Sa mundo ng showbiz, ang bawat pagtatapos ay siya ring hudyat ng bagong simula, ngunit hindi nito maikakaila ang kirot na dulot ng paglisan sa isang pamilyang nakasama mo sa araw-araw na paggawa ng sining. Ganito ang naramdaman ng mahusay na aktres na si Gillian Vicencio sa kanyang emosyonal na pamamaalam sa seryeng “FPJ’s Batang Quiapo.” Sa isang video na kumurot sa puso ng maraming tagahanga, makikita ang aktres na hindi napigilan ang pagbuhos ng kanyang luha habang nagbibigay ng kanyang huling mensahe para sa production team, sa kanyang mga co-stars, at sa karakter na minahal at inunawa niya nang lubusan—si Erica Aguero. Ang tagpong ito ay hindi lamang basta pagtatapos ng trabaho; ito ay pagpapakita ng malalim na koneksyon na nabuo sa pagitan ng artista at ng kanyang sining.
Si Erica Aguero ay hindi isang madaling karakter na gampanan. Siya ang tinaguriang “black sheep” ng pamilya, ang anak na laging pasaway, ang laging nagdadala ng gulo, at sa mata ng marami ay walang ginawang tama. Ngunit sa likod ng matapang at minsan ay maangas na panlabas na anyo ni Erica, naroon ang isang batang babae na uhaw na uhaw sa pagmamahal, atensyon, at kalinga ng kanyang mga magulang. Ito ang duality na matagumpay na naitawid ni Gillian sa telebisyon. Sa kanyang farewell speech, inamin niya na ang karakter ni Erica ay isang “misunderstood person.” Ipinaliwanag niya na kaya ganoon ang ipinapakitang tapang at pagka-maldita ng karakter ay dahil may mga pinagdadaanan ito sa loob na hindi niya magawang ipakita sa ibang tao. Ang kanyang mga kilos, na madalas ay hindi naiintindihan ng kanyang pamilya sa kwento, ay sigaw ng isang pusong naghahangad lamang na mapansin at mahalin.
Ang pagganap sa ganitong klaseng role ay nangangailangan ng matinding emosyonal na puhunan. Ibinahagi ni Gillian na marami siyang mga eksena na hinding-hindi niya makakalimutan, lalo na ang mga mabibigat na tagpo kasama ang kanyang pamilya sa serye. Inamin niya na noong una ay may pag-aalinlangan siya sa kanyang sarili kung kakayanin ba niyang sabayan ang galing ng mga beteranong aktor tulad nina Angel Aquino at Albert Martinez. Ang pressure ay nariyan, ngunit dahil sa tulong at gabay ng mga ito, napatunayan niyang kaya niyang ibigay ang hinihingi ng eksena. Nagpasalamat siya nang lubos kina Angel Aquino, Albert Martinez, at sa iba pang cast members tulad nina Jenca, Santino, Nognog, Dante, Chanda Romero, at Elijah Rodriguez. Ang bawat isa sa kanila ay nag-iwan ng marka sa kanyang paglago bilang isang aktres. Espesyal niyang binanggit ang mga eksena nila ni Santino, kabilang na ang mga takbuhan at habulan na sumubok sa kanilang pisikal na kakayahan.
Higit pa sa trabaho, ang naging karanasan ni Gillian sa set ng “Batang Quiapo” ay tila pagbuo ng isang tunay na pamilya. Sa kanyang mensahe sa CCM Production (ang production outfit ni Coco Martin), ramdam ang kanyang sinseridad nang sabihin niyang tuwing nasa set siya, hindi trabaho ang kanyang nararamdaman kundi bonding kasama ang pamilya. Ito ang isa sa mga dahilan kung bakit naging napakahirap para sa kanya ang magpaalam. Ang trato sa kanya ng bawat isa, mula sa mga direktor hanggang sa staff, ay puno ng pag-aalaga at pasensya. Ipinagpasalamat niya ang bawat gabay at ang pagkakaibigang nabuo sa likod ng camera, mga alaalang babaunin niya habang-buhay. Para kay Gillian, ang mapasama sa ganitong kalaking proyekto ay isang pangarap na natupad. Inamin niyang marami sa mga nakatrabaho niya ay mga taong pinapangarap lang niyang makasama noon, at dahil sa oportunidad na ibinigay ng CCM, ang pangarap na iyon ay naging reyalidad.
Isang napakahalagang aral din ang ibinahagi ni Gillian na natutunan niya mula sa pagiging si Erica. Dahil sa pagganap sa isang karakter na madalas husgahan ng mga tao sa paligid, napagtanto niya ang kahalagahan ng pagiging mabuti at hindi mapanghusga. Ayon sa kanya, natutunan niyang huwag agad-agad husgahan ang mga tao base sa kanilang ipinapakita dahil lahat tayo ay may kanya-kanyang pinagdadaanan sa buhay na hindi alam ng iba. Ang panawagan niya ay maging mas mabait o “kinder” sa mga tao sa ating paligid dahil hindi natin alam ang bigat na dinadala nila sa kanilang pang-araw-araw na pamumuhay. Ang mensaheng ito ay napapanahon at tumatagos sa puso, lalo na sa mundo ng social media kung saan napakadaling magbitaw ng masasakit na salita.
Sa huling bahagi ng kanyang pamamaalam, muling nagpasalamat si Gillian sa CCM sa pagbibigay sa kanya ng pagkakataong maging bahagi ng isang “munting proyekto” na iniaalay para sa sambayanang Pilipino. Ang kanyang pagpapakumbaba ay makikita sa bawat salitang kanyang binitawan. Para sa kanya, isang napakagandang karanasan ang maging si Erica Aguero. Ang kanyang pag-iyak ay hindi lamang dahil sa lungkot ng pagtatapos, kundi dahil sa labis na tuwa at pasasalamat sa naging takbo ng kanyang karera sa loob ng serye. Ang mga linyang binitawan ng kanyang karakter, ang mga sigawan, iyakan, at ang pagbasag sa mga gamit bilang manipestasyon ng galit—lahat ng ito ay bahagi ng sining na kanyang niyakap.
Nagbigay din siya ng mensahe sa mga “Kabatang Quiapo” o ang masugid na tagasubaybay ng serye. Pinasalamatan niya ang mga ito sa pagsuporta at pag-aabang sa kwento ni Erica. Humiling siya na sana ay patuloy na subaybayan ng mga manonood ang “FPJ’s Batang Quiapo” kahit wala na ang kanyang karakter. Ang kanyang huling mga salita, “Ako po si Gillian Vicencio bilang Erica Aguero, at ako po ay nagpapaalam na,” ay nagsilbing pormal na pagsasara sa kabanatang ito ng kanyang buhay. Ang palakpakan at hiyawan ng production team sa background ay patunay ng kanilang paghanga at pagmamahal sa aktres na nagbigay-buhay sa isang komplikadong karakter.
Ang pag-alis ni Gillian sa serye ay tiyak na mararamdaman ng mga manonood. Si Erica Aguero, sa kabila ng kanyang mga pagkakamali at pagiging pasaway, ay naging representasyon ng mga taong naghahanap ng lugar sa mundo at sa kanilang pamilya. Ang husay ni Gillian sa pagganap ay nagbigay ng lalim sa karakter, dahilan upang maintindihan at mahalin ito ng publiko sa huli. Ang kanyang pagganap ay nagpakita na walang taong “masama” lamang; kadalasan, sila ay mga taong nasaktan at naghahanap lang ng paraan upang maprotektahan ang kanilang sarili.
Sa pagtatapos ng artikulong ito, mananatili ang mga aral na iniwan ni Gillian. Ang kanyang panawagan para sa kabutihan at pang-unawa ay isang paalala sa atin na sa likod ng bawat masamang ugali o “attitude” ng isang tao ay posibleng may kwento ng sakit at paghihirap. Ang kanyang pagluha ay simbolo ng kanyang dedikasyon at pagmamahal sa kanyang trabaho. Habang siya ay humahakbang palayo sa set ng Batang Quiapo, dala niya ang respeto ng kanyang mga katrabaho at ang paghanga ng mga manonood. Tiyak na marami pang aabangan mula kay Gillian Vicencio, at ang pagganap niya bilang Erica ay mananatiling isa sa mga pinakamakinang na bahagi ng kanyang filmography. Paalam, Erica Aguero, at mabuhay ka, Gillian Vicencio.
