Sa gitna ng lumalalang krisis pulitikal at pang-ekonomiya sa Pilipinas, isang panibagong pasabog ang yumanig sa pundasyon ng kasalukuyang administrasyon. Hindi na nagpatumpik-tumpik pa si dating Ilocos Sur Governor Luis “Chavit” Singson sa kanyang pinakabagong pahayag na naglalayong gisingin ang diwa ng nasyonalismo at isiwalat ang umano’y “kanser” na sumisira sa lipunang Pilipino. Sa isang matapang at direktang akusasyon, ibinunyag ni Singson ang mga pangalang diumano’y nasa likod ng malawakang korupsyon sa bansa, partikular na sa mga proyektong flood control na naging sentro ng kontrobersya nitong mga nakaraang buwan.

Ang Akusasyon: Sino ang Tunay na Mastermind?

Ayon kay Singson, ang paghihingalo ng Pilipinas ay hindi dulot ng anumang panlabas na banta tulad ng agresyon ng China o iba pang dayuhang pwersa. Sa halip, mariin niyang iginiit na ang tunay na kaaway ay nasa loob mismo ng gobyerno. Sa kanyang mga salita, ang bansa ay “naaamoy na ang paghihingalo” dahil sa sistematiko at malalim na katiwalian na nag-ugat sa pinakamataas na antas ng pamahalaan.

Sa isang rebelasyon na ikinagulat ng marami, direktang pinangalanan ni Singson sina Pangulong Bongbong Marcos Jr. (PBBM) at House Speaker Martin Romualdez bilang mga “mastermind” sa likod ng mga anomalya sa bansa. Ayon sa dating gobernador, ang mga kontrobersyal na flood control projects, na nagkakahalaga ng bilyun-bilyong piso, ay hindi lamang simpleng kapabayaan ng mga contractor kundi isang planadong laro ng maykapangyarihan.

Iginiit ni Singson na ang pagdawit kay Sal Dico, isang dating party-list representative, at iba pang mga contractor ay bahagi lamang ng isang “palabas.” Ang mga ito umano ay ginawang “sacrificial lambs” o panakip-butas upang ilihis ang atensyon ng publiko mula sa mga tunay na arkitekto ng katiwalian. Sa kanyang teorya, tatlo lamang ang talagang nakakaalam ng buong katotohanan: sina Marcos, Romualdez, at Dico. Ang paglaglag o pagsakripisyo sa mga maliliit na tao, kabilang ang mga engineers at contractors, ay hakbang umano ni Pangulong Marcos upang magmukhang bayani sa mata ng publiko habang ang tunay na ugat ng problema ay nananatiling protektado.

Ang Panawagan sa Militar at Simbahan

Hindi nagtapos sa simpleng akusasyon ang pahayag ni Singson. Nanawagan din siya kay Armed Forces of the Philippines (AFP) Chief Romeo Brawner Jr. na itoon ang pansin ng militar sa panloob na katiwalian sa halip na mag-focus sa mga panlabas na banta. Para kay Singson, walang saysay ang paghahanda sa giyera laban sa mga dayuhan kung ang mismong kaban ng bayan ay ninanakaw ng mga opisyal na dapat sana’y naglilingkod sa bayan. Ang pagbagsak ng piso, pagdurugo ng ekonomiya, at paglayo ng mga mamumuhunan ay direktang epekto umano ng pagnanakaw na ito, at hindi dahil sa anumang geopolitikal na isyu.

Bilang tugon sa nakikita niyang krisis, inihayag ni Singson ang plano para sa isang “One Time Big Time Rally.” Ito ay isang malawakang pagkilos na naglalayong tipunin ang iba’t ibang religious groups at mga organisasyong nagmamahal sa bayan upang magmartsa patungong Malacañang. Ang layunin ng pagkilos na ito ay malinaw: ang pabagsakin ang gobyerno na sa tingin niya ay wala nang moral na karapatang mamuno. “It should be as we march to Malacañang,” ang matapang na wika ni Singson, na nagpapahiwatig ng seryosong banta sa katatagan ng kasalukuyang administrasyon. Hinikayat niya pa ang Pangulo na “sumuko na lang” sa pulis o militar kaysa antayin pa ang galit ng taumbayan.

Ang Sagot ng Malacañang at Isyu sa Budget

Sa kabilang banda, nananatiling matatag ang Palasyo sa harap ng mga batikos. Ipinagtanggol ng mga opisyal ang nilagdaang 2026 General Appropriations Act, sa kabila ng mga banta ni Representative Edgar Erice na kuwestiyunin ang legalidad nito sa Korte Suprema. Ang isyu ay umiikot sa “unprogrammed appropriations” na ayon kay Erice ay labag sa Konstitusyon. Gayunpaman, ayon kay Press Secretary Claire Castro, handa ang sangay ng ehekutibo na sagutin ang anumang petisyon at tiwala silang papabor sa kanila ang desisyon ng korte.

Tungkol naman sa flood control scam, iginiit ng Malacañang na seryoso sila sa pagpapanagot sa mga may sala. Binigyang-diin nila na may mga inisyu nang warrants of arrest at may mga personalidad nang nakulong, bagama’t marami ang pumupuna na “maliit na isda” lamang ang mga ito kumpara sa mga pangalang binabanggit ni Singson. Ang Independent Commission for Infrastructure (ICI), na naatasang mag-imbestiga, ay nahaharap din sa krisis matapos magbitiw ang ilang commissioners, na nag-iiwan ng katanungan sa kredibilidad ng imbestigasyon.

Ang Kalagayan ng Pamilya Duterte

Habang umiinit ang tensyon sa pagitan ng kampo ni Singson at ng administrasyon, isang hiwalay ngunit konektadong drama ang nangyayari sa pamilya ng dating Pangulong Rodrigo Duterte. Ang International Criminal Court (ICC) sa The Hague ay nagbigay ng matigas na desisyon: ibinasura nito ang hiling ng kampo ni Duterte na mabigyan ng access sa mga komunikasyon at medical reports. Ayon sa ICC, sapat na ang access na ibinigay sa depensa at wala nang dahilan para ilabas pa ang ibang dokumento.

Dahil dito, ang mga anak ng dating pangulo—sina Rep. Polong, Mayor Baste, at Kitty Duterte—ay dumulog na sa Korte Suprema ng Pilipinas. Sa isang memorandum, kinuwestiyon nila ang legalidad ng pag-aresto at patuloy na pagkakakulong ng kanilang ama sa Netherlands. Naninindigan sila na labag sa Konstitusyon ang ginawang pakikipagtulungan ng gobyerno sa ICC at Interpol. Gayunpaman, ayon sa Office of the Solicitor General (OSG), moot and academic na ang kaso dahil wala na sa hurisdiksyon ng Pilipinas ang dating pangulo. Ito ay isang malungkot na kabanata para sa pamilyang minsan ay naging pinakamakapangyarihan sa bansa, na ngayon ay tila wala nang magawa kundi umasa sa milagro ng batas.

Ang Pag-aresto kay Heneral Poquis

Ang tensyon sa pulitika ay lalo pang naramdaman sa pag-aresto kay Retired Air Force General Romeo Poquis sa NAIA Terminal 3. Siya ay inakusahan ng “inciting to sedition” dahil sa mga social media posts na humihikayat umano sa publiko na lumaban sa gobyerno at sa pakikipagpulong sa mga retiradong heneral upang “bumaligtad” sa administrasyon. Ang insidenteng ito ay nagpapakita na seryoso ang gobyerno sa pagpigil sa anumang banta ng destabilisasyon, lalo na mula sa hanay ng mga dating militar.

Sa kabuuan, ang mga kaganapang ito ay nagpipinta ng isang larawan ng bansa na nasa bingit ng malaking pagbabago o matinding kaguluhan. Ang mga akusasyon ni Chavit Singson, ang panawagan para sa People Power, ang legal na laban sa budget, ang pagkakakulong kay Duterte, at ang crackdown sa mga kritiko ay mga sangkap ng isang sumasabog na bulkan. Ang tanong na lamang ay: Sino ang unang bibigay? Ang gobyerno ba na pilit pinatatahimik ang mga kritiko, o ang taumbayan na unti-unting namumulat sa mga alegasyon ng korupsyon? Sa mga susunod na araw, asahan natin na mas lalo pang iinit ang mga tagpo sa pulitika ng Pilipinas.