Sa panahon ngayon, tila mas mabilis pang kumalat ang negatibong komento kaysa sa pagkilala sa isang mabuting gawa. Madalas nating marinig na ang mga Overseas Filipino Workers (OFW) ang ating mga bagong bayani, dahil sa kanilang sakripisyo at pagpupursige para sa kanilang pamilya at sa bansa. Ngunit paano kung ang isang bayani ay pagsalitaan ng masama matapos magpakita ng katapatan? Ito ang naging kapalaran ng isang kababayan nating OFW na sa halip na papuri ay puro pambabatikos ang natanggap sa social media matapos niyang isauli ang isang nawawalang bag sa kapwa niya Pilipino. Ang pangyayaring ito ay nagbukas ng isang masakit na diskusyon tungkol sa ugali ng ilang netizens at kung bakit tila naging masama pa ang paggawa ng tama sa mata ng iba.
Nagsimula ang kwento nang makapulot ang ating bida ng isang bag na naglalaman ng mahahalagang dokumento at personal na gamit ng isa ring OFW. Sa halip na pag-interesan ang laman o balewalain ang nakita, nanaig ang kanyang konsensya at malasakit. Agad niyang ginawan ng paraan na mahanap ang may-ari upang maibalik ang mga gamit na alam niyang pinaghirapan at kailangan ng kanyang kapwa Pilipino sa ibang bansa. Sa kanyang isip, ang pagtulong sa kapwa ay isang obligasyon, lalo na’t pareho silang nakikipagsapalaran sa malayo. Ngunit nang maibalik na ang bag at maibahagi ang kwento sa social media—hindi upang magyabang kundi upang magsilbing inspirasyon—doon na nagsimulang bumuhos ang hindi inaasahang galit ng publiko.
Sa halip na “God bless you” o “Salamat sa katapatan mo,” ang mga nabasa niya ay mga akusasyon at mapanirang salita. Maraming bashers ang nagsabing pakitang-tao lamang ang kanyang ginawa. May mga nag-akusa pa na baka binawasan daw ang laman ng bag bago ito ibinalik, o kaya naman ay naghahangad lang daw ng “clout” o kasikatan para maging viral. Ang iba ay umabot pa sa puntong pinulaan ang kanyang hitsura at ang paraan ng kanyang pagsasalita. Napakasakit isipin na sa isang iglap, ang isang marangal na gawain ay nabahiran ng duda at poot dahil sa mga taong tila walang ibang nakikita kundi ang mali sa bawat sitwasyon.
Ang ganitong klase ng “crab mentality” ay isang malaking dagok para sa ating mga kababayan. Bakit nga ba tila mas madaling maniwala sa masama kaysa sa mabuti? Sa gitna ng hirap ng buhay sa ibang bansa, ang asahan sana natin ay ang pagtutulungan at pagdadamayan. Ngunit sa kasong ito, ang mismong mga Pilipino pa ang humihila pababa sa isa ring Pilipino. Ang biktima ng bashing ay nagpahayag ng kanyang kalungkutan, dahil hindi niya akalain na ang simpleng hangarin niyang makatulong ay mauuwi sa pag-atake sa kanyang pagkatao. Sinasalamin nito ang isang malungkot na katotohanan sa ating kultura sa internet: ang pagiging mapanghusga nang hindi muna inaalam ang buong katotohanan.
Maraming netizens din naman ang nagtanggol sa kanya, na nagsasabing huwag pansinin ang mga negatibong tao. Ngunit ang pinsalang nagawa ng mga bashers ay hindi basta-basta nawawala. Para sa isang taong malayo sa kanyang pamilya, ang suporta mula sa kapwa Pilipino ay napakahalaga. Ang maranasan ang ganitong pambubully online ay maaaring magdulot ng trauma at panghinaan ng loob na gumawa ng mabuti sa susunod na pagkakataon. Kung ang bawat taong nagsasauli ng gamit ay babatikusin, darating ang panahon na wala na talagang magtatangkang magsauli dahil sa takot na mapagbintangan o mapag-initan.
Dapat nating tanungin ang ating mga sarili: Ano na ba ang nangyayari sa ating lipunan? Ang social media ay binuo para paglapitin ang mga tao, hindi para maging sandata ng pananakit. Ang bawat comment na ating inilalagay ay may bigat at may epekto sa damdamin ng kapwa. Ang kwento ng OFW na ito ay isang paalala na bago tayo mag-type ng masamang salita, isipin muna natin ang sakripisyo ng taong nasa likod ng screen. Hindi biro ang buhay-abroad, at ang katapatan sa gitna ng pangangailangan ay isang katangiang dapat nating ipagmalaki, hindi dapat kutyain.
Ang aral na mapupulot natin dito ay ang kahalagahan ng pagiging mapanuri at mapagmalasakit. Huwag nating hayaan na lamunin tayo ng negatibismo. Ang paggawa ng mabuti ay hindi dapat ikahiya, at ang pagpuna sa mabuting gawa ay hindi kailanman magiging tama. Para sa ating kababayang OFW, ang iyong katapatan ay nakita ng Diyos at ng mga taong marunong rumespeto sa tama. Ang mga bashers ay bahagi na ng ingay sa mundo, pero ang iyong integridad ay mananatiling buo.
Sana ay magsilbi itong mata sa marami na ang bashing ay walang idudulot na maganda. Sa halip na maghanap ng butas sa bawat kwento, subukan nating maghanap ng dahilan para maging masaya sa tagumpay at kabutihan ng iba. Ang pagiging Pinoy ay hindi lang sa dugo, kundi sa pagpapakita ng tunay na “bayanihan” at paggalang sa isa’t isa. Ang OFW na nagsauli ng bag ay isang tunay na bayani, hindi dahil sa atensyong nakuha niya, kundi dahil sa pananatiling tapat sa kanyang prinsipyo sa kabila ng mapanghusgang mundo.
