GALIT NG BUONG BANSA! LALAKE, EMBALSAMADOR NA MANYAKOL, BISTADO SA KAHALAYAN SA MGA WALANG KAKAYAHANG IPAGTANGGOL ANG SARILI! 😱
Sa isang tahimik at simpleng barangay sa gitna ng siyudad, may isang lalaking kilala lamang sa pangalang Embalmador.
Sa labas, siya ay tahimik at mahinahon, halos walang nakakaalam sa kanyang mga nakaraang gawain.
Ngunit sa gabi, nagiging mala-kabaliwang nilalang siya na gumagawa ng mga gawaing hindi kayang paniwalaan ng kahit sino.
Ang kanyang tahanan ay puno ng kakaibang amoy at lamig, at ayon sa mga kapitbahay, may kakaibang aura na bumabalot sa paligid, na tila nagmamasid sa bawat kilos ng sinuman.
Maraming pamilya ang nagulat nang matuklasan na ang ilang inosenteng biktima ay nawawala nang hindi maipaliwanag, at ang iba ay natagpuan sa kalagayan na puno ng takot at panghihinagupit.
Ang una niyang biktima, isang matandang babae na kilala sa barangay bilang Aling Marites, ay nahulog sa bitag nang minsang narinig niya ang kakaibang tunog sa labas ng kanyang bahay.
Hindi nagtagal, pumasok ang isang lalaki, may itim na coat at maskara sa mukha, at dinala siya sa loob ng madilim na kwarto kung saan ang mga gamit ng embalsamasyon ay inilatag sa paligid, at ang bawat galaw ay tila may planong matagal na inihanda.
Bago pa man siya makagalaw o makalaban, nadama niya ang kakaibang lamig at mabahong amoy na tila bumabagsak mula sa mga dingding, at ang kanyang huling sigaw ay tumunog lamang sa dilim.
Kasunod nito, isang batang lalaki, 14-anyos na naglalaro sa labas, ay naging target.
Sa isang iglap, nahulog siya sa madilim na gusali at natagpuan ng suspek sa kanyang “kwarto ng kalaswaan”, at sa kabila ng kanyang pag-iyak at pagtakas, wala siyang nakitang lunas.
Ang bawat kilos ng Embalmador ay planado at sistematiko.
Habang lumalala ang kanyang gawain, isang misteryosong sakit ang dumating sa kanya.
Ayon sa mga doktor, bigla siyang nagkaroon ng mga sintomas na hindi karaniwan sa tao.
Para sa marami, ito ay tila parusa ng tadhana—ang mismong kalaswaan at karumal-dumal na gawa ay bumabalik sa kanya sa pinakamasakit na paraan.
Sa barangay, kumalat ang takot at galit.
Ang mga kapitbahay ay nag-umpisang magbantay sa gabi, ngunit halos wala sa kanila ang makalapit sa kanyang bahay.
May mga kabataan na nag-record ng mga tunog at anino sa gabi gamit ang cellphone, at ang mga video ay kumalat sa social media, na nagbigay ng kakaibang kaba at pagkakagulat sa buong bansa.
Habang nagpapatuloy ang imbestigasyon, unti-unti lumalabas ang detalye ng kanyang mga krimen:
pag-eembalsamo ng mga bangkay para sa sariling kalaswaan, pang-aabuso sa mga walang kakayahang ipagtanggol ang sarili, at sistematikong pagpaplano sa bawat hakbang.
Ang bawat biktima ay may sariling kwento ng takot at panghihinagupit, at sa tuwing may bagong impormasyon, mas lalo pang nabuo ang galit ng publiko.
Maraming tao ang humingi ng vigilante justice, samantalang ang iba naman ay nanawagan ng masusing imbestigasyon, ngunit sa kabila ng lahat ng ito, ang misteryosong sakit at kadiliman sa paligid ng Embalmador ay tila hindi matitinag.
Ang komunidad ay naging parang haunted zone, at bawat araw ay puno ng kaba at pangamba.
Habang ang kaso ay lumalala, lumabas din ang mga detalyeng hindi maipaliwanag:
mga kakaibang anino sa paligid ng kanyang tahanan, mga malamig na hangin na dumaan sa mga bahay ng kapitbahay, at mga tunog ng pag-iyak na wala namang tao.
Ang bawat kaganapan ay nagbigay daan sa mas malalim na misteryo, at sa bawat bagong biktima na natutuklasan, mas lumalakas ang galit at takot ng mga tao.
Ang Embalmador, sa kanyang tahimik na panlabas, ay patuloy na nagtatago at nagpaplano, habang ang mundo sa paligid niya ay unti-unting bumabalot sa mala-sumpang aura ng kanyang kalaswaan.
Sa bawat galaw ng komunidad, sa bawat panibagong kwento ng biktima, ang kaso ay nagiging mas nakakatakot, mas nakakagulat, at mas kahindik-hindik.
Ang mga kapitbahay ay nagsimulang magsalita sa social media, nagbahagi ng mga larawan, mga video, at mga kwento ng kabaliwan, at ang bansa ay tuloy-tuloy na nagulat sa kabaliwan na nagaganap sa loob ng ilang metro lamang mula sa mata ng publiko.
Habang nagpapatuloy ang lahat, walang makapaniwala sa totoong nangyari sa mga biktima, at sa bawat bagong detalye, mas lumalala ang kaba, galit, at takot na bumabalot sa buong barangay at kalapit na lungsod.
Ang Embalmador ay patuloy na gumagalaw sa kanyang madilim na mundo, at sa kabila ng lahat, ang misteryo at kabaliwan ay nananatili, walang makapaghihinto o makakaunawa sa kabuuang kalaliman ng kanyang mga ginawa.
Ngunit sa bawat gabi na lumilipas, may bagong kwento ng pangamba.
Isang kapitbahay ang nagbahagi ng narinig niyang mga bulong mula sa loob ng bahay, tila mga huni ng nagdurusang kaluluwa.
Ang iba naman ay nakakita ng kakaibang liwanag at anino, at may mga nawawalang hayop sa paligid ng kanyang tahanan.
Ang mga balita ay nagpalala sa kaba ng buong barangay.
Lumabas sa imbestigasyon na ang Embalmador ay may planadong ritual sa bawat biktima.
Hindi ito simpleng pang-aabuso—ang bawat kilos ay may malalim na layunin, na mistulang ritwal ng kadiliman.
Maraming ebidensya ang nakumpiska sa kanyang bahay: mga kagamitan sa embalsamasyon, mga larawan ng biktima, at mga talaan ng kanyang mga ginawa.
Ngunit kahit nahuli ng mga pulis, may mga senyales na tila ang kanyang kabaliwan ay hindi madaling mapigilan.
Ang komunidad ay nagsimulang magtatag ng mga patrol at bantay gabi.
Ngunit sa bawat oras, may naririnig na kakaibang tunog, may nakikita na anino, at may nawawalang tao na biglang hindi na muling nakikita.
Ang mga tao ay unti-unting nawala sa kanilang kapanatagan, at ang bawat hakbang sa gabi ay puno ng takot.
