Sa mundo ng pulitika, ang pangako ay parang bula—mabilis lumabas, pero mabilis ding mawala. Isa ito sa mga tanong na gumugulo sa isipan ng maraming Pilipino ngayon: Nasaan na ang mga ipinangakong warrant of arrest para kina Bato, Sara, at Imee?
Matatandaan na noong mga nakaraang buwan, naging mainit ang usapin tungkol sa mga posibleng kaso laban sa ilang malalaking pangalan sa senado at gobyerno. Ang Ombudsman na si Boying Remulla ay naging matapang sa kanyang mga pahayag, na nagbigay ng pag-asa sa marami na sa wakas, may mananagot na. Pero ngayon, tila nag-iba ang ihip ng hangin. Mula sa “leon” na handang manakmal, tila naging maamong “tupa” na lamang ang Ombudsman.
Sa isang press conference kamakailan, inaasahan ng marami na magbibigay ng update si Remulla tungkol sa mga kaso nina dating senador Nancy Binay, Bong Revilla, at mga kasalukuyang senador na sina Chiz Escudero, Jingoy Estrada, at Joel Villanueva. Pero sa halip na sagutin ang tanong ng bayan kung bakit wala pang warrant na nailalabas, iba ang naging takbo ng usapan.
Ang Biglang Pagbabago ni Remulla
Imbes na magpaliwanag kung bakit natagalan o kung may aberya ba sa proseso, mas pinili ni Remulla na pag-usapan ang mga “fake news” tungkol sa kanyang kalusugan. Ayon sa kanya, may orchestrated campaign daw para siraan siya at palabasing malubha na ang kanyang karamdaman. Bagamat lehitimo ang kanyang hinaing, hindi maiwasan ng marami na magtanong: Ito ba ang tamang panahon para pagtuunan ng pansin ang mga trolls sa social media habang naghihintay ang bayan ng hustisya?
Mas lalong nagdulot ng pagdududa ang pahayag ni Remulla na magiging “matipid” na raw siya sa pagbibigay ng detalye tungkol sa mga kakasuhan at kung kailan lalabas ang mga warrant. Ang dahilan? “Misinterpreted” daw ang kanyang mga naunang pahayag at ayaw na niyang magbigay ng petsa para hindi na mapahiya.
Pero teka lang, hindi ba’t siya naman ang nagsimula ng usaping ito? Siya ang nagbigay ng mga pangalan at nagtanim ng expectation sa publiko. Ngayong hindi nangyari ang kanyang mga sinabi, biglang “no comment” na lang? Ang transparency na dati niyang ipinagmamalaki ay tila naglalaho na parang usok.
Ang Misteryo ng ICI at Flood Control Projects
Kasabay ng pagtamlay ni Remulla, napansin din ng marami ang tila paghina ng ingay ng Independent Commission on Investigation (ICI) tungkol sa mga flood control projects. Dati-rati, halos araw-araw ay may bagong rebelasyon. Ngayon, tila natabunan na ito ng ibang isyu.
May mga bagong pangalan daw na madadagdag sa listahan ng mga iimbestigahan—isang senador at isang hindi na senador—pero ayaw na itong pangalanan ni Remulla. Ang tanong ng bayan: Bakit kailangang itago? Kung may sapat na ebidensya at matibay ang kaso, hindi ba dapat alam ito ng taumbayan? Ang pagiging sikreto sa mga ganitong bagay ay lalo lamang nagpapalakas ng hinala na baka may “lutuan” na nangyayari sa likod ng mga saradong pinto.
Si PBBM at ang Hamon ng Katiwalian
Sa gitna ng lahat ng ito, marami ang naaawa kay Pangulong Bongbong Marcos. Naniniwala ang marami na seryoso ang Pangulo sa kanyang kampanya laban sa katiwalian, lalo na sa mga proyektong may kinalaman sa baha na direktang nakakaapekto sa buhay ng mga Pilipino. Pero ang problema, hindi naman siya ang personal na nag-iimbestiga. Umaasa siya sa kanyang mga itinalagang opisyal para gawin ang trabaho.
Ang nakakatakot na posibilidad ay baka pinaiikot lang o niloloko ang Pangulo ng mga taong nasa paligid niya. Baka may mga “sacred cows” na pinoprotektahan o mga kasong sadyang pinapatulog para sa political survival ng ilan. Sa huli, ang Pangulo ang mananagot sa taumbayan kung mabibigo ang kanyang administrasyon na linisin ang gobyerno.
Ang Hamon sa Taumbayan
Habang papalapit ang 2027 at ang susunod na eleksyon, asahan natin na mas lalo pang magiging masalimuot ang pulitika sa bansa. Ang mga kasong isinasampa o hindi isinasampa ay maaring may kinalaman na sa paghahanda ng mga pulitiko para sa kanilang mga ambisyon.
Kaya naman, hamon sa bawat Pilipino na maging mapagmatyag. Huwag tayong magpadala sa mga press release at pangako na napapako. Kailangan nating hingin ang transparency at pananagutan mula sa ating mga opisyal. Ang “matipid” na impormasyon ay hindi sapat. Ang kailangan natin ay katotohanan at hustisya, hindi mga palusot at pagtatago.
Sa huli, ang tanong pa rin ay nananatili: Nasaan na ang warrant? At hanggang kailan tayo maghihintay?
