Sa bawat pagsapit ng Bagong Taon, ang tanging hiling ng bawat pamilyang Pilipino ay ang mabuo ang sambahayan,agsalu-salo sa simpleng handaan, at sabay-sabay na harapin ang mga bagong pag-asa. Ngunit sa lungsod ng Pagadian, Zamboanga del Sur, isang pamilya ang sa halip na pag-asa ay dobleng trahedya ang sumalubong sa unang araw pa lamang ng taong 2026. Ito ay isang kwento ng pamilya, ng alak, at ng isang iglap na pagkakamaling nagpabago sa kanilang buhay magpakailanman.
Ang Pagtatagpo ng Landas sa Barangay Datagan
Ang pamilya Dumalasa ay kilala sa kanilang lugar sa Barangay Datagan bilang mga simpleng mamamayan. Bagama’t kapos sa yaman, mayaman naman sila sa pagmamahal sa isa’t isa. Ang panganay na si Runyel Dumalasa Jr., 21 anyos, ay naninirahan kasama ang mga magulang. Dahil sa hirap ng buhay, hindi na ito nakapagtapos ng pag-aaral, gayundin ang kanyang nakababatang kapatid na si Niel.
Si Niel naman ay maagang namulat sa responsibilidad. Naninirahan ito sa Tigbaw, na may kalayuan sa kanilang tahanan, kasama ang kanyang lolo upang magtrabaho. Sa layo ng distansya at abala sa trabaho, bihira na lamang magkita ang magkapatid. Kaya naman, nang pakiusapan ni Nanay Marybeth ang anak na si Niel na umuwi noong Disyembre 30, 2025 para sa Bagong Taon, agad itong tumalima. Walang ibang hangad ang ina kundi ang makitang buo at masaya ang kanyang mga anak sa pagsalubong ng taon.
Naging masaya ang kanilang pagsasama. Sa kabila ng kakulangan sa masasarap na pagkain sa hapag, busog naman sila sa kwentuhan at tawanan. Wala silang kaalam-alam na ito na pala ang huling pagkakataon na makikita nilang buo ang kanilang pamilya.
Ang Huling Inuman at ang Premonisyon
Pagsapit ng Enero 1, 2026, nagpatuloy ang selebrasyon. Si Runyel at ang kanyang ama ay nagkaroon ng inuman sa kanilang bahay. Tulad ng nakagawian ng karamihan, naging daan ang alak upang lumabas ang pagiging makulit at madaldal ni Runyel. Sa gitna ng kanilang inuman, isang linyang binitiwan ni Runyel ang tumatak ngayon sa isipan ng kanyang pamilya.
“Pasaway akong anak. Hindi niyo na ako magiging problema,” wika ni Runyel bago ito tumayo at umalis sa inuman. Inakala ng mga magulang na biro lamang ito o dala ng kalasingan, ngunit tila isa pala itong pahiwatig sa kanyang nalalapit na wakas.
Tumungo si Runyel sa manukan na nasa kabilang kalsada, kung saan naroon ang kanyang kapatid na si Niel. Si Niel ay hindi umiinom at kilala bilang tahimik na bata. Sa pagkakataong iyon, mainit na ang ulo ni Runyel dahil sa alak. Ayon sa salaysay, uminom ito ng softdrinks at bigla na lamang ibinato ang baso dahilan upang mabasag ito. Hindi pa nakuntento, pinutol din nito ang wire sa paligid, bagay na labis na ikinainis at ikinapika ng nakababatang kapatid na si Niel.
Ang Krimen sa Itaas ng Puno
Matapos ang pagwawala, umakyat si Runyel sa puno ng mangga na kanyang paboritong tambayan. May nakalagay ditong tabla sa mga sanga na nagsisilbing higaan. Doon siya nahiga at nakatulog, marahil ay upang pahupain ang tama ng alak.
Lingid sa kanyang kaalaman, ang inis na naramdaman ni Niel ay nagdilim ang paningin. Habang mahimbing na natutulog ang kanyang kuya, umakyat si Niel sa puno bitbit ang isang matalim na “sundang” o itak. Sa itaas ng punong iyon, walang awang pinagtataga ni Niel ang kanyang sariling kapatid na walang kalaban-laban.
Ang brutal na sinapit ni Runyel ay halos hindi na mailarawan. Halos humiwalay ang ulo nito sa katawan at nagtamo ng maraming taga sa dibdib, na naging sanhi ng agaran niyang pagpanaw. Ang dugo ay tumulo mula sa itaas ng puno, saksi sa karumal-dumal na pangyayari.
Ang Pagtakas at Pagsuko
Matapos ang krimen, bumaba si Niel at kinausap ang kanilang bunsong kapatid na babae. Mahigpit ang kanyang bilin: huwag magsusumbong sa kanilang ina hangga’t hindi siya nakakaalis. Nag-impake si Niel at nagpaalam sa kanyang ina na uuwi na sa Tigbaw. Nagtaka si Nanay Marybeth sa biglaang pag-alis ng anak, ngunit hindi niya inisip na may masamang nangyari.
Ilang sandali pa, dumating ang bunsong kapatid na umiiyak at doon na ibinunyag ang sinapit ng kanilang Kuya Runyel. Halos gumuho ang mundo ng mag-asawa nang matagpuan ang duguang katawan ng kanilang panganay sa taas ng puno.
Agad na rumesponde ang kapulisan ng Pagadian City, ngunit sadyang masukal at liblib ang lugar kaya’t kinailangan pa ng ibayong pagsisikap para maibaba ang bangkay. Samantala, hindi naman nagtagal ang pagtatago ni Niel. Mula sa Tigbaw, kusa itong sumuko sa mga otoridad at inamin ang krimen, bagama’t hindi nito maipaliwanag nang maayos kung bakit humantong sa ganon ang kanyang galit.
Dobleng Sakit para sa mga Magulang
Ngayon, ang pamilya Dumalasa ay nahaharap sa pinakamabigat na pagsubok. Ang katawan ni Runyel ay nanatili pa ng ilang araw sa punerarya dahil sa kawalan ng pera pambayad sa serbisyo. Sa kabilang banda, ang anak nilang si Niel ay nakakulong at nahaharap sa kasong parricide o homicide.
Sabi nga ng kanilang ina, naipit sila sa gitna. Mahal nila ang parehong anak. Masakit na mawala ang panganay, ngunit masakit din na makitang makulong at masira ang kinabukasan ng isa pa nilang anak. Subalit, nanaig ang kagustuhan nilang magkaroon ng hustisya. Ayon sa mag-asawa, kailangang pagbayaran ni Niel ang kanyang ginawa, gaano man ito kasakit sa kanila bilang mga magulang.
Ang trahedyang ito sa Pagadian ay nagsisilbing paalala sa lahat tungkol sa epekto ng labis na alak at ang panganib ng hindi mapigilang galit. Isang pamilya ang nawasak, isang buhay ang nawala, at isang kinabukasan ang nasira—lahat dahil sa isang hindi pagkakaunawaan na sana ay nadala pa sa maayos na usapan.
