Sa gitna ng pandaigdigang pagkagulantang sa balitang “invasion” at “kidnapping” ng militar ng Estados Unidos kay Venezuelan President Nicolas Maduro, isang mas malalim at mas malapit na panganib ang ibinabala ng kilalang eksperto na si Prof. Anna. Sa isang malalimang pagsusuri, iginiit niya na bagama’t nakakabahala ang nangyari sa Venezuela, mas nakakatakot ang kasalukuyang sitwasyon ng Pilipinas sa ilalim ng dambuhalang presensya ng militar ng Amerika.
Ayon kay Prof. Anna, ang Venezuela ay dumaan sa isang operasyong militar na layon ay “regime change” upang makontrol ang kanilang likas na yaman gaya ng langis, ginto, at iron ore. Ngunit ang Pilipinas ay nahaharap sa isang mas sistematiko at mas malawak na banta—ang paggamit sa buong arkipelago bilang isang kagamitang pandigma o “launching pad” ng Estados Unidos para sa kanilang geopolitical interests sa Asia Pacific.
Ang Pilipinas bilang Launching Pad ng Giyera
Binigyang-diin ni Prof. Anna na ang pagdami ng Enhanced Defense Cooperation Agreement (EDCA) sites ay hindi lamang para sa pagsasanay. Sa kasalukuyan, mayroon nang siyam na opisyal na EDCA sites, ngunit ayon sa propesor, ang mga port sa Subic at Batanes ay nagsisilbi na ring “de facto 10th EDCA site.” Ang pag-deploy ng Typhoon Missile System at ang patuloy na pagtatayo ng mga naval projects ay bahagi ng isang malaking estratehiya.
“Mas natatakot ako sa Pilipinas kapag nagkaroon ng some kind of military escalation sa region natin,” pahayag ni Prof. Anna. Ipinaliwanag niya na sa oras na sumiklab ang tensyon sa Taiwan, ang Pilipinas ang magsisilbing pangunahing refueling station at launching pad ng mga Amerikanong assets. Dahil dito, ang ating bansa ang magiging pangunahing target ng “retaliatory attacks” o pagganti ng mga kalaban ng Amerika. Dahil tayo ay isang archipelago, binalaan niya ang publiko na “walang tatakbuhan” ang mga mamamayan kapag nagsimula na ang ulan ng mga misil sa ating lupain.
Ang “Puppet” Administrasyon at ang 20-Year Plan
Hindi rin nagmura sa salita si Prof. Anna nang tawagin niyang “puppet” ng Estados Unidos si Pangulong Marcos Jr. Ayon sa kanya, hindi kailanman gagalawin o “ki-kidnapin” ng Amerika ang kasalukuyang liderato dahil kailangan nila ng isang gobyernong susunod sa bawat dikta nila upang maisakatuparan ang kanilang militarisasyon sa rehiyon.
Ibinunyag din niya na ang mga ganitong kaganapan ay hindi aksidente. Ang pagpapatalsik sa mga lider at ang pag-okupa sa mga estratehikong lugar ay pinaplano nang matagal—minsan ay umaabot ng 20 taon ang conceptualization at execution nito. Ang layunin? Ang tinatawag na “Containment Policy” laban sa pag-angat ng China at Russia. Hindi umano matanggap ng Estados Unidos na sa loob ng 10 hanggang 20 taon, hindi na sila ang “number one” na kapangyarihan sa mundo dahil sa paglakas ng BRICS nations at ang pag-usbong ng isang “multipolar world.”
Ang Moral Ascendancy ng Amerika sa Harap ng Mundo
Tinalakay din ni Prof. Anna ang epekto ng insidente sa Venezuela sa imahe ng Amerika. Aniya, lalong bumababa ang “integrity and moral ascendancy” ng Estados Unidos sa harap ng pandaigdigang komunidad. Ang ginawa nilang “show of force” ay nagdulot ng galit at pagkabigla sa maraming bansa, na nakikita na ang ginawa sa Iraq at Syria ay inuulit na naman sa Latin America na itinuturing ng US na kanilang sariling “backyard.”
Ang tunay na motibo sa likod ng mga pagsalakay na ito ay ang “Military-Industrial Complex.” Ang mga kumpanya ng armas sa Amerika ay nangangailangan ng digmaan upang kumita, at ang gobyerno ng US ay nangangailangan ng murang resources para sa kanilang “reindustrialization.” Sa madaling salita, ang dugo at soberenya ng mga bansa gaya ng Venezuela at Pilipinas ang nagiging panggatong sa ekonomiya ng Amerika.
Isang Tawag para sa Recalibration
Sa pagtatapos ng kanyang pagsusuri, nanawagan si Prof. Anna para sa isang seryosong “recalibration” ng ating foreign policy. Ang “too much US embrace” o ang sobrang pagyakap sa interes ng Amerika ay hindi proteksyon kundi isang bitag. Habang ang mundo ay patungo sa pagiging independent at multipolar, ang Pilipinas ay tila nakatali pa rin sa lumang sistema ng pagiging sunud-sunuran.
Ang banta ng retaliatory attacks ay hindi isang kathang-isip lamang; ito ay isang lohikal na resulta ng pagpayag nating maging base-militar ng dayuhan. Ang tanong na iniwan ni Prof. Anna sa bawat Pilipino: Hahayaan ba nating maging sacrificial lamb ang ating bayan para sa interes ng isang bansang libu-libong milya ang layo sa atin?
