang tanong ng marami: Napagod na ba ang mga Pilipino sa pare-parehong kwento, o sadyang masyado nang mahal ang manood ng sine sa kasalukuyang panahon?
Bukod sa usaping pera, tinalakay din ang kalidad ng mga pelikulang pumasok sa festival. May mga kritiko na nagsasabing baka nawala na ang “magic” ng MMFF dahil sa pagpili ng mga entries na tila mas nakatuon sa kasikatan ng artista kaysa sa ganda ng istorya. Sa pagbubunyag ni Ogie Diaz, makikita natin na ang publiko ay mas nagiging mapili na ngayon. Hindi na sapat ang makakita ng sikat na mukha sa poster; kailangan na ng mas malalim at makabuluhang karanasan sa loob ng sinehan para mapalabas ang pera ng mga manonood. Ang mababang kinita ay nagsisilbing “wake-up call” para sa buong industriya na kailangang mag-adjust sa nagbabagong panlasa ng mga Pilipino.
Marami ring netizens ang nagpahayag ng kanilang saloobin tungkol sa isyung ito. Ang ilan ay nagsasabing mas pinipili na nilang mag-abang sa mga streaming platforms dahil sa taas ng bilihin at presyo ng sine. Ang iba naman ay nadidismaya dahil sa tila kawalan ng bagong putahe sa MMFF. Ang rebelasyon ni Ogie Diaz ay nagbukas ng pinto para pag-usapan ang estado ng Philippine Cinema sa kabuuan. Kung ang MMFF, na itinuturing na pinakamalaking event para sa mga lokal na pelikula, ay nahihirapang kumita, ano pa kaya ang mangyayari sa mga pelikulang ipinapalabas sa labas ng festival season?
Sa kabila ng matamlay na resulta, mayroon pa ring mga pelikula na nakakuha ng sapat na atensyon, ngunit hindi ito sapat para hilahin pataas ang kabuuang performance ng festival. Ang pagiging bukas ni Ogie Diaz sa mga numerong ito ay mahalaga para sa transparency ng industriya. Hindi ito para manira ng mga kasamahan sa showbiz, kundi para bigyan ng pagkakataon ang mga kinauukulan na makita ang katotohanan at makagawa ng kaukulang hakbang para sa susunod na taon. Ang industriya ng pelikula ay hindi lamang tungkol sa sining; ito ay isang negosyo na umaasa sa suporta ng masa.
Ang MMFF 2025 ay magsisilbing isang mahalagang leksyon para sa mga filmmaker at theater owners. Ang mababang kinita na inilantad ni Ogie Diaz ay nagpapakita na ang suporta ng mga Pilipino ay hindi dapat balewalain. Kailangan ng mas masusing pag-aaral kung paano muling ibabalik ang interes ng mga tao sa panonood sa malaking screen. Habang patuloy na nagbabago ang teknolohiya at paraan ng pag-consume ng content, kailangan ring sumabay ng ating mga lokal na produksyon.
Sa huli, ang katotohanang inilabas ni Ogie Diaz ay isang hamon para sa lahat. Ang panonood ng pelikula sa Paskwa ay bahagi na ng ating kultura, at nakakalungkot isipin na maaaring unti-unti na itong naglalaho dahil sa iba’t ibang dahilan. Sana ay magsilbi itong inspirasyon para sa mas magaganda at mas de-kalidad na pelikula sa hinaharap. Ang takilya ay maaaring magpakita ng mababang numero ngayon, pero sa tamang pagbabago at pakikinig sa pulso ng bayan, hindi malabong muling mapuno ang mga sinehan sa mga susunod na taon. Krisis man o hindi, ang pelikulang Pilipino ay karapat-dapat na ipaglaban at suportahan, basta’t ito ay may tapat na layunin na maghatid ng saya at aral sa bawat pamilya.
