Sa mundo ng social media at negosyo sa Pilipinas, isa si Glenda Dela Cruz sa mga pangalang kasing-ningning ng kanyang brand na “Brilliant Skin.” Kilala siya bilang simbolo ng tagumpay—mula sa pagiging simpleng online seller, inakyat niya ang hagdan patungo sa pagiging CEO ng isa sa pinakamalalaking beauty brands sa bansa. Nakikita natin siya sa malalaking billboards sa EDSA, sa mga viral posts sa Facebook, at sa mga concert na siya mismo ang nag-organisa. Para sa marami, siya ang “girl boss” na hindi natitinag, ang babaeng kayang gawin ang lahat. Ngunit sa likod ng mga ngiti at tagumpay na ito, may isang madilim na kabanata na ngayon lamang nabunyag—isang laban kung saan ang nakataya ay hindi pera o negosyo, kundi ang kanyang sariling buhay.

Noong mga huling buwan ng taong 2025, habang ang publiko ay abala sa paghanga sa kanyang mga achievements, tahimik na nakikipagbuno si Glenda sa isang malubhang karamdaman. Ang lahat ay nagsimula sa tila simpleng ubo at lagnat, na inakala niyang dala lamang ng pagod. Ngunit mabilis itong lumala. Ang simpleng karamdaman ay naging matinding pulmonya na nagpahirap sa paggana ng kanyang mga baga. Sa kanyang pagiging abala—palaging nasa labas, humaharap sa maraming tao, at kulang sa pahinga—bumigay ang kanyang resistensya. At sa hindi inaasahang pagkakataon, habang nanghihina ang kanyang katawan, sinundan ito ng isang stroke.

Ang babaeng sanay tayong makitang puno ng enerhiya at sigla ay biglang nalugmok. Isinugod siya sa ospital at nalagay sa Intensive Care Unit (ICU). Ayon sa mga ulat, ang stroke ay posibleng dulot ng namuong dugo at matinding stress na naipon sa mahabang panahon ng pagtatrabaho nang walang sapat na pahinga. Sa puntong iyon, nawalan siya ng malay at na-koma. Ang sitwasyon ay naging agaw-buhay. Para sa kanyang pamilya at mga empleyado na umaasa sa kanya, ito ay isang bangungot na mahirap paniwalaan. Paanong ang isang babaeng simbolo ng lakas ay biglang naging marupok?

Habang siya ay nasa coma, ibinahagi ni Glenda na wala siyang malinaw na alaala sa mga nangyayari sa paligid. Walang liwanag, walang tunog. Ngunit may isang sandali na hinding-hindi niya makakalimutan. Sa kanyang di-malay na estado, nakita niya ang kanyang yumaong ama. Ito ang ama na nawala sa kanya noong siya ay dalawang taong gulang pa lamang. Sa kulturang Pilipino, madalas itong iniuugnay sa pagsundo o pagpapaalam. Subalit para kay Glenda, ito ay nagsilbing paalala. Sa kabila ng hirap at sakit, naramdaman niyang hindi pa tapos ang kanyang misisyo. May mga anak pa siyang kailangang balikan, mga taong nagmamahal sa kanya, at mga pangarap na hindi pa natutupad.

Ngunit hindi naging madali ang laban. Dalawang linggo siyang nanatili sa ospital. Sa sobrang hirap ng kanyang pinagdaanan, dumating siya sa punto ng pagsuko. May mga pagkakataong gusto na lang niyang huminto. Nakapagsulat pa siya ng mga katagang “ayaw ko na,” na dumurog sa puso ng mga nagbabantay sa kanya. Ang katawan na sanay sa hirap—mula sa pangangalakal ng basura at bote noong bata pa siya—ay tila sumusuko na sa bigat ng karamdaman. Pero ang mga dasal at suporta ng mga nakapaligid sa kanya ay naging sandata upang muli siyang humugot ng lakas.

Ang kanyang paggising ay itinuturing na isang himala. Ngunit ang pagbangon ay panibagong hamon. Dahil sa stroke, naapektuhan ang kanyang pananalita at pagkilos. Ang matalino at magaling magsalitang CEO ay kinailangang bumalik sa simula. Gumamit siya ng mga flashcards, muling inaral ang mga letra at salita, parang isang batang nag-uumpisa pa lamang matuto. Aminado siyang hanggang ngayon ay nahihirapan pa rin siya minsan na magsalita nang malinaw, at may mga sandaling nahihiya siyang humarap sa tao dahil pakiramdam niya ay hindi na siya ang dating Glenda. Pero sa prosesong ito, may isang mahalagang aral siyang natutunan na higit pa sa anumang kita sa negosyo.

Sa kanyang muling pag-aaral magbasa at magsalita, ang mga salitang “Enjoy Life” ang tumatak sa kanyang isipan. Dito niya lubos na naintindihan na kahit gaano pa karami ang bilyones mo sa bangko, kahit gaano pa kalawak ang iyong imperyo, wala itong halaga kung mawawala naman ang iyong kalusugan at pamilya. Ang yaman ay pwedeng kitain ulit, pero ang buhay ay iisa lamang. Ang karanasang ito ay nagpabago sa kanyang pananaw. Kung dati ay puro trabaho, reinvest, at expansion ang nasa isip niya, ngayon ay mas binibigyang-halaga na niya ang bawat sandali kasama ang mga mahal sa buhay.

Balikan natin ang kanyang pinagmulan upang mas maunawaan ang bigat ng kanyang tagumpay at ng kanyang naging sakit. Lumaki si Glenda sa hirap kasama ang kanyang lola. Bata pa lang, namumulot na siya ng kalakal para may maibenta sa junk shop. Naranasan niyang pumasok sa eskwela na walang pamasahe at sira ang uniporme. Ang mga karanasang ito ang nagtulak sa kanya upang magsumikap. Mula sa live selling gamit ang cellphone, pagbebenta ng sapatos at kandila, hanggang sa mabuo ang Brilliant Skin, ang kanyang kwento ay inspirasyon ng sipag. Subalit, ang sobrang sipag ay may kapalit pala kung hindi iingatan ang sarili.

Ngayon, si Glenda Dela Cruz ay unti-unti nang bumabalik, ngunit bilang isang “bagong” tao. Mas tahimik ang kanyang lakas, mas malalim ang pananaw, at mas buo ang loob. Ang kanyang kwento ay nagsisilbing babala at inspirasyon sa ating lahat. Paalala ito na sa paghahabol natin sa ating mga pangarap, huwag nating kalimutang alagaan ang ating sarili. Huwag nating hintayin na sa ICU pa tayo dalhin bago natin marealize na ang kalusugan ang tunay na kayamanan.

Ang pagbabalik ni Miss Glenda ay hindi lamang pagbabalik sa negosyo, kundi pagbabalik sa buhay na may mas malalim na kahulugan. Patuloy siyang magiging inspirasyon, hindi lang dahil sa kanyang yaman, kundi dahil sa kanyang katatagan at sa himalang kanyang naranasan. Ang dating “girl boss” na walang pahinga, ngayon ay isa nang simbolo ng pag-asa at pasasalamat. Ang kanyang mensahe sa lahat: magtrabaho para sa pangarap, pero huwag kalimutang mabuhay at mag-enjoy kasama ang pamilya habang malakas pa.