Ang pagiging Overseas Filipino Worker o OFW ay hindi biro. Ito ay isang buhay na puno ng sakripisyo, pangungulila, at matinding pagtatrabaho sa ibang bansa para lamang mabigyan ng magandang kinabukasan ang pamilyang naiwan sa Pilipinas. Kaya naman, tuwing sasapit ang araw ng kanilang pag-uwi, walang pagsidlan ang kanilang kagalakan. Ngunit sa likod ng pananabik na ito, may mga mapagsamantala palang nag-aabang sa loob mismo ng paliparan. Isang bagong modus ang napaulat na kumakalat ngayon kung saan ang mga inosenteng OFW ay tinataniman ng mga mamahaling ginto sa kanilang mga bagahe nang hindi nila nalalaman. Ang layunin? Ang ipit-ipitin ang mga kababayan natin at hingan ng malaking halaga ng pera kapalit ng kanilang kalayaan.

Nagsimula ang babalang ito nang isang OFW ang halos hindi makapaniwala sa nangyari sa kanya habang dumadaan sa screening ng airport. Sa kanyang pag-aakalang maayos ang lahat, laking gulat niya nang harangin siya ng mga awtoridad dahil sa mga piraso ng ginto na nakita sa loob ng kanyang gamit. Ang masakit dito, alam ng biktima sa kanyang sarili na wala siyang biniling ginto at lalong hindi siya maglalagay ng ganoong klaseng kontrabando sa paraang labag sa batas. Dito pumasok ang matinding takot at kaba dahil sa banta na maaari siyang makulong o hindi na makauwi sa kanyang pamilya.

Ang modus na ito ay tila mas pinatinding bersyon ng “tanim-bala” na naging kontrobersyal ilang taon na ang nakakalipas. Sa pagkakataong ito, ginto naman ang ginagamit dahil mas malaki ang halaga nito at mas madaling takutin ang biktima na nahaharap sila sa kasong smuggling. Ang mga mapagsamantalang indibidwal ay madalas pumipili ng mga OFW na mukhang pagod, nagmamadali, o yung mga tila nalilito sa proseso ng airport. Gagamit sila ng bilis ng kamay o kaya naman ay makikipagsabwatan sa mga taong may access sa mga bagahe bago pa man ito maisailalim sa final inspection.

Bakit nga ba ito ginagawa? Ang sagot ay pera. Kapag nahanapan na ng “ebidensya” ang OFW, sisimulan na ang pananakot. Sasabihin sa biktima na malaki ang magiging multa o kaya ay mabubulok sila sa kulungan. Dito na papasok ang “settlement” o ang paghingi ng areglo. Dahil sa takot at kagustuhang makasama na ang pamilya, napipilitan ang ating mga kababayan na ibigay ang kanilang pinaghirapang ipon para lamang matapos na ang gulo. Ito ay isang napakasakit na reyalidad para sa mga taong itinuturing nating mga bagong bayani.

Paano nga ba maiiwasan ang ganitong klaseng kapahamakan? Unang-una, napakahalaga na maging mapagmatyag sa bawat sandali. Huwag na huwag papayag na may ibang tao na hahawak o magbubuhat ng inyong gamit. Siguraduhin din na ang inyong mga bagahe ay naka-lock nang maayos at kung maaari ay balutin ito ng plastic wrap na serbisyo sa loob ng airport para makita agad kung ito ay binuksan o kinalikot. Isa pang tips ay ang pagkuha ng litrato o video ng loob ng inyong bag bago ito isara at i-check-in. Ang mga simpleng hakbang na ito ay maaaring maging proteksyon ninyo laban sa mga ganitong modus.

Dapat ding maging pamilyar sa mga karapatan bilang pasahero. Kung sakaling maharap sa ganitong sitwasyon, huwag agad magpapanic. Humingi ng tulong sa mga lehitimong opisyal at huwag pumayag sa anumang “under the table” na negosasyon. Mas mabuting tawagan ang inyong agency o ang mga ahensya ng gobyerno na nagpoprotekta sa mga OFW para magkaroon ng sapat na legal na gabay. Ang pananahimik at pagbibigay ng pera ay lalong nagpapalakas sa loob ng mga sindikatong ito na magpatuloy sa kanilang masamang gawain.

Ang kwento ng OFW na tinaniman ng ginto ay dapat magsilbing gising sa ating lahat. Hindi sapat na tayo ay masipag at tapat sa ating trabaho; kailangan din nating maging matalino at mapanuri sa ating paligid. Ang paliparan na dapat ay pintuan ng kagalakan ay huwag nating hayaang maging lugar ng panggigipit. Isang malaking hamon din ito sa mga otoridad ng airport na linisin ang kanilang hanay at tiyakin na walang mga kawatan na nagtatago sa likod ng mga uniporme.

Sa bawat OFW na nagbabalak umuwi, lagi ninyong tandaan na ang inyong kaligtasan ay inyong priyoridad. Ang gintong pinaghirapan ninyo sa ibang bansa ay dapat mapunta sa inyong pamilya, hindi sa bulsa ng mga mapagsamantala. Ibahagi natin ang impormasyong ito sa ating mga kakilala at kamag-anak na nasa abroad para maging handa sila at hindi maging susunod na biktima. Ang pagkakaisa at tamang impormasyon ang ating pinakamabisang sandata laban sa mga krimeng tulad nito.

Sa huli, hangad natin ang isang ligtas at masayang pag-uwi para sa lahat ng ating mga kababayan. Ang bawat sentimong inyong kinita ay may kalakip na pawis at luha, kaya naman nararapat lamang na ito ay maprotektahan. Maging laging handa, maging laging alerto, at huwag hayaang ang inyong pinaghirapan ay basta-basta na lamang manakaw ng mga taong walang konsensya. Ang laban ng isang OFW ay laban nating lahat.

Ang pagiging Overseas Filipino Worker o OFW ay hindi biro. Ito ay isang buhay na puno ng sakripisyo, pangungulila, at matinding pagtatrabaho sa ibang bansa para lamang mabigyan ng magandang kinabukasan ang pamilyang naiwan sa Pilipinas. Kaya naman, tuwing sasapit ang araw ng kanilang pag-uwi, walang pagsidlan ang kanilang kagalakan. Ngunit sa likod ng pananabik na ito, may mga mapagsamantala palang nag-aabang sa loob mismo ng paliparan. Isang bagong modus ang napaulat na kumakalat ngayon kung saan ang mga inosenteng OFW ay tinataniman ng mga mamahaling ginto sa kanilang mga bagahe nang hindi nila nalalaman. Ang layunin? Ang ipit-ipitin ang mga kababayan natin at hingan ng malaking halaga ng pera kapalit ng kanilang kalayaan.

Nagsimula ang babalang ito nang isang OFW ang halos hindi makapaniwala sa nangyari sa kanya habang dumadaan sa screening ng airport. Sa kanyang pag-aakalang maayos ang lahat, laking gulat niya nang harangin siya ng mga awtoridad dahil sa mga piraso ng ginto na nakita sa loob ng kanyang gamit. Ang masakit dito, alam ng biktima sa kanyang sarili na wala siyang biniling ginto at lalong hindi siya maglalagay ng ganoong klaseng kontrabando sa paraang labag sa batas. Dito pumasok ang matinding takot at kaba dahil sa banta na maaari siyang makulong o hindi na makauwi sa kanyang pamilya.

Ang modus na ito ay tila mas pinatinding bersyon ng “tanim-bala” na naging kontrobersyal ilang taon na ang nakakalipas. Sa pagkakataong ito, ginto naman ang ginagamit dahil mas malaki ang halaga nito at mas madaling takutin ang biktima na nahaharap sila sa kasong smuggling. Ang mga mapagsamantalang indibidwal ay madalas pumipili ng mga OFW na mukhang pagod, nagmamadali, o yung mga tila nalilito sa proseso ng airport. Gagamit sila ng bilis ng kamay o kaya naman ay makikipagsabwatan sa mga taong may access sa mga bagahe bago pa man ito maisailalim sa final inspection.

Bakit nga ba ito ginagawa? Ang sagot ay pera. Kapag nahanapan na ng “ebidensya” ang OFW, sisimulan na ang pananakot. Sasabihin sa biktima na malaki ang magiging multa o kaya ay mabubulok sila sa kulungan. Dito na papasok ang “settlement” o ang paghingi ng areglo. Dahil sa takot at kagustuhang makasama na ang pamilya, napipilitan ang ating mga kababayan na ibigay ang kanilang pinaghirapang ipon para lamang matapos na ang gulo. Ito ay isang napakasakit na reyalidad para sa mga taong itinuturing nating mga bagong bayani.

Paano nga ba maiiwasan ang ganitong klaseng kapahamakan? Unang-una, napakahalaga na maging mapagmatyag sa bawat sandali. Huwag na huwag papayag na may ibang tao na hahawak o magbubuhat ng inyong gamit. Siguraduhin din na ang inyong mga bagahe ay naka-lock nang maayos at kung maaari ay balutin ito ng plastic wrap na serbisyo sa loob ng airport para makita agad kung ito ay binuksan o kinalikot. Isa pang tips ay ang pagkuha ng litrato o video ng loob ng inyong bag bago ito isara at i-check-in. Ang mga simpleng hakbang na ito ay maaaring maging proteksyon ninyo laban sa mga ganitong modus.

Dapat ding maging pamilyar sa mga karapatan bilang pasahero. Kung sakaling maharap sa ganitong sitwasyon, huwag agad magpapanic. Humingi ng tulong sa mga lehitimong opisyal at huwag pumayag sa anumang “under the table” na negosasyon. Mas mabuting tawagan ang inyong agency o ang mga ahensya ng gobyerno na nagpoprotekta sa mga OFW para magkaroon ng sapat na legal na gabay. Ang pananahimik at pagbibigay ng pera ay lalong nagpapalakas sa loob ng mga sindikatong ito na magpatuloy sa kanilang masamang gawain.

Ang kwento ng OFW na tinaniman ng ginto ay dapat magsilbing gising sa ating lahat. Hindi sapat na tayo ay masipag at tapat sa ating trabaho; kailangan din nating maging matalino at mapanuri sa ating paligid. Ang paliparan na dapat ay pintuan ng kagalakan ay huwag nating hayaang maging lugar ng panggigipit. Isang malaking hamon din ito sa mga otoridad ng airport na linisin ang kanilang hanay at tiyakin na walang mga kawatan na nagtatago sa likod ng mga uniporme.

Sa bawat OFW na nagbabalak umuwi, lagi ninyong tandaan na ang inyong kaligtasan ay inyong priyoridad. Ang gintong pinaghirapan ninyo sa ibang bansa ay dapat mapunta sa inyong pamilya, hindi sa bulsa ng mga mapagsamantala. Ibahagi natin ang impormasyong ito sa ating mga kakilala at kamag-anak na nasa abroad para maging handa sila at hindi maging susunod na biktima. Ang pagkakaisa at tamang impormasyon ang ating pinakamabisang sandata laban sa mga krimeng tulad nito.

Sa huli, hangad natin ang isang ligtas at masayang pag-uwi para sa lahat ng ating mga kababayan. Ang bawat sentimong inyong kinita ay may kalakip na pawis at luha, kaya naman nararapat lamang na ito ay maprotektahan. Maging laging handa, maging laging alerto, at huwag hayaang ang inyong pinaghirapan ay basta-basta na lamang manakaw ng mga taong walang konsensya. Ang laban ng isang OFW ay laban nating lahat.