Sa bawat pagpasok ng buwan ng Setyembre, tila may isang hindi nakasulat na batas sa ating bansa: ang pag-alingawngaw ng mga awiting nagpapaalala sa atin na ang Pasko ay malapit na. Sa gitna ng ingay ng kalsada at abala ng buhay, ang boses ng isang tao ang nagsisilbing hudyat ng simula ng pinakamasayang panahon para sa mga Pilipino. Siya si Jose Mari Chan. Ngunit higit sa mga memes at biro tungkol sa kanyang maagang “paglabas,” may isang mas malalim at mas makabuluhang Christmas story ang nakatago sa likod ng kanyang mga sikat na kanta. Ang kwentong ito ay hindi lamang tungkol sa tagumpay sa musika, kundi tungkol sa pananampalataya, pamilya, at ang tunay na diwa ng pagbibigayan na pilit niyang itinatanim sa bawat liriko ng kanyang mga komposisyon.
Sinasabing ang Pasko sa Pilipinas ang pinakamahaba sa buong mundo, at hindi maikakaila na si Jose Mari Chan ang naging boses ng tradisyong ito. Ngunit kung babalikan natin ang kanyang pinagmulan, makikita natin na ang kanyang paglalakbay ay hindi nagsimula sa isang magarbo at makinang na stage. Nagsimula ito sa isang simpleng pagmamahal sa himig at sa pagnanais na maghatid ng mensahe ng pag-asa. Sa kanyang mga panayam, madalas niyang balikan ang mga alaala ng kanyang kabataan—ang amoy ng kalsada tuwing madaling araw para sa Simbang Gabi, ang init ng bibingka at puto bumbong, at ang kislap sa mga mata ng mga batang naghihintay ng aginaldo. Ang mga karanasang ito ang naging tinta na ginamit niya sa pagsulat ng mga awiting ngayon ay bahagi na ng ating pagkatao.
Ang kanyang pinakasikat na album, ang “Christmas in Our Hearts,” ay hindi lamang naging isang bestseller; ito ay naging isang national anthem ng bawat tahanang Pilipino. Ngunit alam niyo ba na ang kantang ito ay may mas malalim na pinanghugutan? Para kay Jose Mari Chan, ang Pasko ay hindi lamang tungkol sa mga dekorasyon o sa masasarap na pagkain. Ito ay isang pagdiriwang ng kapanganakan ni Kristo. Sa bawat talata ng kanyang mga kanta, pilit niyang ipinapaalala sa atin na “the child in the manger is the light of the world.” Ito ang tunay na Christmas story na nais niyang ibahagi—isang paalala na sa gitna ng materyalismo, ang pinakamahalagang regalo ay ang pag-ibig at kapayapaan na hatid ng Panginoon.
Madalas nating makita si Jose Mari Chan na nakangiti at tila walang problema sa buhay. Ngunit tulad ng marami sa atin, dumaan din siya sa mga pagsubok. Bilang isang negosyante at isang ama, hinarap niya ang hamon ng pagbabalanse ng oras para sa kanyang pamilya at sa kanyang hilig sa sining. Ang kanyang kwento ay kwento rin ng pagsisikap. Ipinakita niya na ang tagumpay ay hindi dumarating nang mabilisan. Kinailangan niya ng tiyaga at paninindigan sa kanyang mga prinsipyo upang mapanatili ang kanyang integridad sa isang industriyang madalas ay mapanghusga. Ang kanyang musika ay naging repleksyon ng kanyang maayos na pamumuhay at malinis na puso.
Isang mahalagang bahagi ng Christmas story ni Jose Mari Chan ay ang kanyang relasyon sa kanyang mga tagahanga. Hindi siya tumitingin sa estado ng buhay. Para sa kanya, ang bawat Pilipino na nakikinig sa kanyang kanta ay bahagi ng kanyang malaking pamilya. Maraming kwento ang lumalabas tungkol sa kanyang pagiging mapagkumbaba at matulungin nang walang anumang media coverage. Ito ang “silent Christmas story” na ginagawa niya sa likod ng mga camera. Ang pagiging bukas-palad niya ay hindi lamang tuwing Disyembre kundi sa buong taon, dahil naniniwala siya na ang diwa ng Pasko ay dapat isinasabuhay araw-araw.
Sa mga nakaraang taon, ang imahe ni Jose Mari Chan ay naging paboritong paksa ng mga internet memes. Imbes na magalit o mainis, tinanggap niya ito nang may malawak na pang-unawa at katatawanan. Ito ay nagpapakita ng kanyang “good nature” at kung gaano siya ka-relatable sa bagong henerasyon. Ang kanyang Christmas story ay patuloy na isinusulat ng mga kabataang gumagamit ng kanyang musika para ipahayag ang kanilang excitement para sa Pasko. Naging tulay siya sa pagitan ng mga lolo’t lola at ng mga apo, dahil ang kanyang mga kanta ay walang pinipiling edad.
Ngunit sa likod ng lahat ng katuwaan at kanta, may isang pangarap si Jose Mari Chan na nais niyang matupad para sa bawat Pilipino. Nais niyang makita ang isang bansang nagkakaisa, kung saan walang nagugutom at bawat bata ay may ngiti sa labi tuwing Pasko. Ang kanyang mga kanta ay nagsisilbing panalangin para sa bayan. Kapag naririnig natin ang “A Perfect Christmas,” hindi lang ito tungkol sa isang ideal na date o romantic moment; ito ay tungkol sa pangarap ng isang payapa at masayang lipunan. Ito ang mensaheng nais niyang manatili sa ating mga puso kahit matapos na ang panahon ng kapaskuhan.
Ang kwento ni Jose Mari Chan ay isang paalala na tayo mismo ang gumagawa ng ating sariling Christmas story. Hindi natin kailangan ng mamahaling gamit o malaking handaan para maramdaman ang diwa nito. Sapat na ang pagkakaroon ng malinis na budhi at pusong handang tumulong sa kapwa. Ang kanyang musika ay nagsisilbing gabay lamang, isang paalala na sa bawat pagsubok na ating kinakaharap bilang isang bansa, may liwanag na laging naghihintay.
Habang patuloy nating pinapatugtog ang kanyang mga awitin sa mga mall, sa radyo, at sa ating mga bahay, huwag nating kalimutan ang taong nasa likod ng boses na ito. Isang tao na piniling gamitin ang kanyang talento para magbigay ng ligaya at inspirasyon. Ang Christmas story ni Jose Mari Chan ay kwento nating lahat—kwento ng pag-asa, pananampalataya, at walang hanggang pag-ibig. Nawa’y sa bawat himig na ating naririnig, ay maalala natin na ang tunay na Pasko ay nasa ating mga puso, sa paraan ng ating pakikitungo sa ating kapwa, at sa ating pasasalamat sa mga biyayang natatanggap natin araw-araw.
Sa huli, si Jose Mari Chan ay mananatiling isang icon, hindi dahil sa dami ng kanyang nabentang album, kundi dahil sa dami ng buhay na kanyang naantig. Ang kanyang pamana ay hindi lamang mga kanta, kundi ang damdamin ng pagkakaisa na nadarama natin tuwing Disyembre. Ito ang tunay na himala ng Pasko—ang makita ang kabutihan sa bawat isa, gaya ng itinuturo ng boses na nagpapasimula ng ating kapaskuhan.
