Sa mundo ng showbiz, madalas nating naririnig ang mga kwento ng iringan, inggit, at sapawan. Ito ay isang industriya kung saan ang “ego” ay tila kasing-laki ng mga billboard sa EDSA. Ngunit sa gitna ng kinang at ingay ng telebisyon, may isang set na tila naging santuwaryo ng tunay na pagkakaibigan, respeto, at propesyonalismo. Ito ang set ng numero unong teleserye sa bansa, ang “FPJ’s Batang Quiapo.” Sa isang bihirang pagkakataon, ang beteranong aktor na si Dante Rivero, na gumaganap bilang ang strikto at makapangyarihang Don Facundo, ay nagbukas ng kanyang puso upang ibahagi ang kanyang naging karanasan sa pagtatrabaho kasama ang Primetime King na si Coco Martin at ang buong staff ng serye. Ang kanyang mga pahayag ay hindi lamang simpleng papuri; ito ay isang testimonya ng isang haligi ng industriya na nakasaksi ng maraming henerasyon ng mga artista.
Si Dante Rivero ay hindi na baguhan sa harap ng kamera. Ilang dekada na siyang nagbibigay-buhay sa iba’t ibang karakter, mula sa mga bida hanggang sa mga kontrabida. Ang kanyang presensya sa “Batang Quiapo” ay nagdagdag ng bigat at kredibilidad sa kwento. Ngunit sa likod ng kanyang matitigas na linya at matatalim na tingin bilang Don Facundo, isang mapagkumbabang Dante Rivero ang nagpasalamat sa pagkakataong maging bahagi ng nasabing proyekto. Ayon sa kanya, ang pagiging parte ng “Batang Quiapo” ay nagbigay sa kanya ng labis na kaligayahan, hindi lamang dahil sa trabaho kundi dahil sa klase ng mga tao na kanyang nakasama.
“Happy ako na naging parte ako ng Batang Quiapo,” panimula ni Dante sa kanyang mensahe. “I’m so happy about it. Mga co-workers ko, my co-stars na madalas ‘yung ka-eksena, ang sarap nilang kasama.” Sa kanyang pahayag, tila tinanggal niya ang belo ng misteryo sa kung ano ang tunay na nangyayari kapag “cut” na ang sigaw ng direktor. Ibinahagi niya na sa set ni Coco Martin, walang puwang ang mga “primadonna.”
“Walang payabangan, walang sikat, walang pasaway,” mariing sabi ng beteranong aktor. Ito ay isang malaking bagay, lalo na’t ang cast ng Batang Quiapo ay binubuo ng malalaking pangalan sa industriya tulad nina Albert Martinez, Lorna Tolentino, Angel Aquino, at marami pang iba. Madalas, kapag nagsama-sama ang mga higante, nagkakaroon ng clash of personalities. Pero ayon kay Dante, iba ang kultura sa set na ito. Lahat ay pantay-pantay, lahat ay nagtutulungan. Ito marahil ang dahilan kung bakit napaka-natural ng chemistry ng mga karakter sa screen—dahil sa likod nito, may tunay na respeto silang nararamdaman para sa isa’t isa.
Isa sa mga pinaka-interesanteng bahagi ng kanyang kwento ay ang proseso ng kanilang paggawa ng eksena. Hindi pala basta-basta salang at arte agad. Ayon kay Dante, bago sila mag-take, may masusing pag-uusap na nagaganap. “Bago kami mag-take, pinag-uusapan namin, even our director, nag-uusap kami. ‘Pwede ba ito, Direk?’ ‘Pag sinabi niyang ‘Okay, that’s good,’ eh di that’s good.” Ipinapakita nito ang “collaborative effort” sa pagitan ng mga artista at ng direktor. Hindi diktador si Coco Martin bilang direktor; sa halip, siya ay bukas sa mga suhestiyon ng kanyang mga beteranong kasama.
“Huwag mong pangunahan ‘yung trabaho ng director dahil kasi hindi naman sila ilalagay diyan kung hindi niya alam ang ginagawa niya,” dagdag pa ni Dante, na nagpapakita ng kanyang mataas na respeto sa posisyon ni Coco. Gayunpaman, binibigyan sila ng laya na magbigay ng “suggestions” kung ano ang mas magpapaganda sa eksena. Ang goal nila ay iisa: “Basta ang aim namin, pagandahin namin ang Batang Quiapo. Ibigay namin kung anong ine-expect sa amin ng manonood.”
Ang dedikasyon na ito ay ramdam sa bawat episode. Mula sa mga action scenes hanggang sa mga heavy drama, hindi bumibitaw ang cast. Naalala pa ni Dante ang kanilang “first day” kung saan naroon ang lahat ng malalaking bituin. “Big scene na nandoon lahat, kumpleto,” aniya. “Nag-uusap-usap kami na ‘Huwag nating bibitiwan ang eksena, bigay natin, pagandahin natin’.” Ang ganitong mindset—ang kagustuhang ibigay ang “best” para sa audience—ang sikreto kung bakit gabi-gabi ay tinututukan ng sambayanan ang serye. Para sa kanila, hindi lang ito basta trabaho para kumita ng pera; ito ay isang obligasyon sa mga manonood na naglalaan ng oras para panoorin sila.
Ngunit ang pinaka-sentro ng mensahe ni Dante Rivero ay ang kanyang pagkilala kay Coco Martin. Matagal na niyang kilala ang aktor, mula pa noong nagsisimula pa lamang ito sa industriya. Nasaksihan niya ang pag-angat ni Coco mula sa indie films hanggang sa maging hari ng teleserye. At sa kabila ng tinamong tagumpay, yaman, at kapangyarihan, may isang bagay na hinahangaan si Dante kay Coco: ang kanyang pagpapakumbaba.
“Matagal ko na ring kilala si Director Martin,” kwento ni Dante. “Alam ko ang pagkatao niya dahil masasabi ko ring nung nag-uumpisa rin siya sa showbiz eh nandiyan ako. So nakita ko na sa kanya na ‘Ah, malayo ang mararating nito’.” Ang prediksyon ni Dante noon ay nagkatotoo ngayon. Pero ang mas mahalaga ay ang pagpapanatili ni Coco ng kanyang ugali. “Nakita ko he’s very humble, na hanggang sa sumikat siya, ganoon pa rin siya, hindi siya nagbago.”
Sa industriyang puno ng mga taong lumalaki ang ulo sa kaunting tikim ng kasikatan, “rare breed” maituturing si Coco Martin. Ayon kay Dante, nanatili itong “humble” at laging handang tumulong sa mga tao. “Ayaw niyang merong magkaroon ng sama ng loob. He is a good man.” Ito ang dahilan kung bakit mahal na mahal siya ng kanyang mga katrabaho. Hindi siya boss na kinatatakutan; siya ay lider na nirerespeto at minamahal. Ang kanyang malasakit sa kapwa artista, lalo na sa mga beteranong nabibigyan ng pagkakataong muling umarte, ay tatak na ng kanyang mga proyekto.
Dagdag pa ni Dante, ang hangarin ni Coco ay “more progress.” Hindi ito tumitigil sa paggawa ng mas marami pang paraan para “masyahan ang mga manonood sa kanusubaybay.” Ang pagiging visionary ni Coco, na sinasabayan ng kanyang mabuting puso, ang kombinasyon na nagpapanatili sa kanya sa tuktok.
Hindi rin nakalimutan ni Dante na magpasalamat sa production staff. Madalas, ang mga artista at direktor lang ang napapansin, pero ang mga taong nasa likod ng camera ang tunay na makina ng isang produksyon. “Wala akong masabi sa mga tao. They respect me so much, from the production staff. So again, thank you so much guys sa inyong lahat,” emosyonal na pahayag ng aktor. Ang respeto na ipinapakita sa kanya bilang isang beterano ay isang bagay na labis niyang pinahahalagahan. Sa kanyang edad at estado, ang maramdaman na siya ay “valued” at nirerespeto ay sapat na para ganahan siyang magtrabaho.
Sa kanyang pagtatapos, nag-iwan ng isang mensahe si Dante Rivero para sa mga manonood. Pinasalamatan niya ang “walang sawang pagtangkilik” ng publiko. “Coming from me, talaga pong bawat eksena binibigay namin kung anong the best,” paninigurado niya. “Deep in my heart, mahal ko kayo.” Ito ay isang taos-pusong pasasalamat mula sa isang aktor na inalay ang kanyang buhay sa sining ng pag-arte.
Ang kwento ni Dante Rivero tungkol sa kanyang karanasan sa “Batang Quiapo” ay isang magandang paalala sa ating lahat. Sa anumang larangan, hindi sapat ang galing at talino. Ang tunay na sukatan ng tagumpay ay ang ugali, pakikisama, at pagpapakumbaba. Si Coco Martin at ang kanyang team ay nagpakita na posible ang maging matagumpay nang hindi nakakalimot sa pagiging tao. Na sa kabila ng ratings at revenues, ang pinakamahalaga pa rin ay ang “pamilya” na nabubuo sa loob ng trabaho at ang kaligayahang naidudulot sa iba.
Habang patuloy na sinusubaybayan ng mga Pilipino ang mga maaksyong tagpo at madadramang eksena sa “Batang Quiapo,” dala na nila ngayon ang kaalaman na sa likod ng mga barilan at sigawan, may isang grupo ng mga tao—mula sa direktor hanggang sa utility—na nagmamahalan, nagrerespeto sa isa’t isa, at nagkakaisa para maghatid ng saya at inspirasyon sa bawat tahanan. At gaya ng sinabi ni Dante Rivero, si Coco Martin ay “a good man,” at iyon marahil ang pinakamagandang “plot twist” sa tunay na buhay na dapat nating tularan.
